Έναν ξεχωριστό άνθρωπο της Τέχνης, του Πολιτισμού και της Ανθρωπιάς, τον Γιώργο Καφενταράκη, που ήξερε με το δικό του τρόπο, να τιμά και να σέβεται τις αξίες και τους ίδιους τους ανθρώπους, αποχαιρέτησαν σήμερα το πρωί, η οικογένειά του, συγγενείς, φίλοι και γνωστοί…
Ο Γιώργος Καφενταράκης, έφυγε από κοντά μας, το απόγευμα της Κυριακής 19 Ιουνίου, σε ηλικία 71 ετών, προκαλώντας θλίψη σε όλη την τοπική κοινωνία, αλλά και σε κάθε γωνιά της χώρας, όπου ήταν γνωστή η δράση και το έργο του, με το οποίο βέβαια η Μαγνησία, κέρδιζε πάντα, τα δικά της, θετικά αποτελέσματα…
Στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, συγκεντρώθηκαν από νωρίς το πρωί, προκειμένου να πουν το τελευταίο αντίο, πλήθος ανθρώπων που τον γνώριζαν, πέραν των συγγενών του, συνάδελφοί του, συνεργάτες, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, εκπρόσωποι τοπικών συλλόγων και φορέων, συνοδοιπόροι του, σε δράσεις που είχε αναλάβει κατά καιρούς και στις οποίες έβαλε την προσωπική του σφραγίδα. Άνθρωπος αγαπητός και από την εκκλησία, γι΄ αυτό και τα τελευταία λόγια του πατρός Μάξιμου Παπαγεωργίου, που εκπροσώπησε και τον Σεβασμιότατο κ. Ιγνάτιο, τελώντας από κοινού με τους ιερείς της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, την εξώδιο Ακολουθία, ήταν εγκωμιαστικά για το έργο του εκλιπόντος και την εξαιρετική του φυσιογνωμία.
Ξεχωριστή η αναφορά στον επικήδειο που εκφώνησε ο Κώστας Λιάπης Λαογράφος – Συγγραφέας, που στάθηκε στα βήματα του Γιώργου Καφενταράκη, τόσο στη ζωή, όσο και στο γνωστό ταλέντο του στη Ζωγραφική και στη Λογοτεχνία. Ο ήπιος χαρακτήρας του, η λιτότητα και η ευθύτητα του λόγου του, η πίστη στης απλές ανθρώπινες αξίες, αποτέλεσαν σημείο αναφοράς στη διάρκεια του αποχαιρετιστήριου λόγου του.
Επικήδειο εκφώνησε και ο φίλος και συνεργάτης στο Σύλλογο «Μαγνήτων Κιβωτός» στον οποίο υπήρξε μέλος του Δ.Σ., μετά από πρόσκληση που του είχε απευθύνει ο Μητροπολίτης Δημητριάδος, Νίκος Τσούκας.
Ο ίδιος, τόνισε μεταξύ άλλων, «απευθυνόμενος» για τελευταία φορά στον Γιώργο Καφενταράκη, είπε ότι «μπορούσες ακόμη να προσφέρεις πολλά με την εμπειρία, την έμπνευση, την φιλοτιμία, τη συνεχή διάθεση προσφοράς στον τόπο σου , στον Πολιτισμό μας , στην «Κιβωτό» μας , στους φίλους σου και τους πολίτες συνολικότερα. Φεύγεις χωρίς να δεις την έκδοση της «ΣΟΥΡΒΙΑΣ» , που ετοιμάζει το Κ.Ι.ΠΟ.ΚΕ. , χωρίς να ολοκληρώσεις τη νέα σου συλλογή στα εικαστικά, χωρίς να προλάβεις να ετοιμάσεις και να παρουσιάσεις τις φωτογραφίες σου με τις Μορφές ανθρώπων και ζώων πάνω στα δένδρα, προτού να δεις και ευχαριστηθείς τη μεταφορά της ολοκληρωμένης σου αποτύπωσης της Αλιείας στην Σκιάθο που υπεραγαπούσες , δίχως να συνεχίσεις τις εξαιρετικές μουσικές εκπομπές σου και ποιος ξέρει ακόμα πόσα είχες μέσα στο μυαλό σου».
Η γυναίκα του Χριστίνα, και τα παιδιά του Δέσποινα και Βαγγέλης, αποχαιρετώντας το σύζυγο και πατέρα, δε σταμάτησαν να δέχονται , τα συλλυπητήρια, αλλά και την παραδοχή όλων, ότι δε θα λησμονηθεί, το εικαστικό και συγγραφικό του έργο στην συνείδηση όλων, η ευλογημένη όπως χαρακτηρίστηκε δημιουργικότητά σου, ο καλός του λόγος, η ηπιότητα και η γλυκύτητα του χαρακτήρα του, η μεγάλη αγάπη του για τον Πολιτισμό και τους ανθρώπους του.
Ο Γ. Καφενταράκης
Ο Γιώργος Καφενταράκης, ήταν γνωστός ζωγράφος και συγγραφέας, επί χρόνια συνεργάτης της ΕΡΤ Βόλου, αλλά και του “Ράδιο-Ένα 102,5″, τις περιόδους του Πάσχα, οπότε και μεταδίδονταν ειδικές εκπομπές με την επιμέλειά του. Γεννήθηκε στο Βόλο, ενώ είχε πλούσιο βιογραφικό από ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, αλλά και από βιβλία που είχε εκδώσει. Το λογοτεχνικό του έργο, αρχίζει με δημοσιεύσεις διηγημάτων στα περιοδικά «Ναυτική Ελλάς», «Ρόπτρο», «Εν Βόλω» κ.λ.π., ενώ έλαβε δύο φορές (1984 και 1988) το δεύτερο βραβείο ναυτικού διηγήματος στο πλαίσιο του διαγωνισμού «Ν. Καββαδίας» που είχε διοργανώσει το Υπ. Ναυτιλίας. Το 2009 έγραψε το πρώτο του βιβλίο με τον τίτλο «Σε μια αυλή της οδού Νικοτσάρα» και ακολούθησε το «Οι λιμαδόροι του κομοδέσιου».
Ήταν μέλος του Δ.Σ. της «Μαγνήτων Κιβωτός», μέλος του “ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ”, ενώ για το εικαστικό του έργο τιμήθηκε το 1984 με το μετάλλιο “ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ” από την ένωση δημοσιογράφων Ιταλίας και την οργάνωση ” ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ ’84″ και το 1988 με διεθνές βραβείο από το “ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ & ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ” του δήμου ΒRACCΙΑΝΟ της Ρώμης.
Η διεύθυνση και οι εργαζόμενοι του «Ράδιο –Ένα» και της «Μαγνησίας», εκφράζουν στην οικογένειά του, τα θερμά συλλυπητήρια.
ΑΤΟΜIΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Βόλος 1974, 1976, 1978. Καστοριά 1978. ( Αίθουσα τέχνης ” ΑΡΜΟΝΙΑ ” )
Λάρισα 1979. ΑΘήνα 1983 ( Καλλιτεχνικό πνευματικό κέντρο ‘ΏΡΑ ” ).
Βόλος 1987 ( Αίθουσα τέχνης “ΨΥΧΟΥΛΗ” )
Βόλος 1990 ( Γαλλικό Ινστιτούτο )
Βόλος 1993 ( Γαλλικό Ινστιτούτο )
Μακρινίτσα Πηλίου 1995 ( Μουσείο τέχνης και ιστορίας )
Θεσσαλονίκη 1995 ( Γαλλικό Ινστιτούτο )
Θεσσαλονίκη 1996 ( Αίθουσα τέχνης ” ΑRΤ” )
Βόλος 1997 ( Κέντρο τέχνης “ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚIΡΙΚΟ” ) (Δημοτική Αίθουσα)
ΑΘήνα 1998 ( Αίθουσα τέχνης ” Α Ρ Χ Ι Π Ε Λ Α Γ Ο Σ ” )
Μακρινίτσα Πηλίου 1999 (Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας)
Βόλος 2001 (Κέντρο τέχνης «ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚΙΡΙΚΟ»)(Δημοτική Αίθουσα)
Αθήνα 2002 «Μεσοπολεμικές Φιλοδοξίες» (ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ) (Αίθουσα «Κόντογλου»)
Bόλος 2004 (Συνεδριακο Θεσσαλίας) «Θύρες Πηλιορείτικων Εκκλησιων»
Βόλος 2012 (Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας Βόλου) «Οι κυνηγημένοι του 1909»
ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
1975 – 1977 Εκθέσεις σε πόλεις της Ελλάδας σε συνεργασία με την Γκαλερί «ΑΜΑΖΩΝ» με τον τίτλο «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα».
ΤΟDΙ Ιταλίας 1985 “Νέες διαστάσεις στη σύγχρονη τέχνη”
ΤΟDΙ Ιταλίας 1986 “Νέες διαστάσεις στη σύγχρονη τέχνη”
ΑΘήνα 1988 ( Γκαλερί ” ΑΝΤΗΝΩΡ” ) ( Οικολογική έκθεση )
Κρήτη, Άγιος Νικόλαος 1989 ( Διεθνής οικολογική έκθεση )
ΑΘήνα 1989 ( Γκαλερί ” ΑΙΟΛΟΣ” ) ( Α’ διεθνής συνάντηση )
ΑΘήνα 1990 ( ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ) ( Β’ Μπιενάλε χαρακτικής )
Ναύπλιο 1992 ( Διεθνής οικολογική έκθεση )
Σαβίνα Ιταλίας 1992 ( Γ’ Μπιενάλε χαρακτικής )
Κως 1992 ( Γ’ Μπιενάλε χαρακτικής )
Κως 1996 ( Διεθνή Έκθεση της UΝΕSCΟ για την ειρήνη )
Τόκιο Ιαπωνίας 1996-97 ( Διεθνή Έκθεση της UΝΕSCΟ )
Αθήνα 1999 (Αίθουσα τέχνης “Α Ρ Χ Ι Π Ε Λ Α Γ Ο Σ” )
Βόλος 2001 ( Κέντρο τέχνης “ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚIΡΙΚΟ” ) (Δημοτική Αίθουσα)
Χανιά Κρήτης 2003 (1ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΕΧΝΗΣ) («ΟΜΜΑ» Κέντρο Σύχρονης τέχνης)
Χανια Κρήτης 2004 (2ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΕΧΝΗΣ )
Βερολίνο – Ρώμη 2009 “20 χρόνια μετά την πτώση του τείχους”
