Ανύπαρκτα είναι τα πεζοδρόμια στις Αλυκές και ειδικότερα στην περιοχή γύρω από το 27ο Δημοτικό Σχολείο Βόλου. Οι μικροί μαθητές πρέπει να περπατούν καταμεσής του δρόμου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την σωματική τους ακεραιότητα, μιας και τα πεζοδρόμια στην περιοχή κυριολεκτικά δεν υπάρχουν ή είναι γεμάτα χόρτα.
Το 27ο Δημοτικό Σχολείο Αλυκών «παλεύει» εδώ και χρόνια, προκειμένου να αποκτήσει νέες κτηριακές εγκαταστάσεις, οι οποίες ξεκίνησαν, ωστόσο ποτέ δεν ολοκληρώθηκαν. Τα θεμέλια του νέου κτηρίου με τα σίδερα βρίσκονται εντός του προαύλιου χώρου και έχουν κλειστεί σε περίφραξη, έως ότου αναδειχθεί νέος ανάδοχος για να συνεχίσει το έργο. Μάλιστα μόλις προ ημερών λύθηκε η σύμβαση της ανοδόχου εταιρείας, που είχε αναλάβει την ανέγερση του κτηρίου, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη της.
Το αποτέλεσμα είναι στο σχολείο να παραμένουν τα κοντέινερ, που χρησιμοποιούνται για αίθουσες διδασκαλίας κι ένα προαύλιο «ναρκοπέδιο» για τους μικρούς μαθητές, καθώς ουσιαστικά εντός του σχολείου υπάρχει κι ένα εργοτάξιο.
Το σχολείο δε ήρθε στο επίκεντρο της δημοσιότητας όταν τον Φεβρουάριο έπεσαν σοβάδες μέσα σε σχολική αίθουσα! Ευτυχώς φέτος, η στέγη τουλάχιστον επισκευάστηκε.
Κι ενώ θα έλεγε κανείς πως ο περιβάλλων έστω χώρος θα ήταν ικανοποιητικός και ασφαλής για τους μικρούς μαθητές, κάτοικοι και γονείς καταγγέλλουν ότι τα παιδιά τους δεν μπορούν να έχουν ασφαλή πρόσβαση στο σχολείο, μιας και δεν υπάρχουν πεζοδρόμια!
Στους δρόμους, που οδηγούν στο 27ο ΔΣ Βόλου δεν υπάρχουν καθόλου πεζοδρόμια, καθώς είτε είναι καλυμμένα από τα προστατευτικά, από την πλευρά του σχολείου, είτε δεν υφίστανται, είτε είναι μερικών μόνο εκατοστών σε πλάτος και γεμάτα χόρτα.
Έτσι, οι μικροί μαθητές αναγκάζονται καθημερινά να περπατούν μέσα στον δρόμο, με την κίνηση στον δρόμο να είναι αυξημένη για να φτάσουν σε ένα σχολείο, που το προαύλιό του είναι εδώ και χρόνια εργοτάξιο και το μάθημα γίνεται και σε κοντέινερ.
Γονείς μαθητών αδυνατούν να πιστέψουν την καθημερινότητα που βιώνουν τα παιδιά τους, ενώ γονείς που τα παιδιά τους θα εγγραφούν τα επόμενα χρόνια στο σχολείο, προβληματίζονται εντόνως σχετικά με την ασφάλειά τους.
Δ. Παλαιοδημοπούλου
