Πολλές αντιδράσεις υπήρξαν τις τελευταίες ημέρες από κατοίκους στην περιοχή των Αγίων Αναργύρων για την ύπαρξη αδέσποτων ζώων μέσα στο Οινόπνευμα, τα οποία, όπως είχαν καταγγείλει, είχαν επιτεθεί ακόμη και σε παιδιά. Κάτοικοι της περιοχής πριν δύο χρόνια είχαν απευθυνθεί στον Δήμο, ο οποίος περισυνέλλεξε την αγέλη, στείρωσε τα ζώα, αλλά τα επέστρεψε στο ίδιο σημείο.
Ωστόσο, από τότε έχουν γίνει πάρα πολλές καταγγελίες και τα σκυλιά είναι μόνιμα στο χώρο του Οινοπνεύματος, με τους κατοίκους να σημειώνουν ότι φοβούνται καθώς αυτά γίνονται επιθετικά.
Σήμερα, κάτοικος της περιοχής, ο οποίος φροντίζει αυτά τα αδέσποτα και τους έχει δημιουργήσει και καταφύγιο στο Οινόπνευμα, χτίζοντάς τους ένα σπιτάκι, μεταφέρει τη δική του οπτική, τονίζοντας ότι γίνεται ένας ανελέητος πόλεμος των ανθρώπων προς τα σκυλιά, τα οποία δέχονται πέτρες, μπουκάλια από νερό, αλλά και επιθέσεις με πέτρες και ξύλα.
Ο φιλόζωος της περιοχής σημειώνει σε σχετική του ανακοίνωση ότι «Δεν τους έφτανε που τα εγκατέλειψαν, τα χτύπησαν, τα έδιωξαν, τα απείλησαν. Ζώα χτυπημένα με ξύλα και πέτρες. Σκύλος που έπεσε θύμα επίθεσης με οινόπνευμα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο μάτι. Κατάφερα να το σώσω – με έξοδα δικά μου και φαρμακευτική αγωγή. Και δεν είναι η μόνη φορά.
Κάτοικος από τον 5ο όροφο διπλανής πολυκατοικίας πετά πατάτες, κουτάκια μπύρας και βρίζει “κοπρόσκυλα” κάθε φορά που τα βλέπει, παρ’ τα στο σπίτι σου και ταΐσετε, μη τα ταΐζεις άστα να ψοφήσουν. Δεν δίστασε να πετάξει και τα δοχεία με νερό που τους αφήναμε — ακόμα και αυτά που έβαζαν άλλοι κάτοικοι για τις γάτες. Άνθρωπος εμφανίστηκε με λοστό, λέγοντάς μου κατά λέξη ότι “θα τα σκοτώσει”» και τονίζει ότι «είναι τραγικό ότι ενώ μερικοί επιλέγουν την κακοποίηση και την πρόκληση, άλλοι σαν κι εμένα προσπαθούμε με κάθε τρόπο να τους προσφέρουμε μια δεύτερη ευκαιρία — και αυτό πρέπει να το σεβαστούμε όλοι».
Σε ότι αφορά σε περιστατικό επίθεσης ενός από τους αδέσποτους σκύλους, ο φιλόζωος δίνει τη δική του εξήγηση λέγοντας ότι «ένας νεαρός άνδρας με τσοπανοσκύλο, γνωστός για την επιθετική και επικίνδυνη συμπεριφορά του, πλησίασε εσκεμμένα τα αδέσποτα και προκάλεσε, με αποτέλεσμα να δεχτεί επίθεση από αυτά. Ένα από τα σκυλιά αντέδρασε — όχι γιατί είναι «άγριο» ή «επιθετικό» — αλλά γιατί προκλήθηκε και αντέδρασε αμυντικά, όπως θα έκανε κάθε ζωντανό πλάσμα», με τον ίδιος να επισημαίνει ότι η πραγματική “επιθετικότητα” δεν έρχεται από τα ζώα, αλλά από τη βία και την αδιαφορία των ανθρώπων.
Ο φιλόζωος τονίζει ότι θα συνεχίζει να υπερασπίζεται τα ζώα, χωρίς να ζητά επιβράβευση.
Η επιστολή του
«Η φωνή των αδέσποτων — και η σιωπή των ανθρώπων»
Ζούμε σε μια εποχή που όλοι ζητάμε να μας σέβονται, να μας προστατεύουν, να μην αδικούν ούτε εμάς ούτε τα παιδιά μας. Και όμως, απέναντι σε πλάσματα που δεν έχουν φωνή, ούτε επιλογή, η σκληρότητα και η αδιαφορία κυριαρχούν.
Δεν μπορώ πια να σιωπώ!
Ζω στην γειτονιά μας περιοχή Αγίων Αναργύρων εδώ και χρόνια, και εδώ και δύο χρόνια φροντίζω με προσωπικό κόστος, χρόνο και ψυχή, τέσσερα αδέσποτα σκυλάκια που βρήκα σε ένα οικόπεδο της περιοχής.
Ζώα που κάποιοι παράτησαν — ζώα που πεινούσαν, διψούσαν, κοιμόντουσαν σε χαλάσματα, έρμαια της ζέστης, του κρύου και δυστυχώς… της ανθρώπινης κακίας.
Δεν είμαι σύλλογος, δεν παίρνω καμία ενίσχυση, δεν ζητώ τίποτα. Τους δίνω φαγητό, καθαρό νερό, και πολύ αγάπη.
Δεν ζητώ ούτε επιβράβευση, ούτε ευγνωμοσύνη — μόνο σεβασμό στο δικαίωμά τους να υπάρχουν.
Παρά τις αντίξοες συνθήκες και την έλλειψη υποστήριξης, προχώρησα με δικά μου έξοδα στην κατασκευή ενός μεγάλου, ξύλινου σπιτιού εντός του οικοπέδου, για να προφυλάσσονται από τη βροχή, το κρύο και τον ήλιο, προσφέροντας προστασία και αξιοπρέπεια σε αυτά τα πλάσματα Η ενέργεια αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη – ανέβηκε από την ίδια τη φιλοζωική σε σελίδες της, και σε πολλά social media και έλαβε πλήθος επαινετικών σχολίων από πολίτες, περαστικούς και ανθρώπους που με γνώριζαν προσωπικά αλλά και άγνωστους που ένιωσαν την πράξη ως ελπίδα μέσα στη σκληρότητα της καθημερινότητας.
Τα εύσημα που έλαβα δεν τα κρατώ για μένα. Ανήκουν σε κάθε άνθρωπο που συνεχίζει να βλέπει στα μάτια των αδέσποτων τη φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή.
Δεν το έκανα για την προβολή – το έκανα επειδή αυτό ήταν το ανθρώπινο.
Κάποιοι δεν άντεξαν ούτε αυτό.
Όμως, δεν άργησαν να φανερωθούν και αυτοί που ενοχλήθηκαν. Και από τότε ξεκίνησε ένας ανελέητος πόλεμος, όχι μόνο προς τα ζώα, αλλά και προς εμένα.
Δεν τους έφτανε που τα εγκατέλειψαν, τα χτύπησαν, τα έδιωξαν, τα απείλησαν.
Ζώα χτυπημένα με ξύλα και πέτρες.
Σκύλος που έπεσε θύμα επίθεσης με οινόπνευμα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο μάτι. Κατάφερα να το σώσω – με έξοδα δικά μου και φαρμακευτική αγωγή. Και δεν είναι η μόνη φορά..
Κάτοικος από τον 5ο όροφο διπλανής πολυκατοικίας πετά πατάτες, κουτάκια μπύρας και βρίζει “κοπρόσκυλα” κάθε φορά που τα βλέπει, πάτρα στο σπίτι σου και ταΐσετε, μη τα ταΐζεις άστα να ψοφήσουν.
Δεν δίστασε να πετάξει και τα δοχεία με νερό που τους αφήναμε — ακόμα και αυτά που έβαζαν άλλοι κάτοικοι για τις γάτες.
Άνθρωπος εμφανίστηκε με λοστό, λέγοντάς μου κατά λέξη ότι “θα τα σκοτώσει”.
Αν όλοι απλώς έδιναν ένα μικρό κομμάτι φαγητού ή έβαζαν λίγο καθαρό νερό στα ζώα της γειτονιάς μας, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Αυτά τα πλάσματα ζητούν μόνο λίγη αγάπη και σεβασμό για να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
Είναι τραγικό ότι ενώ μερικοί επιλέγουν την κακοποίηση και την πρόκληση, άλλοι σαν κι εμένα προσπαθούμε με κάθε τρόπο να τους προσφέρουμε μια δεύτερη ευκαιρία — και αυτό πρέπει να το σεβαστούμε όλοι.
Και – σαν να μην έφταναν όλα αυτά – ένας νεαρός άνδρας με τσοπανοσκύλο, γνωστός για την επιθετική και επικίνδυνη συμπεριφορά του, έχει στο παρελθόν σκοτώσει μικρόσωμο σκυλάκι της γειτονιάς πλησίασε εσκεμμένα (δεν είναι η πρώτη φορά που το ίδιο άτομο) τα αδέσποτα και προκάλεσε, με αποτέλεσμα να δεχτεί επίθεση από αυτά.
Ένα από τα σκυλιά αντέδρασε — όχι γιατί είναι «άγριο» ή «επιθετικό» — αλλά γιατί προκλήθηκε και αντέδρασε αμυντικά, όπως θα έκανε κάθε ζωντανό πλάσμα.
Είναι άδικο και επικίνδυνο να βαφτίζουμε «επιθετικά» τα ζώα που προσπαθούν απλά να αμυνθούν σε ανθρώπινες ενοχλήσεις. Η επιθετικότητα που αναφέρθηκε δεν είναι “τυχαίο περιστατικό”. Το σκυλί που αντέδρασε προκλήθηκε και ενοχλήθηκε επανειλημμένα από το συγκεκριμένο άτομο που έχει δώσει δείγματα βίας στο παρελθόν.
Ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα φωνάζει για “επιθέσεις”, έχει απειλήσει και τον δικό μου σκύλο και εμένα προσωπικά πολλές φορές. Έχει δείξει σκληρότητα και επιθετικότητα προς τα ζώα, επανειλημμένα τον είχα προειδοποιήσει και προσεγγίσει ήρεμα, ζητώντας του να σταματήσει τη βίαιη και εχθρική του στάση απέναντι στα ζώα.
Δυστυχώς, αδιαφόρησε!
Την επόμενη και για τρεις συνεχόμενες ημέρες επέστρεφε πεζός, (εδώ να σημειωθεί ότι έχει υποστεί σοβαρό τραύμα στο πόδι) χωρίς τον σκύλο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ , ενοχλώντας ξανά τα σκυλιά με την ίδια προκλητική συμπεριφορά. Παρά τις επανειλημμένες συστάσεις που του έχω κάνει για να αλλάξει τη συμπεριφορά του, αγνοεί πλήρως τις προειδοποιήσεις και επιμένει σε επικίνδυνες ενέργειες, με αποτέλεσμα να φτάσουν τα πράγματα στο οριακό σημείο.
Η πραγματική “επιθετικότητα” δεν έρχεται από τα ζώα. Έρχεται από τη βία και την αδιαφορία μας. Και όσο επιτρέπουμε σε λίγους να φωνάζουν με μίσος, και στους πολλούς να σωπαίνουν, τόσο θα χάνουμε την ανθρωπιά μας.
Παράλληλα, έχω δεχτεί προσωπικά απειλές, ύβρεις και εκφοβισμό επειδή δεν έπαψα να ταΐζω και να προστατεύω αυτά τα πλάσματα. Κι όμως, αυτή η πράξη αγάπης έχει γίνει αιτία να στοχοποιηθώ.
Εγώ δεν προκάλεσα τη σύγκρουση. Την ανέχτηκα, την υπέμεινα, την κατήγγειλα όπου μπορούσα, και συνέχισα να κάνω το καθήκον μου απέναντι σε πλάσματα που δεν έχουν φωνή.
Μονάχα ένα μικρό παιδί μού είπε: «Κύριε, προσέξτε τα, γιατί θα τα σκοτώσουν».
Μέσα σε όλα αυτά… δημοσιεύματα από ανθρώπους που δεν έκαναν ποτέ αυτοψία, δεν μίλησαν με τους αυτόπτες, δεν ήρθαν να δουν την αλήθεια. Μίλησαν όμως για «προβλήματα», για «ενόχληση», για «επικινδυνότητα».
Καμία αναφορά στην πραγματική κακοποίηση. Καμία φωνή για τα θύματα.
Χαρακτηριστικό είναι δυο πρόσφατο δημοσίευμα από δημοσιογράφο τοπικού μέσου, ο οποίος δεν επισκέφθηκε ποτέ τον χώρο, δεν είδε από κοντά τις συνθήκες διαβίωσης των σκυλιών ούτε μίλησε μαζί μου, ώστε να διασταυρώσει τις πληροφορίες.
Αντιθέτως, βασίστηκε σε φήμες και μονομερείς μαρτυρίες, διαμορφώνοντας μια στρεβλή εικόνα για μια υπόθεση που αφορά ζωντανές ψυχές και έναν άνθρωπο που παλεύει μόνος του για την προστασία τους.
Θεωρώ απαράδεκτο να δημοσιεύονται άρθρα «Σύμφωνα με πληροφορίες, ο περισυλλογέας έχει πολλές φορές δεχθεί φραστική επίθεση από το συγκεκριμένο ζευγάρι που τελεί μοναδική εξαίρεση στο σύνολο των ενοίκων…»
Δηλώνω κατηγορηματικά ότι ούτε εγώ, ούτε η σύζυγό μου ουδέποτε προέβην σε οποιαδήποτε μορφή επίθεσης — λεκτική ή άλλου είδους — εις βάρος του συγκεκριμένο άνθρωπο. Αντιθέτως, η στάση μας απέναντι στους εργαζομένους και στην τοπική κοινωνία είναι πάντα με σεβασμό — ακόμη κι όταν διαφωνούμε.
Επομένως είναι ψευδής, συκοφαντική και προσβάλλει βάναυσα την προσωπικότητα και την υπόληψή μου, παρουσιάζοντάς με ως επιθετικό και προσβλητικό άτομο — κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Είναι σοβαρά προβληματική και εμπίπτει σε κατηγορία δυσφημιστικής αναφοράς, και εξηγώ το γιατί:
Δεν τεκμηριώνεται από γεγονότα ή επώνυμες μαρτυρίες.
Ο όρος «σύμφωνα με πληροφορίες» χρησιμοποιείται συχνά για να καλυφθεί η ανυπαρξία αποδείξεων.
Δεν κατονομάζεται καμία πηγή.
Αναφέρεται σε “φραστική επίθεση”, δηλαδή σε επιθετική, ίσως υβριστική ή προσβλητική συμπεριφορά, κάτι που πλήττει άμεσα την τιμή και την υπόληψή σου.
Στιχοποιοί εμένα και την σύντροφό σου ως “μοναδική εξαίρεση”, προκαλώντας κοινωνικό διαχωρισμό και πιθανή στοχοποίηση από άλλους ενοίκους ή πολίτες.
Τι μπορεί να θεωρηθεί αυτό:
Δυσφήμιση: δημοσίευση που σε παρουσιάζει ως επιθετικό ή αντικοινωνικό άτομο, χωρίς αποδείξεις.
Συκοφαντική δυσφήμιση, εφόσον είναι ψευδές και προκαλεί ζημιά στην εικόνα σου.
Ηθική βλάβη: Αν αυτό το δημοσίευμα σε φέρνει σε δύσκολη θέση στην κοινωνία, εργασία ή γειτονιά.
Θα ήθελα να σας ρωτήσω εάν υπήρξε οποιαδήποτε επικοινωνία με τον ίδιο τον περισυλλογέα, ή με εμένα, ώστε να γίνει διασταύρωση των πληροφοριών πριν προχωρήσετε στη δημοσίευση. Η απουσία τέτοιου ελέγχου και η χρήση ασαφών εκφράσεων όπως “σύμφωνα με πληροφορίες” δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την αξιοπιστία του δημοσιεύματος.
Υπενθυμίζω ότι η διάδοση ψευδών ισχυρισμών που βλάπτουν την τιμή και την υπόληψη φυσικού προσώπου συνιστά ποινικό αδίκημα σύμφωνα με:
Άρθρο 362 Ποινικού Κώδικα – Δυσφήμηση: «Όποιος ισχυρίζεται ή διαδίδει για άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του τιμωρείται…»
Άρθρο 363 Π.Κ. – Συκοφαντική δυσφήμηση: «Αν το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι είναι ψευδές…»
Επιπλέον, η παράλειψη επικοινωνίας με το θιγόμενο πρόσωπο πριν από τη δημοσίευση, αποτελεί σοβαρή παράβαση του Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας (άρθρα 1 και 2 ΕΣΗΕΑ), ο οποίος επιβάλλει τη διασταύρωση και επιβεβαίωση κάθε πληροφορίας.
Είμαι ένας απλός πολίτης που αγαπά και φροντίζει τα αδέσποτα ζώα, όχι από υποχρέωση, αλλά από ευαισθησία και ανθρωπιά. Όταν προσπαθείς καθημερινά με δικά σου μέσα να προσφέρεις λίγη στοργή σε πλάσματα εγκαταλελειμμένα και αβοήθητα, είναι οδυνηρό να βλέπεις το όνομά σου να διασύρεται επειδή δεν συμφωνείς με τη βία, την εγκατάλειψη ή την απομάκρυνση των ζώων.
Θα περίμενα, πριν γραφτεί ένα τέτοιο βαρύς και καταδικαστικός χαρακτηρισμός, να υπάρξει επικοινωνία μαζί μου ή με τον ίδιο τον περισυλλογέα, ώστε να διασταυρωθούν τα λεγόμενα. Η φράση “σύμφωνα με πληροφορίες” δεν μπορεί να στηρίζει ισχυρισμούς που στοχοποιούν πρόσωπα χωρίς
Μια τέτοια δημοσιογραφική στάση όχι μόνο δεν υπηρετεί την αλήθεια, αλλά αποδυναμώνει και τον ίδιο τον ρόλο της ενημέρωσης στην κοινωνία.
Το εθελοντικό έργο δεν ποινικοποιείται. Δεν είμαστε οι “ταραχοποιοί” της πολυκατοικίας — είμαστε αυτοί που αναπληρώνουν την απουσία της κοινωνικής φροντίδας.
Να γνωρίζουν καλά όλοι οι “παρατηρητές”
Κάποιοι που νομίζουν ότι μπορούν να κακοποιούν ζώα ή να τρομοκρατούν όσους τα φροντίζουν, να ξέρουν καλά πως ο Νόμος δεν θα τους χαριστεί:
Νόμος 4830/2021, άρθρο 34:
Η κακοποίηση, ο βασανισμός και η θανάτωση ζώων συνιστούν κακούργημα με ποινή κάθειρξης έως 10 έτη και χρηματική ποινή έως 100.000 ευρώ.
Άρθρο 16 του ίδιου νόμου:
Απαγορεύεται η παρενόχληση, η απομάκρυνση ή κακοποίηση αδέσποτων. Η παρεμπόδιση φροντίδας ή η απόπειρα βλάβης συνιστούν ποινικά διωκόμενες πράξεις.
Και οι δήθεν “αθώοι παρατηρητές” στο διαδίκτυο, που σιωπούν ή επικροτούν τέτοιες συμπεριφορές, είναι συνένοχοι.
Αναρωτιέμαι:
Ποια κοινωνία χτίζουμε όταν η φροντίδα μετατρέπεται σε κατηγορία και η βία γίνεται συνηθισμένο φαινόμενο;
Ποια παιδεία παρέχουμε στα παιδιά μας, όταν η σκληρότητα τους φαίνεται αποδεκτή, και η συμπόνια… ύποπτη;
Δεν ζητώ επιβράβευση. Δεν ζητώ προνόμια. Ζητώ το αυτονόητο:
Να αφήσουμε τα πλάσματα αυτά να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
Να σταματήσουμε να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στην ωμή βία.
Να πάρουμε θέση.
Οι πραγματικοί κίνδυνοι δεν είναι τα αδέσποτα. Είναι η αδιαφορία. Είναι η σιωπή. Είναι η επιλεκτική ευαισθησία.
Και τα ζώα αυτά… έχουν μόνο εμάς.
Όσο υπάρχω, θα είμαι εκεί.
Γιατί ο πολιτισμός μας κρίνεται από το πώς φερόμαστε στους πιο αδύναμους.
