Το γεγονός ότι ο Βόλος μπορεί να γίνει πράσινη πόλη, αρκεί στρατευμένα και στοχευμένα να κάνουμε δράσεις και σχεδιασμό, για να πετύχουμε και συνολικά η χώρα μας να ανταποκριθεί στους στόχους του Green deal, της πράσινης συμφωνίας της Ευρώπης, που αφορά όλες τις χώρες, τόνισε στο Ράδιο ΕΝΑ και τον Δ. Καρεκλίδη, η Άσπα Γοσποδίνη επίκουρη καθηγήτρια Πολεοδομίας και Αστικού Σχεδιασμού του Π.Θ.
Η καθηγήτρια αναφέρθηκε στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα και τι πρέπει να γίνει για να πετύχουμε τη βιώσιμη ανάπτυξη, λέγοντας ότι είναι μονόδρομος για να πετύχουμε τη βιωσιμότητα του πλανήτη και την ανάπτυξη της χώρας μας.
Σχετικά με το σημείο που είμαστε, η κα Γοσποδίνη είπε ότι οι ελληνικές πόλεις, όπως όλοι γνωρίζουμε μεταπολεμικά, δομήθηκαν με υψηλές πυκνότητες, πολυκατοικίες, τετραώροφες και πενταώροφες στον Βόλο, οκταώροφες στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και δεν σεβάστηκαν το περιβάλλον, στο βωμό της ανάπτυξης και της κοινωνίας μας που δεινοπαθούσε από τη μετανάστευση στις δεκαετίες του 50, του 60 και του 70.
“Σήμερα οι ελληνικές πόλεις και άλλες μεσογειακές πόλεις, όπως οι ιταλικές και ισπανικές, υποφέρουν από την έλλειψη πρασίνου και αυτή η πυκνή δόμηση, σε συνδυασμό με κάποιες βιομηχανικές μονάδες, όπως συμβαίνει στον Βόλο, προκαλούν αέρια ρύπανση και σε συνδυασμό με την έλλειψη πρασίνου, δημιουργείται το φαινόμενο του αστικού θερμοκηπίου, δηλαδή το καλοκαίρι, τα βράδια δεν δροσίζει η ατμόσφαιρα, διότι τα τσιμέντα ακτινοβολούν τη ζέστη της ημέρας”, επισήμανε η καθηγήτρια.
Βιώσιμη ανάπτυξη – ανθεκτική πόλη
Σύμφωνα με την με την κα Γοσποδίνη, πρέπει να βιώσουμε στους δρόμους της βιώσιμης ανάπτυξης και της ανθεκτικής πόλης. Ο δρόμος αυτός σημαίνει, από δω και πέρα, δύο πράγματα:
Πρώτον, ό,τι δομείται και όποιο οικόπεδο οικοδομείται, πρέπει να έχει χαμηλό συντελεστή (λιγότερους ορόφους) και να είναι κατασκευασμένο με ειδικά υλικά, που ονομάζονται ψυχρά υλικά και συμβάλλουν στη θερμική άνεση του αστικού περιβάλλοντος και τα οποία υλικά θα έπρεπε να επιβληθούν με νόμο, για τα ιδιωτικά και τα δημόσια κτίρια.
Η καθηγήτρια αναφέρθηκε στη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που έκανε νόμο που πέρασε από την Ελληνική Βουλή το Δεκέμβριο του 2020.
Όπως είπε, ο νόμος αυτός θα έπρεπε να επιβάλει, ότι κάθε νέα οικοδομή θα είναι στην κατεύθυνση του ενεργειακού σχεδιασμού, δηλαδή να έχει ψυχρά υλικά και να περιλαμβάνει στοιχεία από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (όπως Φωτοβολταϊκά πάνελ, φωτοβολταϊκές μεμβράνες και ειδικούς υαλοπίνακες), ώστε να παράγει ένα μέρος της ενέργειας που χρειάζεται το κτίριο για να λειτουργήσει.
“Άντ’ αυτού, ο πρόσφατος νόμος έδωσε πολεοδομικά κίνητρα σε όσους επιλέξουν να πάνε προς την κατεύθυνση των σύγχρονων ενεργειακών κατασκευών. Εάν το πράξει αυτό εργολάβος, σύμφωνα με το νόμο του Δεκεμβρίου του 2020, έχει δικαίωμα να χτίσει παραπάνω, δηλαδή του δίνει ένα δώρο πολεοδομικό, το οποίο είναι καταστροφικό, διότι ό,τι κερδίσουμε από αυτούς που επιλέγουν σύγχρονες ενεργειακές κατασκευές, θα το χάσουμε για την πόλη, επειδή θα προσθέσουμε τετραγωνικά και ορόφους”, επισήμανε.
Η κα Γοσποδίνη έκανε λόγο για έναν οξύμωρο νόμο που καταδικάστηκε στη Βουλή από όλα τα κόμματα, αλλά είναι ακόμη σε ισχύ. Εάν θέλουμε να πάμε στην κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης, πρέπει υποχρεωτικά οι κατασκευές να γίνονται με ενεργειακό σχεδιασμό και σύγχρονα υλικά, τόνισε.
Αυξάνεται το κόστος, όμως μπορεί να επιδοτείται
Η καθηγήτρια παραδέχτηκε ότι μία ενεργειακή κατασκευή αυξάνει το κόστος, αλλά θα μπορούσε το κράτος να επιδοτεί μία τέτοια κατασκευή, όπως επιδοτεί την ενεργειακή αναβάθμιση μιας παλιάς οικοδομής. γιατί πρέπει να σκεφτούμε το μέλλον της χώρας και του πλανήτη.
Δεύτερο, αύξηση του πρασίνου. Η αύξηση του πρασίνου στην πόλη πρέπει να γίνει με πολύ απλούς τρόπους και με πιο σύνθετους. Οι απλοί τρόποι είναι να πρασινίσουμε τους δημόσιους υπαίθριους χώρους, όσο μπορούμε, να πρασινίσουν οι ταράτσες των δημοσίων κτιρίων με φυτεμένα δώματα, επίσης να προτρέψουμε και τις ιδιωτικές κατασκευές οι ταράτσες να είναι φυτεμένες, γιατί φέρνουν ένα πολύ μεγάλο ενεργειακό αποτέλεσμα, παρέχουν θερμοπροστασία στις ίδιες τις οικοδομές και με αυτό τον τρόπο βοηθούν και το συνολικό περιβάλλον της πόλης.
Σύμφωνα με την ίδια, οι Σκανδιναβικές και γενικά οι βορειοευρωπαϊκές χώρες, έχουν πολύ μεγάλη αναλογία πράσινου ανά κάτοικο και οι μεσογειακές πολύ λιγότερο.
Η καθηγήτρια Πολεοδομίας τόνισε ότι εάν σήμερα σχεδιάζουμε στο Βόλο μία ζώνη πρασίνου, για παράδειγμα πάνω από τον περιφερειακό και πούμε ότι αυτή θα γίνει μόνιμα δημόσιο αρχικά πράσινο, μπορούμε να αποκαταστήσουμε με τράπεζα γης ή με οικονομικό αντίτιμο τους ιδιοκτήτες των σπιτιών και έτσι αυτή η πόλη δεν αναπτύσσεται επ΄ αόριστον σε διάφορες περιοχές, όπως έγινε με την Αθήνα, αλλά θα πρέπει να μεσολαβούν ζώνες κυκλικές και περιφερειακές πρασίνου, ικανού πλάτους, τύπου 1 χλμ., ώστε το πράσινο να κάνει έναν κύκλο γύρω από την πόλη.
Η Άσπα Γοσποδίνη ανέφερε ότι υπάρχουν πολεοδομικοί τρόποι να αντιμετωπίσουμε τη πράσινη ανάπτυξη για την ανθεκτική πόλη και πρέπει να σχεδιάσουμε για αυτό. Η πανδημία τόνισε, ήταν μία καλή ευκαιρία για να κατανοήσουν όλοι οι πολίτες, ότι χωρίς πράσινο δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, ούτε δυσκολίες τέτοιου είδους. Συνωστίζονταν ο κόσμος στα στενά δρομάκια του κέντρου του Βόλου, για να κάνουν τον περίπατό τους και δεν ανέπνεαν οξυγόνο, ενώ χαρακτήρισε πολεοδομική τρέλα το ότι έκλεισε η παραλία για να μην πηγαίνει ο κόσμος για άσκηση.
