Η δημοσιοποίηση των στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής του πρώτη τριμήνου, θα δείξει πόση θα είναι η ύφεση, σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2020, τόνισε στο Ράδιο ΕΝΑ και τον Δ. Καρεκλίδη, ο Μιχάλης Ζουμπουλάκης αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, επίσημα η ΕΛΣΤΑΤ δεν έχει βγάλει διόρθωση ακόμη, ενώ το Υπουργείο Οικονομικών υποβάλλει τον προϋπολογισμό του Κράτους στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς. Συνεπώς το 4,8% ήταν η πρόβλεψη του Νοεμβρίου για το πως ελπίζουμε να κινηθεί η Ελληνική οικονομία που έγινε πολύ πριν την απόφαση για lock down, συνεπώς δεν μπορούσε να συμπεριλάβει την μείωση της οικονομικής δραστηριότητας του πρώτου τριμήνου. «Ακόμη δεν έχουν δημοσιευθεί τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου από την Ελληνική Στατιστική Αρχή και περιμένουμε να δούμε πόση θα είναι η ύφεση, σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2020», επισήμανε.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, πλέον όλα εξαρτώνται από το πότε θα ανοίξει οικονομία, πώς θα ανταποκριθούν οι καταναλωτές, πότε θα αρχίσουν να λειτουργούν οι πιο “βαριές” δραστηριότητες, όπως κατασκευές και βιομηχανία και φυσικά πως θα κινηθεί και το τουρισμός, που θα ανοίξει από την επόμενη εβδομάδα.
“Δεν είναι ένα στοίχημα μόνο, αλλά πολλά και δεν θα διακινδύνευα καμία πρόβλεψη, διότι τα δεδομένα είναι ακόμη πολύ αβέβαια”, τόνισε ο καθηγητής Οικονομικών.
Το χαμηλότερο επιτόκιο δανεισμού
Ο κ. Ζουμπουλάκης χαρακτήρισε πολύ θετικό το γεγονός ότι η χώρα μπορεί και δανείζεται με πάρα πολύ χαμηλό επιτόκιο και τόνισε ότι είναι συνδυασμός δύο πραγμάτων, το ένα από τα οποία, μας σε αφορά και το δεύτερο είναι θέμα συγκυρίας. Όπως είπε αυτό που μας αφορά είναι ότι οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, πολύ αργά αλλά σταθερά αναβαθμίζουν τις προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, αλλά ακόμη δεν μας αξιολογούν ως απολύτως αξιόπιστους για να μπορούμε να δανειζόμαστε χωρίς πρόβλημα, αλλά αυτό ταυτόχρονα μας δίνει και κάποιο επίπεδο ρίσκου.
Συνεπώς με ένα μικρό σχετικά ρίσκο η ελληνική οικονομία μπορεί να δανειστεί και πλέον δανείζεται με το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο που δανειζόταν ανά τους αιώνες. Ουδέποτε η χώρα έχει δανειστεί με 0,8% σε οποιαδήποτε συγκυρία και τα επιτόκια των πολυετών ομολόγων ήταν της τάξης του 4-5%, επισήμανε.
Ο δεύτερος παράγοντας, ανέφερε ο κ. Ζουμπουλάκης, είναι ότι υπάρχει παγκοσμίως μία τεράστια ρευστότητα, κεφαλαίων διαφόρων ισχυρών οικονομικών (Γερμανίας, Γαλλίας, Ιαπωνίας), που αν επενδυόταν στα ομόλογα των χωρών τους, θα είχαν αρνητικές αποδόσεις, άρα αυτοί οι άνθρωποι Όταν βλέπουν ένα επιτόκιο 0,8%, έχουν αρπάξει την ευκαιρία και έτσι εξηγείται η υπερπροσφορά για τα Ελληνικά ομόλογα, για τα μη χάσουν τα χρήματά τους.
«Προσδοκούμε στην αλλαγή
του μοντέλου ανάπτυξης»
“Από την άλλη πρέπει να γνωρίζουμε ότι μια χώρα δανείζεται, όταν τα έσοδά της δεν επαρκούν για να εξυπηρετήσουν το σύνολο των υποχρεώσεών της. Το καλό είναι ότι αυτό το δάνειο που παίρνουμε, στην ουσία αναχρηματοδοτεί παλαιότερα χρέη (που δανειστήκαμε με επιτόκια πάνω από 3%), με αποτέλεσμα να ελαφρύνουμε το βάρος του μέλλοντος”, τόνισε ο κ. Ζουμπουλάκης που εξέφρασε την ελπίδα μέρος των χρημάτων να πάει σε επενδυτικούς σκοπούς.
Ωστόσο τόνισε ότι φέτος το παιχνίδι θα ξεκινήσει να παίζεται με τη διαχείριση των 32 δισεκατομμυρίων € που περιμένουμε από το Ταμείο Ανάκαμψης και που θα κατευθυνθούν, για να βάλουμε μπρος την Ελληνικά οικονομία, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ρυθμοί ανάκαμψης της δεκαετίας του 2000, πριν την κρίση, ήταν κυρίως ανάπτυξη που οφείλονταν στην κατανάλωση και όχι στις επενδύσεις, όχι δηλαδή στις μακροχρόνιες δυνατότητες που έχει η Ελληνική οικονομία, αλλά κυρίως στο ότι δανειζόμενοι φθηνά καταναλώναμε περισσότερο και αυξάναμε το ΑΕΠ.
Πλέον, τόνισε προσδοκούμε στην αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης όχι με βάση την κατανάλωση αλλά με βάση τις επενδύσεις και αν είναι δυνατόν σε τομείς εμπορεύσιμους, που μπορείς να εξάγεις προϊόντα και να έχεις μία μόνιμη συνεισφορά στην προστιθέμενη αξία.
Τέλος σχολιάζοντας την δήλωση συμβούλου του πρωθυπουργού ότι δεν θα προσλάμβανε έναν άνθρωπο που κάνει διδακτορικό, ο κ. Ζουμπουλάκης τη χαρακτήρισε κοτσάνα και είπε ότι το διδακτορικό είναι μία δύσκολη και επίπονη διαδικασία, την οποία δεν πληρώνει η αγορά και δεν απαιτεί τυπικό προσόν για να βρει κάποιος δουλειά. Στον αντίποδα, χρειάζεται σε όσους ανθρώπους έχουν το μεράκι να προχωρήσουν τις γνώσεις τους στο μέγιστο βαθμό και σκοπός τους είναι να ασχοληθούν με την έρευνα ή την ακαδημαϊκή δραστηριότητα.
