Ο πρόεδρος του Συλλόγου ιδιοκτητών συνεργείων αυτοκινήτων και μοτοσικλετών Μαγνησίας, Νίκος Πλουμιστός περιγράφει τις σύγχρονες απαιτήσεις που υπάρχουν από τους μηχανικούς και τεχνίτες οχημάτων, ενώ στέκεται στην έλλειψη στήριξης από την Πολιτεία, αλλά και στο αυξημένος κόστος που προκύπτει ακόμη και για την εκπαίδευση σε κάθε διαδικασία
Αφού τα οχήματα μετασχηματίζονται και εξελίσσονται κάθε λίγο και λιγάκι, αναγκαστικά ό,τι τα… περιτριγυρίζει πρέπει να προσαρμοστεί στην εξέλιξη. Σ’ αυτό το πλαίσιο καλούνται εδώ και χρόνια πλέον να προσαρμοστούν και οι τεχνίτες και μηχανικοί οχημάτων, γιατί τίποτε πλέον δεν είναι το ίδιο. Όπως μάλιστα σημειώνει και ο πρόεδρος του συλλόγου ιδιοκτητών συνεργείων Μαγνησίας, Νίκος Πλουμιστός, ο όρος της δια βίου μάθησης αποτελεί μέρος και του δικού του επαγγέλματος, το οποίο σημειώνει ότι έχει εξελιχθεί από επάγγελμα… τιμωρίας σε επιστήμη!
Συνέντευξη: Χρυσόστομος Τρίμμης (trimmis.chrys@gmail.com)
Από την άλλη όμως βλέπει ότι όλο και λιγότεροι νέοι ασχολούνται με την επισκευή οχημάτων επαγγελματικά και από την άλλη το κόστος ακόμη και για την εκπαίδευση και την απόκτηση γνώσης αυξάνεται συνεχώς και φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη…
-Κατ’ αρχάς τα νέα παιδιά γίνονται πλέον μηχανικοί αυτοκινήτων;
Δυστυχώς όχι και είναι πολλοί παράγοντες που διαμορφώνουν την κατάσταση. Έχει να κάνει και με την οικογένεια, που θεωρεί επιτυχημένο ότι πρέπει να σπουδάσει, και πολύ σημαντικό είναι οι αμοιβές που αυτή τη στιγμή παίρνει ένας τεχνίτης οχημάτων. Παράλληλα, όταν ένας νέος θέλει να κάνει τη δική του δραστηριότητα βλέπει ότι το ελάχιστο που χρειάζεται μόνο για τεχνικό εξοπλισμό για ένα σύγχρονο συνεργείο είναι 100-150 χιλιάδες ευρώ, αποθαρρύνεται. Όλα αυτά για μία δουλειά πάντως που τελικά έχει πάρα πολύ μέλλον και πολλή ζήτηση.
Ένα δείγμα αυτού, είναι ότι φέτος για πρώτη φορά ο ΟΑΕΔ δεν έχει κάνει τμήμα μηχανικών και ηλεκτρολόγων αυτοκινήτου. Πρέπει να δούμε λίγο διαφορετικά το όλο θέμα για να κινητοποιήσουμε τους νέους, γιατί αυτοκίνητα υπάρχουν. Ποιος θα τα φτιάξει και πότε να προλάβει; Δεν γίνεται. Το να μην έχεις στελεχιακό προσωπικό είναι μεγάλο πρόβλημα και αυτό είναι ένα θέμα που απασχολεί όλα τα τεχνικά επαγγέλματα.
-Θα μπορούσε να γίνει κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση, της κινητοποίησης των νέων δηλαδή για την ενασχόλησή τους με την επισκευή αυτοκινήτων;
Η Πολιτεία, παρά τις προτάσεις που έχουμε καταθέσει και είναι τεκμηριωμένες, και κλαδικά και σε τοπικό επίπεδο, δεν θέλει να υιοθετήσει δίκαια και έξυπνα μέτρα και σωστό τρόπο για όλα τα τεχνικά επαγγέλματα. Είχαμε κάνει μια πρόταση για ένα πενταετές πρόγραμμα το οποίο θα προέβλεπε να είναι τα τρία πρώτα χρόνια απασχόλησης και εκπαίδευσης επιδοτούμενα από το κράτος, για να μάθει κάποιος και τη δουλειά στην πράξη, και τα υπόλοιπα δύο θα περιελάμβαναν μία υποχρεωτικότητα των καταρτιζομένων να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο επάγγελμα. Άρα κι αυτός θα ενδιαφερόταν να μάθει γιατί πρέπει να ακολουθήσει το επάγγελμα αυτό. Οπότε θα ήταν όλοι ευχαριστημένοι και θα είχαμε και ένα μεγάλο ποσοστό, το οποίο θα ερχότανστο επάγγελμα στοχευμένα, με ό,τι χρειαζόταν.
-Μιας και τα πράγματα αλλάζουν, τι θα πρέπει πλέον να μαθαίνουν οι νέοι αλλά και οι παλαιότεροι μηχανικοί και τεχνίτες οχημάτων;
Για να βάλουμε κι έναν… τίτλο σ’ αυτό, είναι ότι ένα επάγγελμα… τιμωρίας, έχει γίνει επιστήμη! Παλαιότερα λέγανε ότι αν δεν… παίρνει κανείς τα γράμματα έπρεπε να ασχοληθεί με κάτι τεχνικό, πχ τεχνίτης οχημάτων. Αυτήν τη στιγμή αν δεν παίρνεις τα γράμματα, δεν ξέρεις αγγλικά, δεν ξέρεις υπολογιστές, δεν έχεις σύγχρονες γνώσεις, ακόμη και χημείας, δεν μπορείς να κάνεις αυτή τη δουλειά. Έχει αλλάξει τόσο πολύ το επίπεδο της γνώσης που χρειάζεται για το αυτοκίνητο, που δεν μπορεί να το κάνει κάποιος ο οποίος απλά δεν μπορεί να διαβάσει, να το πούμε πάρα πολύ απλά. Παλαιότερα αν ήσουν λίγο έξυπνος και δαπανούσες πολλές εργατοώρες, μπορούσες ν’ ανταπεξέλθεις. Σήμερα πρέπει να μπορείς να χειριστείς ένα υπολογιστή, να πάρεις πληροφορίες, για αυτοκίνητα σχεδόν αυτόνομης κίνησης, και πολλή τεχνολογία πάνω σε ένα αυτοκίνητο.
-Οπότε τι γίνεται;
Όλες οι βλάβες και ο τρόπος επιδιόρθωσης είναι πολύ πιο δύσκολος. Έχει αλλάξει όλη η φιλοσοφία της επισκευής. Κάποτε, για να κάνουμε μια επισκευή που θα διαρκούσε 1, 2, 10 ώρες, ήμασταν μια ώρα στη διάγνωση και εννιά ώρες στην επισκευή αυτού που χάλασε. Σήμερα μπορεί να κάνουμε εννέα ώρες διάγνωση και μια ώρα να αντικαταστήσουμε τα ανταλλακτικά.
-Αυτό όμως που λέτε δείχνει ότι είναι πιο εύκολο να κάνει κανείς μία επισκευή ή επιδιόρθωση, αρκεί να κάνει μία σωστή διάγνωση της βλάβης ή της ζημιάς.
Σωστά, αλλά το πιο δύσκολο και δαιδαλώδες είναι η διάγνωση. Αυτό είναι που έχει εκτινάξει πραγματικά το κόστος της λειτουργίας ενός συνεργείου. Γιατί όλα τα προγράμματα που χρησιμοποιούμε για τη διάγνωση είναι όλα online, πληρωμένα κάθε μήνα. Δεν υπάρχει τίποτα όπως παλιά, στους περισσότερους τουλάχιστον συναδέλφους και όλοι προσπαθούν στο μέτρο του δυνατού να έχουν όλα τα προγράμματα που χρειάζοναι.
-Κάθε μήνα δηλαδή, συνδρομές για τα διαγνωστικά προγράμματα.
Δυστυχώς για εμάς έχει ξεκινήσει μια τέτοια διαδικασία και όλα είναι online. Κάποτε, αγόραζες ένα πρόγραμμα και μπορούσες να κάνεις τη δουλειά σου. Τώρα σου λέει είναι ετήσιο, πληρώνεις. Δεν πλήρωσες, «κλείδωσε» το πρόγραμμα. Μέχρι εκεί.
-Η εκπαίδευση σε αυτά τα προγράμματα γίνεται από τις εταιρείες;
Η εκπαίδευση είναι θεωρητικά εύκολο κομμάτι πάνω σ’ αυτά τα προγράμματα, αλλά πρακτικά είναι κάτι δύσκολο, λόγω του κόστους και πάλι. Όλα μεταφράζονται σε κόστος. Από κει και πέρα, όσο εκπαίδευση θέλεις μπορείς να τη βρεις.
– Δηλαδή σήμερα υπάρχουν εταιρείες που εκπαιδεύουν μηχανικούς αυτοκινήτων;
Οι εταιρείες που φτιάχνουν τα προγράμματα προσφέρουν εκπαίδευση, αλλά τίποτα δεν είναι δωρεάν. Παράλληλα, δυστυχώς και για εμάς, οι εταιρείες, οι αυτοκινητοβιομηχανίες όταν βγάζουν ένα καινούριο μοντέλο, βγάζουν και ένα καινούργιο σύστημα. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Έρχεται ένα αυτοκίνητο σε εμένα για σέρβις και μπαίνω να κάνω μια απλή διαδικασία, να σβήσω το σέρβις. Για να βάλω το διαγνωστικό, για να μπορώ να σβήσω το σέρβις, πρέπει να έχω πληρώσει συνδρομητικά τις λεγόμενες πύλες. Στην ουσία είναι ταυτοποιημένη η IP επί του συνεργείου και έχουν κάνει ταυτοποίηση με τον χρήστη, ακόμη και με φωτογραφία(!). Η κατασκευάστρια εταιρεία ξέρει έτσι ότι το όχημα ήρθε εδώ για επισκευή, με πρόσχημα αν θέλεις την ασφάλεια, το ποιος το έφτιαξε κτλ. Αυτό όμως μεταφράζεται σε ένα ετήσιο κόστος για το συνεργείο,.
Η πληροφορία και η εκπαίδευση λοιπόν υπάρχουν για όσους τις αναζητούν, αρκεί να δαπανούν τα χρήματα που απαιτούνται.
«Ο κλάδος της επισκευής αυτοκινήτων έχει παραγκωνιστεί γενικότερα»
–Αν αύριο εγώ πω ότι θέλω να γίνω μηχανικός, πόσο θα κοστίσει για να εκπαιδευτώ;
Θεωρώ ότι είναι αρκετά τα χρήματα, αλλά δεν μπορώ να το πω σε νούμερο γιατί δεν θα είμαι δίκαιος.
–Ξεπερνάει τις 30.000 ευρώ, για να θέσουμε ένα τέτοιο όριο;
Σίγουρα. Για να γίνεις ένας μηχανικός και να παράγεις σε σωστό χρόνο τις σωστές διαδικασίες, σίγουρα. Ένα σεμινάριο κάναμε και κάθε μέλος του συλλόγου μας πλήρωσε 40 ευρώ. Αν τα προσθέσεις τώρα σε ένα βάθος χρόνου, συν την όλη διαδικασία είναι πολύ περισσότερα. Επίσης είναι κάτι που κοστίζει και σε χρόνο, που θα μπορούσε κανείς να αξιοποιήσει για να κάνει κάτι άλλο.
-Οι γνώσεις για τη διαχείριση ενός τυπικού αυτοκινήτου, που καταναλώνει πετρέλαιο ή βενζίνη, τώρα διαφέρουν πολύ με αυτές που απαιτούνται για τη διαχείριση ενός ηλεκτροκίνητο ή ενός υβριδικού;
Το αμιγώς ηλεκτρικό όχημα είναι ένα διαφορετικό κεφάλαιο. Έχει μια άλλη φιλοσοφία, αν και πάλι έχει τέσσερις ρόδες, μέρη συντήρησης κτλ. Όσον αφορά τα υβριδικά, που έχουν έναν θερμικό κινητήρα και έναν ηλεκτροκινητήρα, για κάποιους ειδικά που είναι και λίγο πιο πολλά χρόνια στη δουλειά, δεν είναι κάτι καινούργιο. Ήρθαν στο προσκήνιο σταδιακά και εμφανίστηκαν αναλόγως επιπρόσθετα συστήματα κτλ. Δεν είναι κάτι ακαταλαβίστικο για κάποιον που είναι μέσα στον χώρο. Μπορεί να ανοίγει ένας ιδιώτης το καπό και να απορεί τι βλέπει, αλλά ένας τεχνίτης συσσωρεύει τη γνώση και εμπειρία και έτσι φτάνει σ’ ένα σημείο που μπορεί να έχει ένα αποτέλεσμα.
-Για τα αμιγώς ηλεκτροκίνητα;
Πάνω κάτω το ίδιο ισχύει. Δηλαδή έχει μέρη τα οποία δεν είναι ξένα σ’ εμάς. Ηεμπλοκή με το ρεύμα δεν είναι ξένη τους επισκευαστές. Σίγουρα έχει να κάνει με το γεγονός της υψηλής τάσης που πρέπει να έχει κάποια πρότυπα ασφαλείας κτλ. Αλλά όταν εδώ και πάρα πολλά χρόνια στον κλάδο των συνεργείων έχει μπει ο όρος «δια βίου μάθηση», δεν μας προβληματίζει το γεγονός ότι πλέον τώρα έρχονται κάποια αμιγώς ηλεκτροκίνητα για τα εμείς πρέπει να εκπαιδευτούμε κτλ. Είναι πολύ σημαντικό να γίνει κατανοητό και στον κόσμο ότι αυτή τη στιγμή, αυτοί που κάνουν αυτή τη δουλειά σίγουρα δεν κοιτάνε μόνο τα μαθηματικά. Έχει ξεκινήσει από το μεράκι και την αγάπη γι’ αυτό που λέγεται αυτοκίνητο. Άρα όταν ίναι κάτι καινούργιο, είναι και μια πρόκληση για εμάς να το μάθουμε, να το ξέρουμε, να το επισκευάζουμε. Αν δεν βάλουμε το «μου αρέσει», πάρα πολύς κόσμος θα έπρεπε να τα κλείσει και να φύγει από το συνεργείο, όπως είναι σήμερα δομημένη, η κοινωνία και τα οικονομικά δεδομένα.
-Είπατε για το πρόγραμμα που έχετε προτείνει 3 + 2 χρόνια για την εκπαίδευση νέων μηχανικών, και ότι ο ΟΑΕΔ φέτος δεν είχε τμήμα τεχνικών και ηλεκτρολόγων οχημάτων. Μήπως η Πολιτεία θα πρέπει να κάνει κάτι περισσότερο για να προκύψουν και γι’ αυτό το επάγγελμα νέα μέλη;
Η αλήθεια είναι ότι ο κλάδος της επισκευής των αυτοκινήτων έχει παραγκωνιστεί γενικότερα. Σίγουρα έχουμε ένα μερίδιο ευθύνης κι εμείς με την παρουσία μας, που θα έπρεπε να είναι πιο έντονη σε πολλά πράγματα. Αλλά πρέπει να υπολογίσουμε και το ότι δεν έχει ανοίξει ένα πρόγραμμα ενίσχυσης για τα συνεργεία ποτέ. Δεν έχει ανοίξει ένα πρόγραμμα και από επιλογή μας να μην το πάρει κανένας. Σαν επιλέξιμος ΚΑΔ δεν υπήρξαμε ποτέ. Η πολιτεία δεν έχει αντιληφθεί τη σπουδαιότητα του ρόλου της μετακίνησης, που είναι πάρα πολύ σημαντικός και αυτό φαίνεται. Για παράδειγμα, στην εποχή του κορωνοϊού ήταν ανοικτά τα νοσοκομεία και τα συνεργεία. Άρα είναι πολύ σημαντική στην καθημερινότητα της ζωής η μεταφορά και η μετακίνηση. πρέπει ν’ αρχίσει και η Πολιτεία ν’ ακούει γιατί κάποια στιγμή θα είναι πραγματικά δυσεύρετος ο μηχανικός για να επισκευάσει το αυτοκίνητο με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
Πηγή: Περιοδικό Auto του Ομίλου Καρεκλίδη
