Την ώρα που η πόλη «λάμπει» τις νυχτερινές ώρες με τον φωταγωγημένο μπλε ουρανό σε πολλές συνοικίες η καθημερινότητα είναι ακόμη βουτηγμένη στη λάσπη και στην καταστροφή. Μία από τις περιοχές που «χτυπήθηκε» βάναυσα από τον Daniel και τον Elias ήταν και η περιοχή του Τσαλαπάτα. Το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας όπου στεγάζονταν και η Επιτροπή Ερευνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας βυθίστηκε κυριολεκτικά μέσα στο νερό και λάσπη και δεν λειτουργεί. Επιχειρήσεις που λειτουργούσαν δεν θα μπορέσουν να ανοίξουν σύντομα και η περιοχή που την τελευταία 10ετία είχε μεγάλη ανάπτυξη, επιστρέφει σε ένα δυσοίωνο μέλλον.
Όμως γύρω από το Μουσείο, υπάρχουν πολλές κατοικίες, άνθρωποι που ανοίγουν την πόρτα του σπιτιού τους και ακόμη βλέπουν τα σημάδια της καταστροφής.
Μπάζα και χώματα πεταμένα δίπλα σε κατοικίες, ανοιχτά φρεάτια που πάνω τους έχουν τοποθετηθεί παλέτες για να μην τραυματιστεί κάποιος πεζός ή καταστραφεί κάποιο ΙΧ, πεζοδρόμια που έχουν ξηλωθεί και γενικά εικόνες εγκατάλειψης σε μια γειτονιά λίγα λεπτά μακριά από το πολύβουο κέντρο της πόλης.
Οι κάτοικοι ζητούν άμεσα έργα, τονίζουν ότι τρεις σχεδόν μήνες μετά είναι αδιανόητο να επικρατεί αυτή η κατάσταση στην περιοχή τους και να μην έχει επιληφθεί κάποιος υπεύθυνος της αποκατάστασής της.
Οι εικόνες δυστυχώς μαρτυρούν αυτό που αντικρύζουν καθημερινά οι κάτοικοι…
