Ένας μεταλλικός κρίκος στο προαύλιο ενός δημοτικού σχολείου στον Βόλο, και παρ’ ολίγο τραυματισμός ενός μικρού μαθητή, στάθηκε η αφορμή για μία Βολιώτισσα και κατακεραυνώσει τον Δήμο Βόλου, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι «σε μια πόλη που εκλέγει δήμαρχο που κάνει σχεδόν μόνον παρτέρια, αναρωτιέται κανείς: αυτοί οι υπάλληλοι των παρτεριών, χάθηκε να επιμεληθούν και τα παρτέρια των σχολείων;».
Ειδικότερα, η δημότης επισημαίνει σε ανάρτησή της στα κοινωνικά δίκτυα ότι την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου, στην ώρα του πρώτου διαλείμματος, και όπως περνούσε έξω από την αυλή δημοτικού σχολείου της πόλης, έγινε τυχαία μάρτυρας του εξής ατυχήματος: «ένα αγοράκι περίπου δέκα ετών, ενώ έπαιζε κυνηγητό με τους φίλους του, σκόνταψε στο κράσπεδο του παρτεριού που διατρέχει την περίφραση της αυλής και προσγειώθηκε με τα πλευρά πάνω στον μεταλλικό κρίκο. Το αγόρι σφάδαξε από τον πόνο και διπλώθηκε στα δυο». Η ίδια παρέμβηκε και ζήτησε να έρθει η εφημερεύουσα δασκάλα, όπως και έγινε, της μετέφερε το περιστατικό και την προέτρεψε όλοι οι κρίκοι του αυτόματου ποτίσματος να καρφωθούν καλύτερα, ώστε να μην εξέχουν από το έδαφος.
«Φαντάζεστε το παιδί να προσγειωνόταν με το κεφάλι πάνω στον κρίκο;» αναρωτήθηκε η Βολιώτισσα. Η ίδια πέρασε ξανά από το σχολείο χθες και ο κρίκος ήταν ακόμη στην ίδια θέση.
«Μη με ρωτήσετε σε ποιο σχολείο είναι. Σκοπός της ανάρτησής μου δεν είναι να εκθέσω τους συγκεκριμένους γονείς ή εκπαιδευτικούς, αλλά να αναδείξω πως: Το «πάμε και όπου βγει» το καλλιεργούμε χρόνια σ αυτή τη χώρα, που χαρακτηρίζεται από παντελή έλλειψη πρόβλεψης από τη μια, αλλά και τη νοοτροπία «ε, καλά, σ εμάς θα τύχει;» από την άλλη. Το ότι ο συγκεκριμένος κρίκος εξέχει τόσο πολύ, οφείλεται προφανώς σε προχειρότητα και κακοτεχνία. Διότι ο δεύτερος εξέχει λιγότερο και ο τρίτος καθόλου.
Σε μια πόλη που εκλέγει δήμαρχο που κάνει σχεδόν μόνον παρτέρια, αναρωτιέται κανείς: αυτοί οι υπάλληλοι των παρτεριών, χάθηκε να επιμεληθούν και τα παρτέρια των σχολείων; Διότι, όπως θα παρατηρήσετε, τίποτε δεν είναι φυτεμένο σ αυτά τα παρτέρια. Το χώμα τους είναι «τσιμεντοποιημένο», το αυτόματο πότισμα δεν λειτουργεί, ενώ οι κρίκοι που το συγκρατούν εκεί αποτελούν προφανώς θανάσιμες παγίδες για τα παιδάκια και όχι πηγή ζωής για λουλούδια και δεντράκια», γράφει χαρακτηριστικά και σημειώνει ότι εάν της επιτρέπονταν η είσοδος στο σχολείο, θα είχε πάρει ένα βαρύ σφυρί και θα είχε μπήξει τους κρίκους βαθιά μέσα στο χώμα μόνη της.
«Ίσως το κάνω αύριο. Γιατί δεν θα αντέξω κι άλλο νεαρό θύμα της ελληνικής αδιαφορίας», καταλήγει.
