Το Συνδικάτο Μετάλλου Μαγνησίας «Μ. Παπαρήγας», ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων και Ιδ. Υπαλλήλων Μαγνησίας, το Σωματείο Καθαριστριών και Καθαριστών Μαγνησίας, το Συνδικάτο ΟΤΑ Μαγνησίας, ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών Ν. Μαγνησίας και οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις Μαγνησίας, καλούν κάθε σωματείο και φορέα της περιοχής, κάθε εργαζόμενο, να δώσουν μαζικό και αγωνιστικό παρόν στη συγκέντρωση αύριο Πέμπτη 6 Μάη στις 6 το απόγευμα στην Πλατεία Ελευθερίας για να τιμήσουμε αγωνιστικά την Εργατική Πρωτομαγιά.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, η 1η Μάη είναι η μέρα-σύμβολο στον αγώνα των εργατών όλου του κόσμου για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Είναι μέρα που τιμάμε τους νεκρούς της τάξης μας, τους ηρωικούς αγώνες και τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος στην ασίγαστη πάλη με το κεφάλαιο. Είναι εμβληματική μέρα που η παγκόσμια εργατική τάξη ανανεώνει την απόφαση της για να συνεχίσει αυτόν τον ηρωικό αγώνα ως τη νίκη.
Όπως την Πρωτομαγιά του 2020 τα συνδικάτα έδωσαν οργανωμένα μήνυμα ελπίδας από το Σύνταγμα και από άλλες πόλεις της Ελλάδας σε ολόκληρο τον κόσμο, τσακίζοντας στην πράξη τις κυβερνητικές απαγορεύσεις και αναδεικνύοντας το μήνυμα της εργατικής Πρωτομαγιάς μέσα στην πανδημία, έτσι και φέτος κάνουμε δική μας υπόθεση και την οργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς.
Ένας χρόνος πανδημίας ανέδειξε με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο πως το σύστημα της εκμετάλλευσης δεν εξανθρωπίζεται. Στη χώρα μας οι νεκροί ξεπέρασαν τους 10.000, οι διασωληνωμένοι από Covid είναι καθημερινά εκατοντάδες. Ακόμη περισσότεροι είναι όσοι πάσχουν από άλλες ασθένειες και βρίσκονται καθημερινά εκτός ΜΕΘ, αναμένοντας ένα κρεβάτι με κόστος μερικές φορές τη ζωή τους, τονίζουν φορείς και Σωματεία.
«Η κυβέρνηση με το νόμο που θα φέρει το επόμενο διάστημα κηρύσσει τον πόλεμο στην εργατική τάξη. 135 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου και 101 χρόνια μετά την κατάκτηση του 8ωρου στην Ελλάδα, η κυβέρνηση επέλεξε να το καταργήσει, να επιβάλει ανεξάντλητα ωράρια, απλήρωτη δουλειά, ενώ με το νομοσχέδιο επιχειρεί να βάλει τα συνδικάτα και τη συλλογική δράση στο γύψο. Οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους βαφτίζουν «πρόοδο» να δουλεύουμε όπως το 1919, 10 ώρες την ημέρα, ενώ σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για μείωση του χρόνου εργασίας σε 7ωρο και 6ωρο, σε 5μερο. Απαιτούν την αύξηση της απλήρωτης δουλειάς, μέχρι και 150 ώρες», αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Ο νόμος που ανέτρεψε τις εργασιακές σχέσεις και το ωράριο, προβλέπεται ήδη από νομοθετικές ρυθμίσεις στις οποίες έχουν βάλει το αντεργατικό τους λιθαράκι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ως σήμερα. Η περίφημη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου θεσμοθέτησε την παράταση του εργάσιμου χρόνου σε 9 και 10 ώρες δουλειάς ανά τρίμηνο ή εξάμηνο, χωρίς πληρωμή υπερωρίας, διότι σε ένα μελλοντικό χρονικό διάστημα θα γίνεται ανάλογη μείωση του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου ή θα δίνονται ρεπό, ή μεγαλύτερες άδειες.
Από τη μία δυναμώνει η απλήρωτη εργασία ανάλογα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων και από την άλλη διαλύεται η κοινωνική ζωή των εργαζομένων, η φυσική αντοχή, ο απαραίτητος ημερήσιος χρόνος που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να ξεκουράζεται, να βρίσκεται με την οικογένεια του, να έχει ελεύθερο χρόνο.
Με το νέο νομοσχέδιο η κυβέρνηση θέλει να απαλλάξει την εργοδοσία και από τα τελευταία αγκάθια που την δυσκόλευαν στην εφαρμογή του μέτρου, ακυρώνοντας την προϋπόθεση της συμφωνίας του εργοδότη και του συλλογικού οργάνου εκπροσώπησης των εργαζομένων για την εφαρμογή της «διευθέτησης». Προσπαθούν να απομονώσουν τον κάθε εργαζόμενο σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, να γίνεται πιο εύκολη λεία στις δαγκάνες της εργοδοσίας.
Χιλιάδες εργαζόμενοι, κυρίως νέοι που εργάζονται σε κάθε κλάδο αντιμετωπίζουν στο πετσί τους την εργοδοτική τρομοκρατία και ασυδοσία, το περίφημο διευθυντικό δικαίωμα που δίνει το δικαίωμα στην εργοδοσία μονομερώς να «αλλάζει τα φώτα» στο ωράριο, να τροποποιεί μονομερώς, τον τόπο, τον χρόνο, και το είδος της παρεχόμενης εργασίας
Η διαρκής κινητικότητα των εργαζομένων από κλάδο σε κλάδο και από δουλειά σε δουλειά, οι εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, οι στρατιές ανέργων που ανακυκλώνονται κάθε μήνα είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα που δείχνουν το σημερινό ναρκοπέδιο των εργασιακών σχέσεων. Σε αυτό το έδαφος οι εργοδότες έχουν ανεξάντλητη πηγή όπλων για να εκβιάζουν, να απειλούν και να επιτυγχάνουν τους όρους εργασίας που επιθυμούν, αναφέρει η ανακοίνωση.
«Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση τους δίνει ένα ακόμα επιπλέον όπλο. Αν εργαζόμενος που «εθελοντικά» απολυθεί από την εργασία του, έχει το σθένος να διεκδικήσει το δίκιο του στα δικαστήρια και στο τέλος δικαιωθεί, δηλαδή στη γλώσσα τους η απόλυση να θεωρηθεί παράνομη, τότε ο εργοδότης αντί να δεσμεύεται από αυτήν την απόφαση, ΔΕΝ είναι υποχρεωμένος να την υλοποιήσει! Δεν έχει δηλαδή την υποχρέωση επαναπρόσληψης του εργαζόμενου και μπορεί να τη σκαπουλάρει με μια μικρή αποζημίωση που θα ξεκινά από τους 3 μισθούς, αν και εφόσον το επιτρέπει η οικονομική κατάσταση της επιχείρησης», τονίζουν τα Σωματεία.
Επίσης επισημαίνουν ότι τις ρυθμίσεις που κάνουν το ωράριο και τη ζωή των εργαζομένων «λάστιχο» συμπληρώνει στο νομοσχέδιο η πρόβλεψη για αύξηση των νόμιμων υπερωριών, καθώς και η ένταξη ακόμα περισσότερων επιχειρήσεων στη λίστα αυτών που μπορούν να λειτουργούν τις Κυριακές.
«Παράλληλα, μονιμοποιούν την «τηλεργασία» ως έναν νέο τρόπο οργάνωσης της εργασίας που μετατρέπει το σπίτι σε χώρο δουλειάς τσακίζοντας την επαγγελματική, προσωπική και οικογενειακή μας ζωή.
Ιδιωτικοποιούν τις επικουρικές συντάξεις μετατρέποντας την Κοινωνική Ασφάλιση σε ατομική υπόθεση, με συντάξεις και παροχές που θα εξαρτώνται όχι από τις ανάγκες, αλλά από την τσέπη του κάθε ασφαλισμένου.
Προωθούν το ηλεκτρονικό φακέλωμα και νέο χτύπημα στα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα για να μας δέσουν χειροπόδαρα, να μην μπορούμε να απεργήσουμε, να συνδικαλιστούμε, να παρεμβαίνουν απροκάλυπτα στη λειτουργία των συνδικάτων μας», σύμφωνα με τα Σωματεία.
Καταλήγοντας τα Σωματεία τονίζουν ότι η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια των εργαζομένων της χώρας, σε όλους τους λαούς. Τα συνδικάτα σηκώνουν το βάρος της μαζικής οργάνωσης και της κλιμάκωσης των αγώνων, ανοίγουν το δρόμο της ανατροπής και καλούν τους εργαζόμενους να μείνουν ενωμένοι, δυνατοί, να μην κάνουν βήμα πίσω από τα δικαιώματά τους και τις διεκδικήσεις.
