Για δεύτερη φορά βάζει «φρένο» στις εργασίες συντήρησης του Δικαστικού Μεγάρου Βόλου, η 5η Εφορία Νεώτερων Μνημείων Βόλου, λόγω επιπλέον μελετών που ζητά ετεροχρονισμένα για το έργο, με αποτέλεσμα να είναι αμφίβολο να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τη Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου, που θα γίνει ο αγιασμός και η έναρξη του νέου Δικαστικού έτους.
Οι εργασίες σταμάτησαν από την προηγούμενη Δευτέρα από την Αρχαιολογία, που έστειλε έγγραφο και ζητά επιπλέον μελέτες για τις εργασίες που γίνονται και σχεδόν ολοκληρώθηκαν, με αποτέλεσμα την αντίδραση των δικαστικών, των δικηγόρων και των υπαλλήλων, που επισήμαναν ότι είναι ζήτημα ασφάλειας και οι παρεμβάσεις έχουν σκοπό την ενίσχυση του οπλισμού του μεγάρου, που έχει διαβρωθεί.
Η πρώτη διακοπή εργασιών έγινε στις 9 Αυγούστου, με το αιτιολογικό ότι δεν είχε εκδοθεί άδεια από την αρχαιολογική υπηρεσία, οι εργασίες ξεκίνησαν ξανά μετά από 12 μέρες και την περασμένη Δευτέρα μπήκε ξανά «φρένο» με αιτιολογικό υπηρεσιακό και για εργασίες που γίνονται στο εσωτερικό μέρος του μεγάρου και όχι στην πρόσοψη, που θα παραμείνει αναλλοίωτη.
Αν δεν ξεκινήσουν ξανά οι εργασίες στο μέγαρο, υπάρχει κίνδυνος να μην προλάβουν να ολοκληρωθούν μέχρι τις 16 του μήνα, οπότε και ξεκινάει το νέο Δικαστικό έτος και οι αίθουσες θα γεμίσουν κόσμο, με αποτέλεσμα, να μην μπορούν να γίνουν και εργασίες ταυτόχρονα.
Σημειώνεται ότι οι παρεμβάσεις αποκατάστασης στο Δικαστικό Μέγαρο Βόλου γίνονται με σύμβαση που υπέγραψε η Περιφέρεια Θεσσαλίας, για ποσό 14.000 € μετά την έκπτωση και οι εργασίες που ξεκίνησαν στις 7 Αυγούστου προβλέπουν αποκατάσταση του κελύφους του κτιρίου, σημειακές παρεμβάσεις σε σημεία που ο οπλισμός (σίδερα) βγήκε εκτός σοβά και ελαιοχρωματισμοί δύο δικαστικών αιθουσών ακροατηρίου στο ισόγειο (όπου συνεδριάζουν τον Ειρηνοδικείο, το Δικαστήριο Ανηλίκων και το Μονομελές Πλημμελειοδικείο).
Τονίζεται η ανάγκη ανέγερσης νέου Δικαστικού Μεγάρου, καθώς το υπάρχον χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, παρουσιάζει εκτεταμένες φθορές, εικόνα διάλυσης και αποσύνθεσης, καθώς συχνά πέφτουν σοβάδες, ενώ υπάρχουν γωνιές, όπου τα σίδερα έχουν βγει από τον σοβά και είναι διαβρωμένα.
Ήδη για το θέμα γίνεται μεγάλη προσπάθεια εδώ και χρόνια των τοπικών αρχών, αλλά χωρίς αποτέλεσμα μέχρι σήμερα.
