Ζήτημα με τη χρήση των δημοσίων χώρων στον Βόλο βλέπει ο καθηγητής του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γιώργος Χατζηνάκος μιλώντας στο Ράδιο ΕΝΑ και τον Ηλία Κουτσερή. Τόνισε πως μπορεί να υπάρχουν αρκετοί πεζόδρομοι, στην πόλη, αλλά όμως λείπει το στοιχείο της επιπλέον χρήσης για να ενισχυθεί το περιβάλλον οικειοποίησης του δημόσιου χώρου.
και τα σχολεία και το πανεπιστήμιο ανήκουν σε όλο τον κόσμο και πρέπει να ενισχυθεί η έννοια του δημόσιου χώρου. Έτσι είναι μια ευκαιρία οι αυριανοί εκπαιδευτικοί που θα διδάξουν στο δημοτικό γεωγραφία το πώς θα εξοπλιστούν με τα κατάλληλα εργαλεία που δεν αφορούν μόνο τη στείρα αποστήθιση γεωγραφικών όρων, όπως ποτάμια, λίμνες και βουνά, αλλά θα βοηθήσουν και θα ενισχύσουν την ενεργή πολιτειότητα των μαθητών με σκοπό να καλλιεργήσουν τις ικανότητες που διαμορφώνουν μια διαφορετική σχέση με τον δημόσιο χώρο. «Μια σχέση ανοιχτή, συμπεριληπτική και μια σχέση που αναδεικνύει τα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο δημόσιος χώρος, αλλά θα καλλιεργεί και τη γεωγραφική φαντασία των μαθητών και των φοιτητών ώστε να φανταστούν πώς θα μοιάζει ο κόσμος στο μέλλον. Υπάρχει συνεργατικότητα και τα παιδιά μαθαίνουν να συνεργάζονται και να προτείνουν, δημιουργικές, βιώσιμες και καινοτόμες λύσεις σε υπάρχοντα προβλήματα» υποστήριξε.
Αναφερόμενος στις ελληνικές πόλεις, τόνισε πως είναι γεγονός ότι εμφανίζουν έλλειψη πρασίνου, και γενικότερα επαρκούς δημόσιου χώρου, αλλά και αρκετά επιβαρυμένη ατμοσφαιρική ρύπανση με τον Βόλο να είναι από τις πρώτες πόλεις, με αυτό το πρόβλημα. Ένας περιορισμός των ερευνητών που ασχολούνται με τον δημόσιο χώρο είναι ότι απουσιάζουν τα νομοθετικά και ρυθμιστικά πλαίσια που να επιτρέπουν τη συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση και τον σχεδιασμό του δημόσιου χώρου, κάτι που σε άλλες χώρες πραγματοποιείται και είναι η μέθοδος του συμμετοχικού σχεδιασμού. Το πώς δηλαδή ο σχεδιαστής λαμβάνει την άποψη και την εμπειρία που έχει ο κάθε πολίτης που χρησιμοποιεί καθημερινά τον χώρο και πώς μπορεί να τον διαμορφώσει με βάση τις δικές του ανάγκες. Δηλαδή αντιστρέφεται η λογική του σχεδιασμού από τα πάνω και δημιουργούνται νέα δεδομένα που είναι περισσότερο συμπεριληπτικά.
«Υπάρχουν λύσεις, εύκολες, φθηνές και γρήγορες, με τον Βόλο να έχει αρκετούς πεζόδρομους, ωστόσο δεν διαθέτει τον απαραίτητο εξοπλισμό για να καλλιεργηθεί ένα είδος χρήσης, είτε γι’ αυτό που κάθεται στον δημόσιο χώρο και απολαμβάνει τη θέα της θάλασσας, αλλά και πιο διαδραστικούς τρόπους, όπως παιχνίδια στον δημόσιο χώρο, σημεία που επιτρέπουν τη συνδημιουργία και τη διάδραση αυτού του χώρου, γιατί έτσι ενισχύεται το περιβάλλον της οικειοποίησης του δημόσιου χώρου. Η πρόσβαση στις λεγόμενες καλές πρακτικές, δηλαδή επιτυχημένα παραδείγματα είναι απεριόριστη, αλλά απουσιάζει το κίνητρο για λήψη αποφάσεων σε καθημερινή βάση από τους νέους ανθρώπους» κατέληξε ο κ. Χατζηνίκος.
Απόδοση ραδιοφωνικής συνέντευξης: Γιώργος Στεργίου
