Ανησυχία επικρατεί στους κόλπους των γονιών στο άκουσμα της λέξης στρεπτόκοκκος, όπως επισημαίνει ο Βολιώτης παιδίατρος κ. Γιώργος Χαρίτος. Ο έμπειρος γιατρός, σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα και με αφορμή τα κρούσματα στρεπτόκοκκου στη Θεσσαλονίκη, εξηγεί ότι οι γονείς δεν θα πρέπει να ανησυχούν, ούτε να κάνουν συνεχώς τεστ στα παιδιά τους και τόνισε πως αυτή την περίοδο κάθε παιδίατρος δέχεται τουλάχιστον δέκα τέτοια περιστατικά.
Η ανάρτηση του παιδιάτρου ως απάντηση στην αγωνία των γονιών
«ΕΚΤΟΣ ΛΟΓΙΚΗΣ (περί στρεπτόκοκκου)
Πανικοβάλλεται ο κόσμος για τον στρεπτόκοκκο, λέει.
Λάθος! Τον πανικοβάλλουμε είναι το σωστό. Θέλετε μια απόδειξη ;
Γύρισα εχθές σπίτι και έβαλα να δω το δελτίο ειδήσεων μεγάλου καναλιού. Με μεγάλα γράμματα η είδηση : Βρέθηκε παιδί με στρεπτόκοκκο σε σχολείο της Καλαμαριάς στην Θεσσαλονίκη. Τι λε ρε παιδί μου…
Δεν θα βλέπω καλά, είπα στον εαυτό μου. Το ρεπορτάζ όμως μέσα από τα γεμάτα αγωνία λόγια της δημοσιογράφου ήταν σαφές.
Παιδιά, ξέρετε εσείς κάποιο σχολείο στο οποίο τις τελευταίες ημέρες να μην υπήρχε έστω ένα κρούσμα στρεπτόκοκκου ;
Ξέρετε κανένα ιατρείο μικρό ή μεγάλο που ΚΑΘΕ μέρα που περνά να μην βλέπει μερικά (όχι ένα) παιδιά με στρεπτόκοκκο; Γιατί οι περισσότεροι θέλουμε καμία δεκαριά για ζέσταμα.
Έδωσα έναν τόπο στην οργή, εξάλλου και όλες υπόλοιπες ειδήσεις του δελτίου ήταν διανθισμένες με τρόμο.
Έρχομαι σήμερα Δευτέρα πρωί στο ιατρείο. Χτυπά το τηλέφωνο και είναι μια φίλη μου στην άλλη άκρη της γραμμής. Την προηγουμένη εβδομάδα πήγε ένα σχολείο εκδρομή και ένα παιδί από αυτά που ήταν μέσα σε ένα από τα λεωφορεία βγήκε θετικό στον στρεπτόκοκκο. Οι γονείς αδειάζουν άρον άρον το σχολείο και η γυναίκα απορούσε και έλεγε “είναι μια χαρά το παιδί. να τον πάρω; να τον αφήσω ;”
Για τα τεστ ας μην μιλήσω καλυτέρα. Άλλη φίλη μου έχει 5 ημέρες στην σειρά που κάνει κάθε μέρα στρεπ τεστ στο παιδί της , που ΔΕΝ έχει κανένα σύμπτωμα και με ρωτάει “γιατί ακόμα δεν έχει βγει θετικό”.
Δηλαδή, καταλαβαίνετε ;
Να το πάρουμε και στραβά. Κι αν βγει αυτό το παιδί θετικό… τι πρέπει να κάνουμε; Να θεραπεύσουμε; Τι ακριβώς ;
Όχι, ρωτάω.
Σήμερα δε, για πρώτη φορά ήρθε στο ιατρείο μου παθολόγος γιατρός από την Γερμανία με τα δυο της παιδάκια (που μετακόμισαν στον Βόλο οι άνθρωποι) και μου είπε ότι οι Γερμανοί ακόμα και σε συμπωματικά παιδιά, επιλέγουν ποια παιδιά και ΕΑΝ θα πάρουν καν αντιβιοτικό. Και μιλάμε για παιδιά ΠΟΥ EXOYN συμπτώματα, έτσι ; Αυτά είναι από πολλά χρόνια γνωστά και στις Ηνωμένες Πολιτείες που εν πολλοις τα περισσότερα περιστατικά στρεπτόκοκκου θεωρούνται “αυτοπεριοριζόμενα”. Αυτοί δηλαδή δεν έχουν παιδιά ; Μόνο εμείς έχουμε ;
Και εμείς εδώ θεραπεύουμε δια τηλεφώνου ασυμπτωματικά παιδιά ή παιδιά της κατηγορίας “το ρώτησα αν πονάει ο λαιμός και είπε ναι” με τεστ φαρμακείου, κοινώς απλούς φορείς που ΔΕΝ νοσούν. Πάνε έτσι τα παιδιά, χωρίς κατά την γνώμη των γονιών τους να δικαιούνται έστω μια στοιχειώδη παιδιατρική εξέταση. Και αδειάζουν τα σχολεία και καταφτάνουν κάτι email που λένε : “Παρακαλούνται όλα τα παιδιά να κάνουν ένα στρεπ τεστ”. Κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα.
Καταλαβαίνετε ;
Welcome to the jungle»
