Παράνομο και εκτός της ευρωπαϊκής νομοθεσίας είναι το εργοστάσιο διαχείρισης των απορριμμάτων και παραγωγής srf που θέλει να κάνει ο Δήμος Βόλου, σύμφωνα με τον κ. Γιώργο Μπάλια, αναπληρωτή καθηγητή στο τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου Αθηνών που επικεντρώνεται στην εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και στην πολιτική προστασίας περιβάλλοντος. Ο Καθηγητής μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Δημήτρη Καρεκλίδη και εξήγησε πως η ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι σαφής στο πως μπορεί να λάβει κανείς άδεια για την δημιουργία ενός τέτοιου εργοστασίου, αλλά και για να πουλά το προϊόν εκπομπής, ωστόσο το μελανό σημείο είναι πως στην Ελλάδα ο ευρωπαϊκός νόμος δεν τηρείται με την αυθεντική του μορφή και παρερμηνεύεται.
Τι λέει η Ευρώπη για τα δευτερογενή καύσιμα και τη λειτουργία μονάδων επεξεργασίας
Σύμφωνα με τον Καθηγητή, το εργοστάσιο παραγωγής srf του Δήμου Βόλου έλαβε παράνομα τη Μελέτη περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, καθώς δεν τηρήθηκε η ευρωπαϊκή νομοθεσία και οι υψηλές απαιτήσεις που εκείνη θέτει για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και της υγείας των πολιτών.
Ο κ. Μπάλιας τόνισε πως το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα δεν ακολουθεί όπως θα έπρεπε την ευρωπαϊκή νομοθεσία και τις οδηγίες, οι οποίες είναι σαφείς αλλά ταυτόχρονα και αυστηρές για να μπορούν να προστατεύσουν τη δημόσια υγεία.
Μιλώντας για τη χρήση των δευτερογενών καυσίμων και κατά πόσο αυτά είναι φιλικά προς το περιβάλλον, ο Καθηγητής σχολίασε πως θα μπορούσε αυτό να ισχύει εάν τηρούνταν απαράβατα η νομοθεσία.
«Στην ευρωπαϊκή οδηγία για τη διαχείριση των αποβλήτων υπάρχει το περίφημο άρθρο 6 σχετικά με τον αποχαρακτηρισμό των αποβλήτων, που αναφέρεται ότι μια ουσία ή ένα αντικείμενο για να χάσει την ιδιότητά του ως απόβλητο, όπως εν προκειμένω και να γίνει αντικείμενο που θα διατεθεί στην αγορά, πρέπει να έχει μερικές προϋποθέσεις. Οι δύο βασικότερες εξ αυτών είναι ότι θα πρέπει η ουσία η το αντικείμενο, εν προκειμένω τα δευτερογενή καύσιμα, που θα προκύψει από τη διαδικασία ανάκτησης των αποβλήτων, που εδώ είναι το srf, θα πρέπει να πληροί τις τεχνικές απαιτήσεις και να συμμορφώνεται προς την κείμενη νομοθεσία. Θα πρέπει να δούμε κατά πόσο αυτά τα αντικείμενα συμμορφώνονται με τη νομοθεσία, που έχει σχέση κυρίως με τις χημικές ουσίες. Υπάρχει ένας κανονισμός στην ΕΕ που προβλέπει ποιες από αυτές τις χημικές ουσίες μπορεί να είναι επικίνδυνες και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν, μέσα από μια αυστηρή διαδικασία αξιολόγησης, που είναι η δεύτερη προϋπόθεση που βάζει το άρθρο 6, δηλαδή η χρήση του αντικειμένου να μην έχει δυσμενή αντίκτυπο στο περιβάλλον ή την ανθρώπινη υγεία.
Για να δοθούν δηλαδή στην αγορά τα δευτερογενή αυτά καύσιμα θα πρέπει πρώτον να δούμε κατά πόσο συμβιβάζονται με τον κανονισμό για τις χημικές ουσίες και κατά πόσο έχουμε κίνδυνο για την υγεία και το περιβάλλον κι αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά με έναν τρόπο, με την επιστημονική αξιολόγηση αυτών των ουσιών», εξήγησε αναλυτικά ο Καθηγητής.
Τόνισε πως η διαδικασία αυτή, επιστημονικής αξιολόγησης προβλέπεται στην Ευρώπη και την ακολουθούν σχεδόν όλα τα κράτη-μέλη, όμως στην Ελλάδα δεν ακολουθείται.
« Αυτό νομίζω οτι είναι ο πυρήνας του προβλήματος. Εάν δεν λυθεί αυτό, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για δευτερογενή καύσιμα, διότι ναι μεν είναι καλός ο στόχος να μην χρησιμοποιηθούν τα ορυκτά καύσιμα πλην όμως δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό με τον
κίνδυνο βλάβης της υγείας ή του περιβάλλοντος. Πρέπει να προκύψει από επιστημονικά κριτήρια και αξιολόγηση που θα έχουμε συμπεράσματα ότι δεν προκύπτουν βλάβες, διότι γνωρίζουμε από την βιβλιογραφία ότι πολλές ουσίες που περιλαμβάνονται στα δευτερογενή καύσιμα είναι επικίνδυνες από αυτές που προβλέπονται σε έναν κατάλογο της ΕΕ για τις επικίνδυνες ουσίες», υπογράμμισε ο ίδιος.
Η ευρωπαϊκή οδηγία και η παρανομία του εργοστασίου srf του Δήμου Βόλου
Μιλώντας πιο ειδικά για τη μονάδα παραγωγής srf του Δήμου Βόλου, ο κ. Μπάλιας εξήγησε τι συμβαίνει στην Ευρώπη, ποια είναι η ορθή διαδικασία και δυστυχώς τι συμβαίνει και στην Ελλάδα, ενώ ανέλυσε που έγκειται η παρανομία στην αδειοδότηση της εν λόγω μονάδας του Δήμου Βόλου.
«Αυτό που συμβαίνει στα κράτη μέλη και προέρχεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι πως αυτός που θέλει να προβεί σε ανάκτηση των αποβλήτων, εν προκειμένω ο Δήμος Βόλου που θέλει να κάνει αυτό το εργοστάσιο θα πρέπει να παίρνει μία άδεια κάθε φορά που θα θέλει να διαθέσει στην αγορά ένα δευτερογενές καύσιμο. Θα πρέπει να υποβάλλει αίτηση στην αρμόδια αρχή, που δυστυχώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Αυτή η αρχή θα μπορούσε να ήταν το Υπουργείο Περιβάλλοντος ή και μια ανεξάρτητη αρχή υπό την προστασία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και του Υπουργείου Υγείας με ειδικούς επιστήμονες, οι οποίοι θα εξετάζουν τα συγκεκριμένα δευτερογενή καύσιμα αφού προηγουμένως, όταν κάνει την αίτηση αυτός που θέλει να τα διαθέσει στην αγορά να έχει καταθέσει και ο ίδιος μια επιστημονική αξιολόγηση.
Για τον Δήμο Βόλου προσωπικά θεωρώ ότι είναι παράνομη η εν λόγω μονάδα και δεν πληροί τις προϋποθέσεις της ευρωπαϊκής νομοθεσίας γιατί στην Ελλάδα, δυστυχώς μεταφέρουμε με εσφαλμένο τρόπο την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Θα πρέπει να ακολουθήσουμε την ευρωπαϊκή νομοθεσία όπως αυτή ερμηνεύεται αυθεντικά από το Δικαστήριο της ΕΕ», ανέλυσε ο καθηγητής, τονίζοντας πως η απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων που πήρε η εν λόγω μονάδα του Δήμου Βόλου είναι παράνομη σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Αυστηρά κριτήρια και για τις τσιμεντοβιομηχανίες
Πηγαίνοντας ένα βήμα πιο κάτω ο Καθηγητής μίλησε και για τις βιομηχανίες, τις τσιμεντοβιομηχανίες οι οποίες χρησιμοποιούν δευτερογενή καύσιμα, τονίζοντας πως κι εδώ η ελλιπής εφαρμογή του ευρωπαϊκού νόμου δημιουργεί προβλήματα, ενώ προώθησε την επιστημονική γνώση και αξιολόγηση ως κλειδί για τη λειτουργία τέτοιων μονάδων και τη χρήση δευτερογενών καυσίμων.
«Οι τσιμεντοβιομηχανίες υπάγονται σε ένα πολύ αυστηρό καθεστώς από τη νομοθεσία που είναι το καθεστώς σχετικά με τις βιομηχανικές εκπομπές. Είναι μια πιο αυστηρή οδηγία από αυτή για τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Προβλέπει ότι αυτός που θέλει να πάρει την άδεια για να λειτουργήσει η βιομηχανία του, θα πρέπει να συμπληρώσει έναν φάκελο με πάρα πολλά στοιχεία, με κυρίαρχο να αναφέρει μέσα από επιστημονική αξιολόγηση τη φύση και τις προβλεπόμενες εκπομπές της εγκατάστασης κάθε επιμέρους στοιχείου , δηλαδή ποιοι είναι οι εκπεμπόμενοι ρύποι, οι ποσότητες εκπομπής σε κάθε επιμέρους στοιχείο του περιβάλλοντος, δηλαδή στον αέρα, νερό και έδαφος και τρίτον να υπάρχει προσδιορισμός των σημαντικών επιπτώσεων των εκπομπών στο περιβάλλον με βάση την αξιολόγηση.
Το σημαντικότερο όλων, είναι ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος θα πρέπει να περιλαμβάνει και δεν δυστυχώς περιλαμβάνονται ποτέ, τις οριακές τιμές των εκπομπών για τις ρυπαντικές ουσίες, τις επικίνδυνες. Στις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων περιλαμβάνονται η νομοθεσία για τις επικίνδυνες χημικές ουσίες, ότι θα τηρείται η νομοθεσία. Η ευρωπαϊκή οδηγία όμως δεν λέει αυτό, αλλά θα πρέπει να αναφέρεται στη ΜΠΕ και να επιβεβαιώνεται στην απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων ποια είναι η φύση και ποιες οι ποσότητες των εκπεμπόμενων επικίνδυνων ρύπων κι αν αυτές υπερβαίνουν τα όρια δεν θα πρέπει να δίδεται η άδεια.
Υπάρχει η δυνατότητα να γίνουν αυτές οι μετρήσεις και οι επιστήμονες μπορούν να κάνουν αυτή την αξιολόγηση. Εάν δεν υπάρχει επιστημονική αξιολόγηση για όλα τα παραπάνω, δεν μπορεί να δοθεί άδεια. Αυτά που γίνονται τώρα στην Ελλάδα, δεν αρκούν», εξήγησε ο Καθηγητής.
Ο Βόλος έχει πρόβλημα με την αέρια ρύπανση- Έως 500.000 πρόωροι θάνατοι στην ΕΕ σχετίζονται με αυτή
Στο μεταξύ, ο κ. Μπάλιας μίλησε και για την αέρια ρύπανση στο Βόλο, καθώς συμμετείχε πρόσφατα στη σχετική διαδικτυακή εκδήλωση της δημοτικής παράταξης «Μαζί για τον Βόλο». Ο ίδιος ανέφερε πως σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει ο Βόλος έχει ρύπανση, όπως πολλές πόλεις στην Ευρώπη και ανέφερε πως 450.000-500.000 πρόωροι θάνατοι σε ευρωπαϊκό επίπεδο σχετίζονται με την ρύπανση του αέρα.
«Από τα γενικότερα στοιχεία που γνωρίζω, πράγματι υπάρχει ένα πρόβλημα αέριας ρύπανσης στον Βόλο, όπως υπάρχει σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Ευρώπης , σε άλλες περισσότερο και σε άλλες λιγότερο. Πριν λίγο διάστημα είχαμε μία έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, που είναι ο επίσημος επιστημονικός φορέας της Ε.Ε. για την ατμοσφαιρική ρύπανση στην Ευρώπη. Εκεί επισημαίνεται ότι παρά το γεγονός ότι είχαμε βελτίωση τα τελευταία δέκα χρόνια, τα προβλήματα παραμένουν και μάλιστα πολύ οξυμένα, διότι από τις επιστημονικές εκτιμήσεις προκύπτει ότι 450.000 έως 500.000 πρόωροι θάνατοι οφείλονται στην ρύπανση της ατμόσφαιρας και κυρίως στους επικίνδυνους αέριους ρύπους, που είναι τα μικροσωματίδια, τα οξείδια του αζώτου, το οξείδιο του θείου κτλ.. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο είναι και η πόλη του Βόλου και απ’ ότι βλέπω έχει και το επιπρόσθετο πρόβλημα ότι υπάρχουν και βιομηχανίες, οι οποίες λειτουργούν με τέτοιο τρόπο που οξύνουν το πρόβλημα κι αναφέρομαι σε μία τσιμεντοβιομηχανία και τους εκπεμπόμενους από αυτή ρύπους», είπε ο κ. Μπάλιας.
Ο ίδιος τέλος σχολίασε πως η ορθή διαχείριση των αποβλήτων έχει άλλη λογική από αυτή που ακολουθούμε στην Ελλάδα, μιας και η ΕΕ προωθεί μέτρα πρόληψης, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση κι έπειτα τους γνωστούς σε μας ΧΥΤΑ. Στην Ελλάδα, όπως είπε ο κ. Μπάλιας, κάνουμε το τελευταίο πρώτο και το 85% των παραγόμενων αποβλήτων οδηγείται σε ταφή και μόνο το 15% σε ανακύκλωση, σε αντίθεση με τη Γερμανία που για τελική διάθεση πάει μόλις το 5% των αποβλήτων.
