Για επικοινωνιακή φιέστα μπροστά σε κάμερες και για μία σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά εργαζόμενοι κια σθενείς στο Νοσοκομείο Βόλου, κάνει λόγο σε ανακοίνωσή της η Αγωνιστική Συσπείρωση Υγειονομικών Βόλου με αφορμή την επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο Νοσοκομείο.
Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι:
Πριν λίγες ημέρες, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ήρθε στον Βόλο για να κόψει την κορδέλα των «νέων» Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) του Νοσοκομείου Βόλου.
Για ακόμη μία φορά, η κυβέρνηση επιχείρησε να παρουσιάσει μια εικόνα «success story» για τη δημόσια υγεία, με μια επικοινωνιακή φιέστα μπροστά στις κάμερες, παρουσία των βουλευτών της ΝΔ και του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα.
Όμως, πίσω από τις κορδέλες, τις φωτογραφίες, τις ανθοδέσμες και τις κυβερνητικές εξαγγελίες υπάρχει μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που τη βιώνουν καθημερινά οι ασθενείς και οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου Βόλου.
Ένα νοσοκομείο με εκατοντάδες κενές οργανικές θέσεις ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού. Με κλινικές που υπολειτουργούν, κρίσιμες ιατρικές ειδικότητες που απουσιάζουν, υποδομές που χρειάζονται ουσιαστική συντήρηση και εργαζόμενους εξουθενωμένους, στους οποίους οφείλονται δεκάδες ημέρες άδειας και ρεπό.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που δεν χωράει στις φωτογραφίες των εγκαινίων!
Και αντί για την αναγκαία μαζική ενίσχυση με μόνιμο προσωπικό, ο υπουργός επέλεξε να μιλήσει για προσλήψεις με ελαστικές μορφές εργασίας, όπως επικουρικούς και εργαζόμενους με «μπλοκάκι». Ακόμη και η ανακοίνωση για τη λειτουργία δύο επιπλέον κλινών ΜΕΘ δεν μπορεί να αποτελέσει πανηγυρικό γεγονός όταν δεν έχει διασφαλιστεί η απαιτούμενη και ασφαλής στελέχωσή τους.
Για εμάς, δημόσια υγεία δεν σημαίνει εγκαίνια και επικοινωνιακές φιέστες!
Σημαίνει μόνιμο προσωπικό, επαρκή χρηματοδότηση, σύγχρονες και ασφαλείς υποδομές, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και δωρεάν, καθολική πρόσβαση όλων σε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας”.
Η Αγωνιστική Συσπείρωση στηλιτεύει το γεγονός ότι η κατάσταση αυτή δεν είναι αποτέλεσμα «κακής συγκυρίας». Είναι αποτέλεσμα όπως επισημαίνεται: “της διαχρονικής πολιτικής της υποχρηματοδότησης και του μόνιμου «κόφτη» στις κρατικές δαπάνες για την Υγεία, την ίδια ώρα που δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται στην πολεμική οικονομία και σε άλλες προτεραιότητες που δεν έχουν σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του λαού.
Είναι αναγκαίο, λοιπόν, να αναδειχθεί και η πολιτική ευθύνη για αυτή την κατάσταση. Γιατί οι ελλείψεις προσωπικού, οι ανεπαρκείς υποδομές, η εντατικοποίηση της εργασίας και η διαρκής υποβάθμιση των δημόσιων δομών Υγείας δεν προέκυψαν από το πουθενά. Είναι συνέπειες συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών που αντιμετωπίζουν την Υγεία με τη λογική του κόστους και της αγοράς, αντί να τη θεωρούν κοινωνικό δικαίωμα.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν η στάση του υπουργού απέναντι στους υγειονομικούς, αλλά και στους εκπροσώπους των σωματείων και των φορέων που συγκεντρώθηκαν μαχητικά έξω από τα ΤΕΠ, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τα σοβαρά και διαχρονικά προβλήματα του Νοσοκομείου Βόλου.
Αντί ο υπουργός να ακούσει τους εργαζόμενους, να αναγνωρίσει τα προβλήματα και να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις για την κατάσταση του Νοσοκομείου, επέλεξε την επίθεση και την απαξίωση απέναντι σε όσους ανέδειξαν τα προβλήματα και διεκδίκησαν λύσεις.
Την ίδια στιγμή, σε πλήρη διάσταση με τις πραγματικές ανάγκες και τις αγωνίες των εργαζομένων, οι εκπρόσωποι του Διοικητικού Συμβουλίου επέλεξαν να υποδεχθούν τον υπουργό με ανθοδέσμη, σαν να είχαν απέναντί τους έναν τιμώμενο προσκεκλημένο και όχι τον πολιτικό προϊστάμενο μιας κυβέρνησης που έχει αφήσει το Νοσοκομείο Βόλου αντιμέτωπο με σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, υποχρηματοδότηση και διαρκή προβλήματα λειτουργίας.
Κι αφού ολοκληρώθηκε η εθιμοτυπική υποδοχή με τις ανθοδέσμες και τα χαμόγελα, τα κρίσιμα προβλήματα του ΓΝΒ φαίνεται πως έμειναν εκτός συζήτησης. Κατά την κατ’ ιδίαν συζήτηση με τον υπουργό, οι εκπρόσωποι του Διοικητικού Συμβουλίου αναλώθηκαν σε μια επιχειρηματολογία γύρω από τις μετακινήσεις του προσωπικού, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τα ουσιαστικά ζητήματα που «καίνε» καθημερινά τους εργαζόμενους: τις μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, τις κενές οργανικές θέσεις, την υποχρηματοδότηση, τις συνθήκες εργασίας και τη συνολική πορεία του Νοσοκομείου.
Οι εργαζόμενοι, όμως, γνωρίζουν την πραγματικότητα. Ο λαός του Βόλου που ζει στο «πετσί του» τις υποβαθμισμένες υπηρεσίες πρέπει να βγάλει συμπεράσματα, ειδικά στις συνθήκες που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος κλιμακώνεται και γενικεύεται. Η πολεμική προετοιμασία οδηγεί σε στρατιωτικοποίηση της οικονομίας, σε περικοπή δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη του λαού, στην προσαρμογή του συστήματος Υγείας. Αντί να εξασφαλίζεται κρατική χρηματοδότηση για την πρόληψη, θεραπεία, αποκατάσταση της υγείας του λαού, ακόμα περισσότερα δισεκατομμύρια ευρώ θα κατευθύνονται σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς και στρατιωτικές δαπάνες”.
Κλείνοντας τονίζεται ότι καμία κυβερνητική εξαγγελία δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις μόνιμες προσλήψεις και την ουσιαστική χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος Υγείας κι όπως καταλήγει:
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, χρειάζεται ένα ζωντανό και αγωνιστικό σωματείο, που θα αποτελεί πραγματικό «όπλο» στα χέρια όλων των υγειονομικών, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας τους. Ένα σωματείο που δεν θα περιορίζεται σε διαπιστώσεις και διαχειριστικές παρεμβάσεις, αλλά θα οργανώνει την πάλη μέσα από μαζικές, συλλογικές διαδικασίες και Γενικές Συνελεύσεις, θα δίνει χώρο και λόγο σε όλους τους εργαζόμενους και θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα.
Χρειαζόμαστε ένα σωματείο που θα διεκδικεί μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αυξήσεις της μισθούς, μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, ένταξη των υγειονομικών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ), ουσιαστική χρηματοδότηση των δημόσιων δομών και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Ένα σωματείο που θα αποτελεί ασπίδα απέναντι στην εμπορευματοποίηση της Υγείας και θα παλεύει για ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας, που θα παρέχει καθολική και υψηλού επιπέδου φροντίδα σε όλο τον λαό, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς να αποτελεί πεδίο κερδοφορίας για επιχειρηματικά συμφέροντα.
Για εμάς, αυτή η κατεύθυνση δεν είναι απλώς μια προγραμματική διακήρυξη. Είναι καθημερινή στάση και δράση.
Ως παράταξη, θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Να αναδεικνύουμε τα προβλήματα των εργαζομένων και των δημόσιων δομών Υγείας, να οργανώνουμε και να στηρίζουμε τις συλλογικές διεκδικήσεις, να συμβάλλουμε στην ενεργοποίηση και μαζικοποίηση του σωματείου και να δίνουμε τη μάχη για κάθε πρόβλημα που αφορά τους εργαζόμενους και τους ασθενείς.
