Σε όμορφα βαλκανικά μονοπάτια περπάτησαν, σε μία ακόμη εκπαιδευτική τους επίσκεψη, μαθητές και μαθήτριες του 2ου Προτύπου Γυμνασίου Βόλου και, συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες στους Ομίλους Αριστείας «Κινηματογράφου» και «Ιστορίας του Κινηματογράφου», υπό την καθοδήγηση της Διευθύντριας του Σχολείου, Δρ. Σοφίας Κανταράκη και των Υπευθύνων Εκπαιδευτικών τους, Χριστογιάννη Παναγιώτας, ΠΕ85, Χαλιαμάλια Ζωγραφίας, ΠΕ02 και Καλαντζή Γαρυφαλλιάς, ΠΕ02, κατά το διάστημα 2 με 5 Απριλίου 2025.
Το ταξίδι ξεκίνησε από τη συμπρωτεύουσα, την Θεσσαλονίκη, με ξεναγήσεις στα Μουσεία Βαλκανικών Πολέμων και Κινηματογράφου και έναν ευχάριστο περίπατο στα αξιοθέατα της πόλης. Ακολούθησε απογευματινή επίσκεψη στη γραφική πόλη της Ξάνθης, στα διαπολιτισμικού χαρακτήρα μνημεία του παραδοσιακού κέντρου της και στο σπίτι, όπου γεννήθηκε ο συνθέτης Μάνος Χατζηδάκις. Το πέρασμα από την ελληνική γωνιά της Θράκης ολοκληρώθηκε με την πολύχρωμη ακριτική Κομοτηνή, με το Μειονοτικό Σχολείο, το βυζαντινό κάστρο και την Πλατεία των Ηρώων, με το περίφημο σπαθί.
Συνεχίζοντας, στη βουλγαρική πλευρά της Θράκης, ο δρόμος μάς οδήγησε στην πατρίδα του ποιητή Κώστα Βάρναλη, τον Πύργο, την ακμαία πόλη της Μαύρης Θάλασσας. Ακολούθως, στην Απολλωνία, σημερινή Σωζόπολη, αποικία των Ελλήνων της Μιλήτου, κατόπιν προσκλήσεως του Δημάρχου, Tihomir Yanakiev, οι μαθητές είχαν τη χαρά μιας θερμής υποδοχής στο Δημαρχείο της πόλης από τους συμπατριώτες που διαβιούν στην περιοχή και, με την ευγενική παρουσία της κας Ασπασίας Ποροζάνοβα και φίλων του Συλλόγου Βουλγαροελληνικής Φιλίας, πραγματοποίησαν επισκέψεις σε Αρχαιολογικό και Εθνογραφικό Μουσείο και στην Γκαλερί Τέχνης, που διαθέτει αίθουσα αφιερωμένη στον σπουδαίο Έλληνα καλλιτέχνη, Γεώργιο Γουναρόπουλο. Με έναν όμορφο περίπατο στα γραφικά σοκάκια του παλιού κάστρου και στην ανοιχτή παραλία, οι μαθητές ανακάλυψαν τη ζεστασιά αυτού του τόπου, ανάμεσα στους στενούς δρόμους, τα φιλόξενα σπίτια και τους βυζαντινούς Ορθόδοξους Ναούς.
Η οδική διαδρομή συνεχίστηκε μέσα από τις όμορφες θαλασσινές πόλεις στην Ακτή του Ήλιου και τη γνωριμία με τη γραφική Αγχίαλο, σημερινή Πομόριε, από όπου ξεκίνησαν πρόσφυγες κάτοικοι της Νέας Αγχιάλου Μαγνησίας, μετά τους βαλκανικούς πολέμους, για να βρουν μια ζεστή γωνιά που τους θύμιζε την πατρίδα αιώνων, στη βορειοανατολική πλευρά της Θράκης. Ακολούθησε περιήγηση στην όμορφη αρχαία ελληνική αποικία των Μεγαρέων, τη Μεσημβρία, όπου, σε μια γραφική χερσόνησο, την οποία αγκαλιάζουν ήρεμα τα νερά της Μαύρης Θάλασσας, ξετυλίγονται μπροστά στη ματιά αμέτρητοι θησαυροί του παρελθόντος και βυζαντινοί ναοί, που, δικαίως, κατέστησαν την πόλη Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Ο δρόμος οδήγησε μαθητές και εκπαιδευτικούς στην εντυπωσιακή Φιλιππούπολη, μια σύγχρονη μεγαλούπολη, που αναπτύσσεται εκατέρωθεν του ποταμού Έβρου, αποτελεί την αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης, εκτός των Ελληνικών συνόρων και σε κερδίζει με τις αδόκητες ομορφιές της. Οι μαθητές εδώ, σε αυτή την ηπειρωτική βουλγαρική γειτονιά, απόλαυσαν το πάντρεμα της βαλκανικής αισθητικής και του ευρωπαϊκού μπαρόκ με αρχαία ελληνικά και βυζαντινά στοιχεία, κάνοντας έναν περίπατο στον μακρύτερο κεντρικό δρόμο της Ευρώπης, που σε κάθε του γωνιά κρύβει και μια ευπρόσδεκτη έκπληξη…ρωμαϊκό στάδιο, ωδείο, υδραγωγείο, μουσουλμανικό τέμενος, αρχαίο θέατρο και μια ονειρεμένη παλιά πόλη, αποκαλυπτική της μακράς ιστορίας της και των λαών που το πέρασμά τους άφησε ανεξίτηλα σημάδια σε αυτό το φιλόξενο κομμάτι γης.
Η επιστροφή ακολούθησε τη δυτική διαδρομή, μέσα από τη Μακεδονία του όρους Πιρίν και το καλοδιατηρημένο βυζαντινό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη, στη Ρίλα, μοναδικό αρχιτεκτονικό αριστούργημα, του οποίου η ιστορία βυθίζεται σε μια μικρή σκήτη του 10ου αιώνα, για να καταλήξει στο μεγαλύτερο, ίσως, σήμερα, πνευματικό οικοδόμημα των Βαλκανίων, όπου η βυζαντινή μεταφυσική αισθητική σμίγει με ναΐφ αναγεννησιακά στοιχεία, μέσα σε ένα καταπράσινο φυσικό σκηνικό και από το ανοιξιάτικο Μέλνικ, παραδοσιακό χωριό με σαφείς αναφορές στην πηλιορείτικη αρχιτεκτονική της γειτονιάς μας.
Το ταξίδι ολοκληρώθηκε όπως σημειώνεται από το σχολείο, «γεμίζοντας τις αποσκευές των μαθητών με πλούσιες εντυπώσεις, αφήνοντας τη γλυκιά αίσθηση πως η Ιστορία δεν πρέπει να ξεχνιέται, γιατί παραμένει ζωντανή, μέσα σε εικόνες, ακούσματα, ρυθμούς, γλώσσες και είναι πάντα εδώ, για να θυμίζει στους λαούς όλα αυτά τα όμορφα στοιχεία που τους ενώνουν, καθώς η μοίρα τούς όρισε να γίνουν θεματοφύλακες και συνεχιστές του κοινού παρελθόντος».
