Η συνεργασία οικογένειας και εκπαιδευτικών αποτελεί το κλειδί για την αποτροπή της σχολικής βίας μεταξύ των μαθητών, τονίστηκε μεταξύ άλλων σε ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο της Μητρόπολης Δημητριάδος με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού. Η ημερίδα διοργανώθηκε από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού σε συνεργασία με το Άτυπο Δίκτυο Φορέων Υγείας της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού και την Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Βόλου.
Την πρόληψη θεωρεί ως σημαντικότερο αποτρεπτικό παράγοντα στον σχολικό εκφοβισμό, ο π. Σεβαστιανός Ζερβός, πρόεδρος του Κέντρου Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Π.Ε. Μαγνησίας «Πρόταση Ζωής». Στόχος είναι να γίνει αντιληπτό το μήνυμα της προβληματικής συμπεριφοράς του παιδιού, ώστε να γίνει κατορθωτό να βοηθηθεί και να προωθηθεί εάν χρειάζεται για θεραπεία και να αποτραπούν μελλοντικά προβλήματα με παιδιά που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν παρόμοιες καταστάσεις.
Σύμφωνα με τον ίδιο η οικογένεια είναι το Α και το Ω και δυστυχώς δεν αναγνωρίζεται δυστυχώς ο ρόλος της μέχρι και από τους ίδιους του γονείς. Στο πλαίσιο των ημερίδων που πραγματοποιούνται τίθεται το ερώτημα στους γονείς «πόσο ετών ήταν το παιδί όταν το γεννήσατε; Εκεί μπλοκάρουν λίγο γιατί μπερδεύονται. Ο σκοπός είναι να συλλάβουν ότι από την ημέρα της γέννησης μέχρι να πάει το παιδί σε κάποιο φορέα, βασικό ρόλο στη διαπαιδαγώγησή του έχει η οικογένεια» τόνισε ο πατέρας Σεβαστιανός ο οποίος πρόσθεσε ότι το προφίλ μιας αρνητικής συμπεριφοράς είναι πολυπαραγοντικό.
Εκτίμησε πως τα παιδιά στην εποχή που ζούμε εκτίθενται σε πολύ βίαια ερεθίσματα, με τη βία να είναι πανταχού παρούσα, σε γεωπολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και οικογενειακό επίπεδο. Τα παιδιά είναι πολύ εκτεθειμένα στην πληροφορία γιατί πρόκειται για πολίτες του διαδικτύου και άκριτα ρουφάνε κάθε πληροφορία, χωρίς να μπορούν να διακρίνουν το ψεύτικο από το φανταστικό και φτάνουμε στο τώρα.
Αναφερόμενος στον ρόλο των σχολείων ζήτησε να υπάρχει μια πολύ καλή συνεργασία με την οικογένεια, αλλά και να αλλάξει το σύστημα γινόμενο κάπως πιο ευέλικτο, αφού είναι αρκετά φαραωνικό και δυσκολεύονται αρκετά οι καθηγητές, καθώς δεν υπάρχουν 100% δομημένα εργαλεία.
«Είναι ένα πρόβλημα που ναι μεν υπήρχε σε μικρότερη κλίμακα και πλέον είναι άλλες οι ανάγκες» κατέληξε ο π. Σεβαστιανός.
Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος οι θύτες και τα θύματα
Ο Δημήτρης Τσουκάλης, ψυχολόγος του Κέντρου Κοινότητας του Δήμου Βόλου, που ανήκει στην Αντιδημαρχία Κοινωνικής Μέριμνας, τόνισε πως όπως παρατηρείται αύξηση των περιστατικών βίας και εκφοβισμού σε όλα τα επίπεδα, τόσο στα παιδιά, όσο και στους ενήλικες.
Ο ψυχολόγος παρουσίασε τους κοινωνικούς και οικογενειακούς παράγοντες που συνθέτουν το ψυχολογικό προφίλ του θύτη και του θύματος, αλλά και το τι συμβαίνει μέσα στην ψυχολογία του θύτη και του θύματος και παρουσίασε τι βοηθά τις οικογένειες για να χτυπηθεί το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και της βίας. Όπως τόνισε απλές διαδικασίες βοηθούν την όλη κατάσταση, επί παραδείγματι το βλέμμα και μόνο του εκπαιδευτικού είναι αυτό που ικανοποιεί την ανάγκη του μαθητή να τον προσέξει κάποιος ενήλικος.
«Να του πει είμαι εδώ και σε προσέχω, γιατί είσαι σχεδόν παιδί μου, αφού ο εκπαιδευτικός είναι σχεδόν πατέρας μετά τον βιολογικό, και να του πει ότι σε ελέγχω και σου μαθαίνω το σωστό και φεύγεις από το λάθος που σου έμαθε η οικογένειά σου και η κοινωνία» τόνισε χαρακτηριστικά.
Ο θύτης και το θύμα αποτελεί τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, με τον θύτη να προσπαθεί να γίνει άνδρας και γυναίκα, δημιουργώντας μια αρρενωπότητα και θηλυκότητα, τις οποίες αναζητούν οι έφηβοι μέσω κακής κατεύθυνσης, υπερβολής και ψεύτικης ανδρείας.
Το θύμα από την άλλη πλευρά καταπιέζει την ανδρεία του, έχοντας διδαχθεί από την οικογένεια και την κοινωνία να μην υψώνει το ανάστημά του. Έτσι δημιουργείται από τη μια στέρηση και από την άλλη υπερβολή και η λύση είναι ισορροπία ανάμεσα στη στέρηση και την υπερβολή.
Γιώργος Στεργίου
