Είναι ένα ζευγάρι γεμάτο χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Έχει την προσωπική του σελίδα στο Facebook, με 14.000 ακόλουθους, στους οποίους προσφέρουν γέλιο με τις απίστευτες ιστορίες που διηγούνται σε καθημερινή βάση. Είναι ο Σοφοκλής και η Υρώ, Σοφοκλέους & Υρούς γωνία θα τους βρείτε στο Facebook, που επισκέφθηκαν την Μαγνησία και πιο συγκεκριμένα το Καμάρι Πηλίου και έμειναν ενθουσιασμένοι. Διαβάστε τι έγραψαν « Αποχαιρετώντας το #Καμαρι_Πηλιου (👋❤️) φεύγουμε με τις βαλίτσες μας γεμάτες…
Γεμάτες με όμορφες στιγμές, απίθανες εικόνες και αναμνήσεις από υπέροχους ανθρώπους… Από το δωμάτιό μας, το περιτριγυρισμένο από Αιγαίο, με το καλόγουστο μπαλκονακι με θέα απο τη μια την ατελείωτη θάλασσα και τα απότομα καταπράσινα βράχια του Καμαρίου από την αλλη…
Στο διπλανό μπαλκονι ο Νικόλας με την Κέλλυ, τόσο ευγενικό και εξυπηρετικό ζευγάρι, μας είπαν όλα όσα πρέπει να γνωρίζει κανείς για μια ευχάριστη διαμονή…
Η ταβερνούλα, η μοναδική του Καμαρίου, με τοπικό τσίπουρο και μεζεδάκια αντάξια της φήμης της Μαγνησίας και το τρεχαντήρι ο Ιούλιος να εξυπηρετεί τρέχοντας τραπέζια, κοινωνικός και καλόβολος με όλους!
Και η Κατερίνα μας (❤️) το δικό μας το Κατερινάκι … .με το φημισμένο beach bar Anemos, στο τέρμα της παραλίας κάτω από το βράχο, με τα τρία της πιτσιρίκια μαυρισμένα από τα μπάνια, να εξυπηρετεί κόσμο και να φτιάχνει κρέπες και κλαμπ μέχρι τελικής πτώσεως !
Ο χαμογελαστός Λουκάς, η γλυκιά Ελένη, ο πάντα ευγενικός Αλέξανδρος και όλα τα παιδιά του μπιτς μπαρ θα μας μείνουν αξέχαστοι …
Μαγαζιά δεν έχει στο Καμάρι, μόνο μανάβης περνάει με την πραμάτεια του Τρίτες και Κυριακές… άμα ξεμείνεις δηλαδή από μετρητά φρούτα τρως μόνο σύκα από τις συκιές στην άκρη του δρόμου, αν προλάβεις και δεν τα έχουν μαζέψει άλλοι πρώτα!
Για είδη πρώτης ανάγκης και μερικές “ανέσεις” ανεβαίνεις στο Κεραμύδι. Χωριουδάκι γραφικό με τα πλατάνια του, την κλασσική του πλατεία με τους παππούδες να το ρίχνουν στο τάβλι, το παντοπωλείο της Λένας, το κουτούκι του Γαλάνη για σουβλάκι, το καφέ της Πέγκυς για πρωινό και θέα θάλασσα από την φημισμένη αυλή της … αλλά μην ξεγελιέσαι! Έτσι και μπεις με το αμάξι στο χωριό πρέπει να κάνεις πολλά τάματα και προσευχές για να βγεις μαζί με τους καθρέφτες και χωρίς γρατσουνιές στις πόρτες!
Οι ντόπιοι γελάνε λίγο με μας τους ξενομεριτες και μας κάνουν κάπως το κουμάντο πως να παρκάρουμε και που … όπως ο Άρης, μορφή του χωριού, στα μέσα και στα έξω, με το καλημέρα μας προσανατολισε για τα πάντα με χαβαλε και χαμόγελα! Χωρίς τον Άρη θα ξεμεναμε από τσιγάρα και συμπόνια που λέει και το τραγούδι …
Κοινός παρονομαστής στις 12 μέρες που μείναμε σ αυτόν τον όμορφο τόπο είναι η ευγένεια των ανθρώπων εκεί, ένα πράγμα πηγαίο… Να σου μιλήσουν, να σε βοηθήσουν, να στα πουν έξω από τα δόντια και χωρίς περιστροφές για τα στραβά και τα ωραία … Για το ότι αποκλείστηκε ο κόσμος στο Καμάρι από τις πλημμύρες, για τους τρεις μόνιμους κατοίκους του Καμαρίου το χειμώνα, για το σχολείο στο Κεραμύδι που έχει πλέον μόνο δύο μαθητές, για το πώς όλοι πηγαινοέρχονται στο Βόλο κάθε μέρα για προμήθειες … για γιατρό που έχει μόνο στα 23 χλμ στα Κανάλια … αλλα και για την αγάπη τους για αυτόν τον τόπο που συνδιάζει βουνό, δάσος, υλοτομία, θάλασσα, κτηνοτροφία, τουρισμό…
Δεν είναι ο κλασσικός προορισμός για τους πολλούς. Είναι εκεί που θες να πας για να γαληνέψει η ψυχούλα σου, εκεί που θα βλέπεις ουρανό και θάλασσα να μην ξεχωρίζουν στον ορίζοντα, Αιγαίο βαθύ, κύματα και νηνεμία κατά πως επιλέξει κάθε φορά ο καιρός, απόκρημνα βράχια στολισμένα με δέντρα κάθε λογής, ένα τοπίο ποικιλόμορφο, διαφορετικό, άγριο και συνάμα ευγενικό σαν καλοσωρισμα….. αλεπουδιτσες κατεβαίνουν στην ακτή και κοπάδια γουρούνες με τα μωρά τους στις άκρες των δρόμων, κανα δύο ασβοί σου πετάγονται από το πουθενά, γελαδια, κατσίκια σου κόβουν το δρόμο πάνω στη στροφή … και ναι, νιώθεις σαν να γύρισες από κάπου όμορφα.
Έκανες αυτό που λένε “διακοπές”, να διακόψεις δηλαδή, να κάνεις παύση… Το κύμα να σκάει στην όχθη και το τελευταίο βράδυ στο μπιτσομπαρο πίναμε κοκτέιλ και μετρούσαμε τα κύματα μέχρι ποσο ψηλά θα φτάσουν στην ακτή … Ένας αντάξιος αποχαιρετισμός στο υπέροχο Καμάρι και μια υπόσχεση…
Στο επανειδιν!!».
