Μάστιγα χαρακτήρισε τους εργολαβικούς εργαζόμενους σε δεκάδες τοπικές βιομηχανίες, που δουλεύουν με μικρό κόστος, όχι κάθε μέρα, χωρίς δικαιώματα και μέτρα ασφάλειας και ατομικής υγιεινής, ο βουλευτής Μαγνησίας του ΚΚΕ Κώστας Στεργίου, που τους κάλεσε να οργανωθούν και να διεκδικήσουν όσα τους στερούνται.
Μιλώντας στο «Ράδιο Ένα» ο βουλευτής του ΚΚΕ, η κινητοποίηση στη ΔΕΘ το Σάββατο, δεν είναι επετειακή αγωνιστική απάντηση, αλλά η απάντηση των εργαζομένων απέναντι στη σημερινή και στις προηγούμενες κυβερνήσεις που μερίμνησαν, ώστε σήμερα να υπάρχει η εργασιακή ζούγκλα και η κόλαση σε κάθε χώρο δουλειάς.
Ο βουλευτής τόνισε ότι είναι πρόκληση για κάποιον που εργάζεται για 300 Ευρώ και ο εργοδότης του αξιοποιεί ένα ολόκληρο νομικό πλαίσιο που του έχουν δώσει η σημερινή κυβέρνηση που μερίμνησε να καταργηθεί η Κυριακή αργία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις και θωράκισε τα δουλεμπορικά γραφεία να έχουν ενοικιαζόμενους εργαζόμενους σε κάθε χώρο δουλειάς, χωρίς δικαιώματα.
Ο Κώστας Στεργίου ήταν ξεκάθαρος ότι και στην περιοχή της Μαγνησίας υπάρχουν ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι σε δεκάδες εργοστάσια και πολλούς χώρους δουλειάς.
«Δεκάδες εργοστάσια στην περιοχή μας έχουν αναγάγει την εργολαβική απασχόληση σε κανόνα. Υπάρχουν σήμερα εργοστάσια που έχουν πιο πολλούς εργολαβικούς και χαμηλού κόστους εργαζόμενους, με 400 ως 600 Ευρώ, που εργάζονται τις ημέρες που υπάρχει δουλειά», δήλωσε.
Ως παράδειγμα έφερε την ΑΓΕΤ Ηρακλής που έχει 208 εργαζόμενους με αορίστου χρόνου σύμβαση εργασίας και περίπου άλλους 150 που ανήκουν σε εργολάβους που αμείβονται με ένα ξερό μεροκάματο των 20 και των 22 Ευρώ και όχι κάθε μέρα.
Ακόμη τόνισε ότι η ΛΑΡΚΟ, όπου την περασμένη εβδομάδα έγινε απεργία, απασχολεί 250 εργολαβικούς εργαζόμενους και γίνεται κινητοποίηση του κλαδικού Συνδικάτου Μετάλλου για τη μονιμοποίησή τους, που δουλεύουν χωρίς δικαιώματα, χωρίς μέτρα ασφαλείας και ατομικά μέτρα προστασίας.
Απόλυση και επαναπρόσληψη
Ο Κ. Στεργίου τόνισε ότι έχει νομοθετηθεί πλέον ο εργαζόμενος να παίρνει αποζημίωση, σε περίπτωση απόλυσης, αφού κλείσει ένα χρόνο στον ίδιο εργοδότη, ενώ προ μερικών χρόνων αυτό γινόταν για ένα δίμηνο δουλειάς.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κάθε εργολάβος, στους 8 ή 9 μήνες, απολύει τους εργαζόμενους και τους προσλαμβάνει ξανά, κάτι που συμβαίνει σε σειρά βιομηχανιών της περιοχής μας, αν και το φαινόμενο είναι Πανελλαδικό, καθώς η ελαστική εργασία αποτελεί το 56% των εργαζομένων απασχολείται μ’ αυτή τη μορφή, σύμφωνα με στοιχεία του «Εργάνη».
Ο βουλευτής τόνισε ότι στη σημερινή κατάσταση ο κάθε άνθρωπος κοιτάει να βρει μια δουλειά για να επιβιώσει, έστω και μ’ αυτούς τους όρους. Το ταξικό κίνημα δε λέει σ’ αυτούς τους ανθρώπους να μην πάνε για δουλειά, αλλά να πάνε και παράλληλα αν νιώθουν αυτή την εκμετάλλευση, να οργανωθεί στο Σωματείο του και να διεκδικήσει αύξηση και καλύτερους όρους δουλειάς.
Τέλος, επισήμανε ότι αν και υπάρχει σήμερα υποχώρηση του κινήματος και γι’ αυτό συμβαίνουν αυτά, υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα ταξικών συνδικάτων που παλεύουν, κάτι που πρέπει να γιγαντωθεί για να ικανοποιηθούν οι βασικές ανάγκες των εργαζομένων, έστω στο ελάχιστο.
