Η ρύπανση στην πόλη καλά κρατεί και σήμερα το πρωί η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία εξέδωσε ανακοίνωση για τις υπερβάσεις PM 2,5 στην ατμόσφαιρα με βάση το δίκτυο μετρητών του Πανεπιστημίου. Η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία απευθύνει πρόσκληση σε όλους τους τοπικούς φορείς για κοινή καταγγελία στην ΕΕ για το θέμα της ρύπανσης, όπως είχε κάνει μεμονωμένα το 2008.
Ο Κώστας Βολιώτης, μέλος της οικολογικής οργάνωσης, μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ και είπε ότι σήμερα ο μέσος όρος έχει ανέβει στο 71,68 mgr/m3 με όριο τα 25 mgr/m3 και οι ρύποι εγκλωβίζονται σε συνθήκες άπνοιας και λόγω του ανάγλυφου του Πηλίου πάνω από την πόλη, γι’ αυτό υπάρχουν πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων.
Το μέλος της Περιβαλλοντικής Πρωτοβουλίες τόνισε ότι από τις 31 μέρες του Δεκεμβρίου, τις 24 σημειώθηκαν υπερβάσεις στον ημερήσιο μέσο όρο των αιωρούμενων σωματιδίων PM 2,5, που μετράει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία.
«Την ίδια στιγμή δεν βλέπουμε καμία ανησυχία για κανέναν. Η Περιφέρεια Θεσσαλίας λέει ότι φταίνε τα τζάκια, ο Δήμος Βόλου σε νιρβάνα αλλά θέλει να κάνει και εργοστάσιο παραγωγής srf για να καίει περισσότερα απ’ όσα καίγονται», τόνισε ο κ. Βολιώτης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πολίτες ήδη έχουν αντιδράσει σ’ αυτή την κατάσταση και θα αντιδράσουν ξανά, αλλά οι συνθήκες και ο περιορισμός λόγω της πανδημίας δεν βοηθούν.
Ο κ. Βολιώτης τόνισε ότι οι πολίτες δεν περιμένουν λύσεις από την Ελληνική Πολιτεία, είτε σε επίπεδο κυβέρνησης, είτε της Περιφέρειας. Πρόσθεσε δε ότι το 2008 η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία είχε κάνει καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε μια εποχή που γινόταν μετρήσεις των PM 10 και όχι τα PM 2,5 και η απάντηση ήταν ότι η Ελληνική κυβέρνηση υποσχέθηκε ότι θα ληφθούν μέτρα και η ΕΕ θα κάνει κάτι, πράγμα που δεν συνέβη. «Από το 2008 μέχρι τώρα, αντί να πάμε σε μια καλύτερη κατάσταση, έχουμε πάει πολύ χειρότερα. Τότε δεν έκαιγε σκουπίδια η ΑΓΕΤ, όπως σήμερα και ποιος ξέρει και ποιος άλλος», διερωτήθηκε.
Η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία θα καλέσει όλους τους φορείς της περιοχής για να γίνει μια συλλογική καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το μέλος της ομάδας είπε ότι αυτό που έγινε το 2008 θα επαναληφθεί σήμερα, μήπως δοθεί λύση σ’ αυτό το επίπεδο, γιατί η κατάσταση δεν πάει άλλο.
Αντίδραση στη ρύπανση από υδράργυρο
Το μέλος της Επιτροπής Αγώνα Πολιτών κατά της καύσης σκουπιδιών Στέλιος Λημνιός, τόνισε ότι η κυβέρνηση και οι τοπικές αρχές δεν έκαναν τίποτα για μια παγκόσμια συνθήκη που υπέγραψε η Ελληνική κυβέρνηση για τον περιορισμό της χρήσης υδραργύρου, ιδιαίτερα όταν προέρχεται από βιομηχανικές εκπομπές.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό μας αφορά άμεσα, γιατί η ΑΓΕΤ, με βάση τα στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα, εκπέμπει μέσα στον αστικό ιστό γύρω στα 30 κ. υδράργυρο ετησίως στον αστικό ιστό, κάτι που σημαίνει ότι υπάρχει μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση από έναν νευροτοξικό ρύπο.
«Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο, οι εκπομπές υδραργύρου προσβάλουν κυρίως τα μικρά παιδιά, όπως και όλα τα βαρέα μέταλλο, αλλά ο υδράργυρος, ακόμη περισσότερο. Τα παιδιά αυτά θα είναι τουλάχιστον για 20 χρόνια, αποδέκτες αυτών των εκπομπών και κάτι πρέπει να γίνει άμεσα», τόνισε.
Ο κ. Λημνιός είπε ότι η Περιφέρεια λέει ότι εδώ και 2,5 χρόνια ότι θα κάνει μετρήσεις για βαρέα μέταλλα και πρόσθεσε ότι οι μοναδικές μετρήσεις που έγιναν ήταν με έξοδα της επιτροπής πολιτών, με διαπιστευμένο τρόπο στον Καναδά και έδειξαν ότι υπάρχουν σοβαρές υπερβάσεις σε χρώμιο, μαγγάνιο, κάδμιο, νικέλιο και ιδιαίτερα στο αρσενικό, που στην περιοχή της Γορίτσας είναι 700 ppm, όταν στο Φινλανδικό Δίκαιο είναι 5 ppm.
Ο ίδιος είπε ότι υπάρχει μια καλή συνεργασία με την Περιφέρεια, που χρηματοδότησε τη μελέτη νοσηρότητας και θνησιμότητας, αλλά κάπου εκεί κόπηκε η συνεργασία και αυτό «δεν μπορεί να αποδοθεί στο ότι κάποια στιγμή μπήκαμε στο γραφείο της κας Κολυνδρίνη που είχε τις ευθύνες της και οι υπηρεσίες της ιδιαίτερα». Σύμφωνα με το μέλος της επιτροπής δεν χαλάνε οι σχέσεις συνεργασίας όταν στηρίζονται σε πραγματικές σοβαρές αιτίες, αλλά μόνο όταν έρχονται ως προφάσεις για να κρυφτεί μια άλλη κατάσταση ου μπορεί να προέρχεται από πιέσεις από ισχυρά συμφέροντα, που στην ουσία μπορεί να αποφασίζουν για τις τύχες και τις ζωές μας.
