Κάλεσμα συμμετοχής σε αντιπολεμική συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 28 Μαρτίου στις 11:30 στο δημαρχείο απευθύνει με ανακοίνωσή της η Λέσχη Εργαζομένων και νεολαίας Βόλου τονίζοντας ότι «η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν και ο γενικευμένος πόλεμος στην Μέση Ανατολή αποτελεί ένα ακόμα σοβαρό περιστατικό στην διαρκή πολεμική κλιμάκωση, την οποία επιλέγει ο καπιταλισμός ως βασικό πεδίο ξεπεράσματος της κρίσης του και επίλυσης των εσωτερικών του ανταγωνισμών.
Είναι σαφές πλέον πως ο καπιταλισμός έχει εισέλθει εδώ και καιρό σε μια κατεξοχήν πολεμική φάση. Η στροφή σε μια γενικευμένη οικονομία πολέμου, το “rearm Europe”, η αναδιάταξη των ενεργειακών οδών και ο καθορισμός ΑΟΖ αποτελούν στρατηγικές επιλογές σε αυτή την κατεύθυνση. Τα πολεμικά μέτωπα που διαρκώς διευρύνονται, εμπλέκοντας όλο και περισσότερα καπιταλιστικά κράτη, από την Ουκρανία μέχρι το σύνολο της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου επισφραγίζουν με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο αυτή την κατεύθυνση.
Ο κοινωνικός πόλεμος που εξαπέλυσε στο εσωτερικό των καπιταλιστικών μητροπόλεων ο καπιταλισμός την τελευταία 20ετία, με στόχο την ήττα όλων των κοινωνικών διεκδικήσεων, μετασχηματίζεται σήμερα σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εντός και εκτός συνόρων. Το τσάκισμα των κοινωνικών δικαιωμάτων και η καθυπόταξη του «εσωτερικού εχθρού» λαού έγινε ουσιαστικά η προϋπόθεση για την «εξαγωγή» της πολεμικής επιθετικότητας. «Δοκιμαστικό σωλήνα» αποτέλεσε και ο πόλεμος εναντίων των μεταναστών και η σιωπηρή ή και όχι, νομιμοποίησή του από μεγάλο μέρος των κοινωνιών.
Η ελληνική άρχουσα τάξη βρίσκεται στον βαθύ πυρήνα αυτών των εξελίξεων. Όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις επένδυσαν στις πολεμικές συμμαχίες. Από το ΝΑΤΟ και τη διεύρυνση του καθεστώτος των βάσεων σε Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Βόλο κ.α. Τον άξονα Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Ισραήλ. Τα αντιμεταναστευτικά δόγματα με την Frontex, τις συνεργασίες Ελλάδας – Τουρκίας, το τείχος του Έβρου, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Τη στενή συνεργασία σε όλα τα επίπεδα με το κράτος τρομοκράτη του Ισραήλ. Τον καθορισμό ΑΟΖ.
Ο ελληνικός καπιταλισμός είναι βουτηγμένος μέσα στην αιμοσταγή πολεμική οικονομία. Σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ), πάνω από 400 φορείς (εταιρείες, ερευνητικά κέντρα, start-ups, πανεπιστημιακά ιδρύματα) απασχολούνται με την άμυνα. Ο ετήσιος τζίρος του κλάδου υπολογίζεται σε 1,5 δις. ευρώ. Από αυτές τις επιχειρήσεις, οι 100 υπολογίζεται ότι συμμετέχουν στο πρόγραμμα European Defence Fund, με την Ελλάδα να εμφανίζεται πρώτη σε συμμετοχές σε προγράμματα και κατακυρώσεις καθώς μόνο φέτος η συμμετοχή της είναι στο 57% των προγραμμάτων. Ο όμιλος Μυτιλιναίου θα λάβει για την επέκταση των δραστηριοτήτων του στην πόλη του Βόλου ενίσχυση δαπανών με τη μορφή επιχορήγησης ύψους 18 εκατ. ευρώ, φορολογική απαλλαγή ύψους 4,5 εκατ. ευρώ και κίνητρο ταχείας αδειοδότησης του ν. 4864/2021, γιατί ο όμιλος εκτός των άλλων επιχειρεί να πρωτοστατήσει στην κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών και να λάβει ένα σεβαστό κομμάτι από την κοινή Ευρωπαϊκή ομπρέλα άμυνας των 800 δισ. επενδύσεων του ReArm Europe.
Η συμμετοχή στους πολέμους σημαίνει όμως πρώτα και κύρια πόλεμο εναντίων των σκλάβων που θα φτιάξουν τα κανόνια για να σκοτώνονται οι λαοί. Τα εργατικά «ατυχήματα», η εντατικοποίηση, τα 13ωρα, τα τσακισμένα κορμιά από την καταπόνηση, είναι οι πολεμικές απώλειες, στις κατά τα άλλα «ειρηνικές» καπιταλιστικές μητροπόλεις, που σε συνδυασμό με εκείνες στα πεδία των μαχών γεμίζουν τις τσέπες των βιομήχανων που συγκροτούν την πολεμική οικονομία.
Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι από τις πρώτες που σπεύδει να εμπλακεί στα πολεμικά μέτωπα. Όπως και με την Ουκρανία και με τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης, έτσι και τώρα έσπευσε να ενισχύσει τα θέατρα των επιχειρήσεων με την αποστολή φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού και μαχητικών αεροσκαφών. Όλα νέα αποκτήματα πληρωμένα ακριβά από το λαό, για να παίξουν ρόλο στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της ελληνικής ολιγαρχίας, της ΕΕ, των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Ο ελληνικός καπιταλισμός βρίσκεται σε πλήρη πολεμική διάταξη με οικονομικούς, κοινωνικούς και επιχειρησιακούς όρους. Ο νέος νόμος Δένδια για τη στράτευση, η εισαγωγή της «εθελοντικής» στράτευσης των γυναικών στα πρότυπα του κράτους του Ισραήλ, οι μακάβριες δηλώσεις του υπουργού εθνικής άμυνας για φέρετρα με σημαίες αποτελούν πλευρές μιας βαθιάς διαδικασίας προετοιμασίας της κοινωνίας να εμπεδώσει τα κυρίαρχα αφηγήματα και να θέσει όλη τη νεολαία στην διαθεσιμότητα των πολεμικών σχεδιασμών. Ο διαρκής προσανατολισμός της πανεπιστημιακής έρευνας σε συστήματα άμυνας, ασφάλειας και επιτήρησης, με λίγα λόγια στην πολεμική έρευνα, αλλά και η διαρκώς όλο και μεγαλύτερη ταύτιση ενός τεράστιου μέρους της οικονομίας και της εργασίας με άμεσες ή έμμεσες πολεμικές ανάγκες δημιουργούν και τη συγκρότηση υλικών σχέσεων γύρο από το στοίχημα της κοινωνικής νομιμοποίησης των πολέμων. Τέλος τα εθνικά αφηγήματα, ο μεθοδικός κοινωνικός εκφασισμός και η αναπαραγωγή σε δεξιά και αριστερά μοτίβα του φόβητρου της «τούρκικής επιθετικότητας», συμπληρώνουν μια διευρυμένη συνθήκη εμπέδωσης του πολέμου.
Η ανάγκη ενός ταξικού διεθνιστικού αντιπολεμικού κινήματος είναι σήμερα όρος ζωής για την κοινωνική πλειοψηφία. Ενός κινήματος που δεν δορυφοροποιείται γύρω από τα αντιμαχόμενα καπιταλιστικά κέντρα, αλλά να επιχειρεί να αναδείξει τις ανάγκες των καταπιεσμένων ως έναν ανεξάρτητο πόλο που επιδιώκει να μετατρέψει τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους σε ταξικό πόλεμο εναντίων της αστικής κυριαρχίας. Ενός κινήματος που ως πρώτο και βασικό καθήκον θα έχει να ανατρέψει την κοινωνική ειρήνη στο εσωτερικό των καπιταλιστικών – ιμπεριαλιστικών κέντρων, ως τον καθοριστικό παράγοντα υπονόμευσης της πολεμικής ετοιμότητας και επιθετικότητάς τους. Ενός κινήματος που θα πολεμήσει τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, τη στρατικοποίηση και όλους τους όρους πολεμικής προετοιμασίας, όχι με κριτήριο την «εθνική άμυνα», αλλά με πλήρη ρήξη με κάθε εθνικό στόχο που απλά εντείνει τους όρους κυριαρχίας της αστικής πολιτικής πάνω στις ζωές μας με όρους εργασιακής εκμετάλλευσης και κοινωνικής υποδούλωσης. Ενός κινήματος που το αίτημα για το κλείσιμο των ΝΑΤΟικών βάσεων θα το μετασχηματίζει σε ενεργό δράση μπλοκαρίσματός τους. Ενός κινήματος που τελικά θα υπονομεύει το αξιόμαχο του ελληνικού καπιταλισμού, του ελληνικού στρατού και των συμπληρωματικών ΝΑΤΟικών μονάδων, δηλώνοντας, προπαγανδίζοντας και επιβάλλοντας την κοινωνική ανάγκη να μην πολεμήσει κανείς κάτω από τις σημαίες και τους στόχους των εκμεταλλευτών του».
