Τον Διευθυντή της Εφορίας Βόλου, Δημήτρη Αποστολάκο, που «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 59 ετών, μετά από νοσηλεία σε ιδιωτικό Νοσοκομείο αποχαιρετά ο υπάλληλος Δ.Ο.Υ. Βόλου, πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στις Δ.Ο.Υ. του Νομού Μαγνησίας Κώστας Βαΐτσης.
«Αγαπητέ συνάδελφε, Διευθυντή της Δ.Ο.Υ. Βόλου, συναγωνιστή στο μετερίζι του συνδικαλισμού και φίλε ΔΗΜΗΤΡΗ,
Σε αποχαιρετώ με πραγματικά συναισθήματα οδύνης, θλίψης, πένθους και οδυνηρής έκπληξης, γιατί ο θάνατός σου μας ξάφνιασε όλους, καθώς το πρόβλημα της υγείας σου θεωρούσαμε (θέλαμε να πιστεύουμε καλύτερα) ότι δεν ήταν τόσο σοβαρό, που θα με ανάγκαζε σήμερα να γράψω αυτές τις σκέψεις. Όλοι οι συνάδελφοι στη Δ.Ο.Υ. Βόλου μέσα μας βαθιά ελπίζαμε ότι θα επέστρεφες ξανά πίσω, στη δουλειά σου, στο γραφείο σου.
Είναι αλήθεια, ότι όταν ένας άνθρωπος φεύγει, τα λόγια είναι λίγα και φτωχά για να περιγράψουν τα συναισθήματα που κατακλύζουν τις ψυχές όλων μας. Η θλίψη για τον χαμό κάποιου, είναι πάντα μεγάλη και ειδικά όταν πρόκειται για φίλο και συνάδελφο είναι ακόμη μεγαλύτερη, αλλά και πιο βαθιά όταν αυτός ο χαμός είναι και πρόωρος.
Δεν χρειάζεται όμως να σου πλέξω κανένα ειδικό εγκώμιο, γιατί είμαι σίγουρος ότι όλοι όσοι σε γνώρισαν, ξέρουν πολύ καλά τι άνθρωπος ήσουν.
Το ξέρει η τοπική κοινωνία, που αποχαιρετά ένα άξιο και αγαπητό μέλος της.
Το ξέρουν οι φορολογούμενοι, οι επαγγελματίες και οι λογιστές της Μαγνησίας , για τους οποίους η πόρτα του γραφείου σου ήταν πάντα ανοικτή και η διάθεσή σου για βοήθεια δεδομένη.
Το ξέρει ο κλάδος των Εφοριακών, που αποχαιρετά ένα δραστήριο, έντιμο, ικανό και ευσυνείδητο υπάλληλο αλλά παράλληλα και ένα εκλεκτό συνάδελφο και φίλο με αίσθημα ευθύνης και προσφοράς, που, όταν έγινε Διευθυντής, δεν έγινε άλλος άνθρωπος, αφού με πραότητα και προθυμία βοηθούσε πάντοτε τους συναδέλφους και προσπαθούσε να κρατά ισορροπίες και να επιλύει προβλήματα.
Έναν άνθρωπο με καλοσύνη, ευγένεια, με θετική πάντοτε σκέψη και ένα καλό λόγο για τον καθένα. Άνθρωπο της συζήτησης για την επίλυση προβλημάτων και όχι της σύγκρουσης, που είχε το σπάνιο εκείνο προτέρημα να συνδυάζει το δυναμισμό με τη νηφαλιότητα και ήταν κυριολεκτικά μία ήρεμη δύναμη.
Στα πλαίσια της προσφοράς σου στον Κλάδο και τους συναδέλφους διετέλεσες επί 12 χρόνια (2002-2014) μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Εργαζομένων στις Δ.Ο.Υ. του Νομού Μαγνησίας, Σύνεδρος στην Ομοσπονδία μας, την Π.Ο.Ε.-Δ.Ο.Υ. και στο Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Μαγνησίας αλλά και στο Οικονομικό Επιμελητήριο υπηρετώντας με ζήλο τα συμφέροντα των συναδέλφων.
Προσωπικά, θα μου μείνει αξέχαστη η συνύπαρξή μας στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου από το 2002 έως το 2014, που σημαδεύτηκε από τις έντονες διαφωνίες μας αλλά πάντοτε με ευπρέπεια και αλληλοσεβασμό, τις δυνατές συμφωνίες μας αλλά και τους κοινούς αγώνες μας για τα προβλήματα των Εφοριακών της Μαγνησίας.
Το ξέρουν οι φίλοι, που αποχαιρετούν ένα πιστό, ειλικρινή και πρόσχαρο φίλο.
Και κυρίως, το ξέρει η οικογένειά σου, που αποχαιρετά τον καλό σύζυγο και το στοργικό πατέρα, που της κληροδότησε αρχές, αξίες και καλό όνομα.
Το ξέρουμε όλοι εμείς, που αποχαιρετούμε σήμερα το φίλο μας, το συνάδελφό μας, τον Προϊστάμενό μας, έναν άνθρωπο, που μπορεί να αιφνιδιάστηκε και να νικήθηκε στην άνιση μάχη με το θάνατο αλλά κέρδισε την καταξίωση στη μάχη της ζωής και γι’ αυτό θα παραμείνει για πάντα στη μνήμη και στην καρδιά μας.
Φίλε ΔΗΜΗΤΡΗ,
Ήταν τιμή μου να σε γνωρίσω και να συνεργαστούμε συνδικαλιστικά και υπηρεσιακά. Ήσουν πραγματικά μοναδικός σαν άνθρωπος, συνάδελφος και Προϊστάμενος. Η απουσία σου θα είναι αισθητή. Όμως η εικόνα σου και η προσωπικότητά σου θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό και στην καρδιά μου.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια για το θάνατό σου στην οικογένειά σου, την αγαπημένη σου Μαριάννα και το μονάκριβο γιό σου Νίκο, τους εύχομαι κουράγιο για τον αβάσταχτο πόνο και επιθυμώ να τους πώ ότι αυτή τη δύσκολη στιγμή τα αισθήματα και οι σκέψεις μου είναι μαζί τους.
Ο Θεός ας απαλύνει τις πονεμένες ψυχές της οικογένειας και των δικών σου ανθρώπων και ας τους δώσει δύναμη και κουράγιο να σε θυμούνται πάντα για όσα τους χάρισες και όσα έζησαν κοντά σου.
Καλό ταξίδι φίλε και καλό κατευόδιο. Αιωνία σου η μνήμη».
