Την αντίθεσή της εκφράζει η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία στην εγκατάσταση τερματικού σταθμού LNG στον Παγασητικό και καλεί τους Βολιώτες και όχι μόνο στην κινητοποίηση αύριο Σάββατο 09/12 στις 12:30 στην παραλία του Βόλου.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση, οι ενεργειακοί και επενδυτικοί σχεδιασμοί εισέρχονται σε μια νέα πιο επιθετική φάση στην περιοχής της Θεσσαλίας. Αυτό αντανακλά ευρύτερα τις τάσεις στις οποίες επενδύει και κινείται ο ελληνικός καπιταλισμός, εντάσσονται όμως και στο έδαφος των καταστροφικών πλημμυρών που άλλαξαν το χάρτη στην περιοχή της Θεσσαλίας, το οποίο αξιοποιούν οι δυνάμεις του κεφαλαίου προκειμένου να μετατρέψουν την κοινωνική καταστροφή σε «ευκαιρία» κερδοφορίας.
Η έναρξη της διαβούλευσης για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τη λειτουργία πλωτού τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), από τις 20 Οκτωβρίου, η από τις 20 Ιουλίου έγκριση της τροποποίησης της ΑΕΠΟ από το Υ.Π.ΕΝ για την εγκατάσταση 9 ανεμογεννητριών στην Καζάρμα στη λίμνη Πλαστήρα, η πρόθεση της ΑΓΕΤ για δημιουργία Επιχειρηματικού Πάρκου Μεμονωμένης Μεγάλης Μονάδας (ΕΠΜΜΜ), που ζητάει εξαίρεση από τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και αντικειμενικά οδηγεί στη γιγάντωση και επέκταση των δραστηριοτήτων της ΑΓΕΤ-Lafarge στην περιοχή, η προετοιμασία για την έναρξη των εργασιών για το εργοστάσιο επεξεργασίας SRF και οι διαρκείς εξελίξεις για την εγκατάσταση αιολικών (74 ανεμογεννήτριες βρίσκονται μέχρι στιγμής σε αναμονή εγκατάστασης, από το Τρίκερι μέχρι το Μαυροβούνι και άνω των 130 στο νομό Μαγνησίας) και φωτοβολταϊκών, αποτελούν την απόδειξη των παραπάνω. Οι εξελίξεις αυτές εγκυμονούν συνθήκες μιας διευρυμένης κοινωνικής αναμέτρησης ανάμεσα στην κοινωνική πλειοψηφία και τα κρατικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, αναφέρει η Αριστερή Παρέμβαση.
Σύμφωνα με την παράταξη του Περιφερειακού Συμβουλίου, οι σχεδιασμοί αυτοί είναι συνδεδεμένοι με «εθνικούς» στόχους και συμφέροντα, που σχετίζονται, με τους ανταγωνισμούς στην ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο (ΑΟΖ), με πολεμική προετοιμασία μετατροπής των στρατιωτικών δογμάτων σε αστυνομικούς φορείς αυτών των σχεδιασμών (βλ. ναυτική βάση στον Αλμυρό κα), αλλά και μετατροπή των αστυνομικών δυνάμεων σε στρατούς ιδιωτικών συμφερόντων. Οι δυνάμεις καταστολής στην περιοχή της Θεσσαλίας εκπαιδεύονται εξάλλου εδώ και χρόνια σε αυτή την κατεύθυνση, λειτουργώντας ως στρατός κατοχής και υπεράσπισης των επενδύσεων της Larage στο Βόλο και του ΑΚΤΟΡ στα βουνά των Αγράφων, στέλνοντας ανθρώπους στα δικαστήρια αλλά και στο θάνατο.
Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι μόνο και κυρίως η ασφάλεια των τοπικών πληθυσμών από τους κινδύνους που αντικειμενικά δημιουργεί η θανατηφόρα λειτουργία της ΑΓΕΤ ή η επικίνδυνη εγκατάσταση μιας μεγάλης μονάδας καυσίμων εντός ενός κλειστού κόλπου όπως ο Παγασητικός, αλλά η διαμόρφωση ενός μοντέλου ζωής που τελικά είναι άμεσα καθορισμένο, ελεγχόμενο και προσαρμοζόμενο στις βουλές μιας χούφτας πολυεθνικών. Το ζήτημα που τίθεται τελικά είναι ποιος θα έχει το λόγο για τις ζωές μας, τις πόλεις μας, την ελευθερία μας.
Από αυτή την άποψη το ζητούμενο δεν είναι η διαμόρφωση ενός κινήματος που θα φωνάζει υπέρ της τουριστικοποίησης ως αντίδοτο στην εγκατάσταση του LNG, αλλά ενός κινήματος που θα δει τη βελτίωση των συνθηκών της κοινωνικής πλειοψηφίας έξω από τη δορυφοριοποίηση γύρω από το ένα ή το άλλο επιχειρηματικό project.
Οι σχεδιασμοί για την εγκατάσταση σταθμού LNG στον Παγασητικό δεν είναι ένα τοπικό ζήτημα. Αποτελεί μια στρατηγική κατεύθυνση του ελληνικού καπιταλισμού, που μπορεί να μπλοκαριστεί με ένα αγωνιστικό συντονισμό δυνάμεων, που θα υπερβαίνει τα τοπικά όρια, διευρύνοντας την αντιπαράθεση και όχι κλείνοντάς την σε στενά θεματικά και θεσμικά πλαίσια. Την εποχή των μεγάλων ενεργειακών επενδύσεων και της παράλληλης μετατροπής της ενέργειας σε είδος πολυτελείας για την κοινωνική πλειοψηφία, το ζήτημα της ενέργειας είναι ένα κατεξοχήν κοινωνικό και ταξικό ζήτημα.
Η μόνη προοπτική που μπορεί να ακυρώσει τους αντιλαϊκούς και αντιπεριβαλλοντικούς σχεδιασμούς είναι η δημιουργία, μαζικών πολιτικών και συγκρουσιακών γεγονότων, που θα συντρίψουν τους όρους της κανονικότητας και της κοινωνικής ειρήνης στην πόλη, καταλήγει η Αριστερή Παρέμβαση.
