Στην αρχή ήταν τα πλημμυρικά φαινόμενα που γέμισαν τον Παγασητικό με φερτά υλικά. Μετά ήταν τα νεκρά ψάρια από τη λίμνη Κάρλα που από τον Ξηριά πέρασαν στο θαλασσινό νερό. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις οι επαγγελματίες αλιείς του Βόλου και της Μαγνησίας βρέθηκαν στην πλέον δύσκολη θέση, με το ζητούμενο της εμπιστοσύνης να κυριαρχεί στις συζητήσεις. Μπορούσαν οι καταναλωτές να γευτούν φρέσκα αλιεύματα από τον Παγασητικό;
Αυτό το ζητούμενο της εμπιστοσύνης αλλά και των απαντήσεων από επίσημους φορείς είναι που θέτει και ο πρόεδρος του συλλόγου αλιέων και αλιευτικού τουρισμού Μαγνησίας, Παναγιώτης Περράκης, για μία ακόμη φορά, όσον αφορά το παρόν και το μέλλον της επαγγελματικής αλιείας στην περιοχή. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει, η αλιεία γίνεται σε διάφορα σημεία, σε καθαρά νερά, και οι καταναλωτές πρέπει να εμπιστευτούν τον κλάδο, έχοντας λάβει βέβαια και τις κατάλληλες απαντήσεις από τους επίσημους οργανισμούς για την ασφάλεια των νερών και των αλιευμάτων.
Συνέντευξη: Χρυσόστομος Τρίμμης
-Μετά τις δύσκολες περιόδους που είχε ο κλάδος σας, με τις πλημμύρες και τα νεκρά ψάρια, το ερώτημα είναι τι ακολουθεί από εδώ και πέρα για τους επαγγελματίες αλιείς…
Μετά τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν για δεύτερη φορά στον Βόλο, ειδικά στον Παγασητικό, αποφασίσαμε μία ομάδα ανθρώπων να καθαρίσουμε τον Κόλπο από τη βρώμα και τη δυσωδία. Το ζήτημα για εμάς δεν ήταν να ξεκινήσουμε να ψαρεύουμε. Θα συνεχίσουμε να βγάζουμε ψάρια. Δεν ψαρεύουμε στο τοπίο που μπορεί να έχει ο κόσμος στο μυαλό του. Ψαρεύουμε στ’ ανοιχτά, στο Τρίκερι, στα Μικρά, στη Σκιάθο, στη Μιτζέλα και στον Αλμυρό, περιοχές που δεν έχουν υποστεί καμία καταστροφή. Το ζητούμενο είναι να πειστεί ο κόσμος να έρθει ξανά στις αγορές και να καταλάβουμε ότι ο κλάδος καταστρέφεται. Μετά και το θέμα με τα ψάρια από την Κάρλα πάμε ξανά για απώλεια εισοδήματος και δεν έχουμε το περιθώριο και την οικονομική δυνατότητα να σταματήσουμε να ψαρεύουμε. Ούτε μπορούμε ν’ αφήσουμε τις δουλειές μας να πάμε αλλού. Πρέπει οι αρμόδιοι φορείς να κάνουν τη δουλειά τους, με ελέγχους των νερών και να συνεχίσει η καθημερινότητα με ασφάλεια για όλους.
-Ήταν δεδομένη η έντονη ανησυχία για την κατανάλωση αλιευμάτων από τους κατοίκους του Βόλου μετά τις πλημμύρες. Είχε αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη τους προς τα τοπικά αλιεύματα;
Μετά από πολύ μεγάλο αγώνα προσωπικό και κάποιων συναδέλφων, καταφέραμε να κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη του κόσμου σιγά σιγά, με μετρήσεις και παρεμβάσεις κρατικών φορέων. Άργησε βέβαια να γίνει αυτό, πήρε περίπου 4-5 μήνες. Όταν πήγε η κατάσταση να ομαλοποιηθεί, είχαμε τα νεκρά ψάρια από την Κάρλα. Βρεθήκαμε ξανά εκτεθειμένοι… Προσπαθήσαμε για το καλύτερο και να σώσουμε τον Παγασητικό εμείς οι ίδιοι οι αλιείς. Βάλαμε πλάτη γι’ αυτό και συνεχίζουμε να αλιεύουμε γιατί δεν μπορεί να σταματήσει η καθημερινότητα και η διάθεση φρέσκου ψαριού στον καταναλωτή.
-Η κατάσταση πώς ήταν με τα νεκρά ψάρια;
O κόσμος πιστεύει ότι η εικόνα της θάλασσας στον Παγασητικό και το Πήλιο ήταν η ίδια με αυτή από τις Αλυκές μέχρι την Αγριά (σ.σ. όταν ξεβράστηκαν τα ψάρια από την Κάρλα). Αυτό είναι λάθος. Το 80% των αλιέων δεν ψαρεύει σ’ αυτά τα σημεία αλλά σε άλλα, με καθαρά νερά. Πρέπει να κερδίσουμε τον καταναλωτή, με τη στήριξη και τη βοήθεια των κρατικών φορέων. Αν όντως υπάρξει κάτι, τότε ασφαλώς θα πρέπει να μας ενημερώσουν όλους και να πράξουμε τα δέοντα.
-Τι είδους στήριξη περιμένετε;
Περιμένουμε στήριξη για την απώλεια εισοδήματος, μέχρι οι καταναλωτές ν’ αρχίσουν ξανά να προμηθεύονται με ψάρια. Υπάρχει η σχετική δέσμευση του υφυπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Χρήστου Τριαντόπουλου. Ωστόσο, περιμένουμε να καταλάβει και η κοινωνία και η Πολιτεία ότι οι αλιείς είναι οι πρώτοι που υπέστησαν για δεύτερη φορά ζημιά. Η οσμή από το παραλιακό μέτωπο στην πόλη του Βόλου περιορίστηκε. Τα μαγαζιά ανοίγουν και πάλι. Αλλά εμάς ο κόσμος θα αργήσει πάρα πολύ μας εμπιστευτεί ξανά και ν’ αγοράσει φρέσκο ψάρι. Εμείς είμαστε ο άμεσα καταστρεφόμενος κλάδος.
-Υπάρχουν μετά τις πλημμύρες συνάδελφοί σας που αποχώρησαν από τον κλάδο;
Ασφαλώς και υπάρχουν. Δεν μπόρεσαν ν’ αντέξουν το οικονομικό κραχ με το οποίο ήρθαν αντιμέτωποι. Ως πρόεδρος κι εγώ που πήρα όλη την ευθύνη να συνεφέρω τα πράγματα, με πάρα πολύ προσωπικό αγώνα, ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω, διότι από το άγχος, τη στενοχώρια και τη φτώχεια που μας βρήκε, κατέληξα 1,5 μήνα στο νοσοκομείο με αυτοάνοσο νόσημα, που παραλίγο να μου αφήσει μόνιμο πρόβλημα υγείας.
-Τα αλιεύματα πού καταλήγουν;
Όλη η τοπική κοινωνία, καταναλωτές και τοπικά καταστήματα είναι πελάτες μας. Είναι σχήμα οξύμωρο όμως να βγαίνουν τώρα επαγγελματίες και έμποροι και να λένε ότι δεν προμηθεύονταν ποτέ ψάρια από τον Παγασητικό. Μην λέμε ό,τι θέλουμε. Ο Παγασητικός έχει τα πιο φρέσκα ψάρια. Μετά το δεύτερο φαινόμενο ήταν αναγκαίο οι φορείς να δώσουν απαντήσεις, όχι για το ποιος φταίει αλλά για το τι γίνεται την επόμενη ημέρα. Δεν είμαστε όμως εμείς οι ειδικοί, ούτε μπορούμε να σταματήσουμε την αλιεία και να βάλουμε λουκέτο.
-Αν κάποιος θελήσει ν’ ασχοληθεί με την αλιεία επαγγελματικά, τι βήματα πρέπει να κάνει από εδώ και πέρα;
Θα συμβούλευα το κάθε άτομο να μην ασχοληθεί με την επαγγελματική αλιεία και να βρει κάτι άλλο να κάνει. Αυτό το… χόμπι, το… σπορ, το επάγγελμα, είναι πολυέξοδο, δαπανηρό και όπως λένε «το πιάτο μας είναι μία φορά γεμάτο και δέκα άδειο». Θα πρέπει να έχει πολύ γερό πορτοφόλι, γερό στομάχι, με 14-15 κουραστικές ώρες δουλειάς κάθε μέρα.
-Μέλλον για την επαγγελματική αλιεία υπάρχει στον Παγασητικό και την ευρύτερη περιοχή;
Από την πλευρά μου θέλω να φροντίσουν να υπάρχει. Αν δεν υπάρχει, τότε θα ζητήσουμε αποζημιώσεις για όλους τους αλιείς. Είναι 210 οικογένειες που επιβιώνουν από την επαγγελματική αλιεία στον Παγασητικό… Θέλω να παρακαλέσω τον κόσμο να καταλάβει ότι οι αλιείς είναι έντιμοι άνθρωποι, οικογενειάρχες, νομοταγείς πολίτες που πληρώνουν φόρους και προσπαθούμε να προμηθεύσουμε τους καταναλωτές με φρέσκα αλιεύματα. Κάνουμε ένα επάγγελμα και αξίζουμε τον ανάλογο σεβασμό.
Πηγή: Ειδική έκδοση του Ομίλου Καρεκλίδη “Restart στη Μαγνησία”
