Δύο ναυτικοί που βρίσκονται εν πλω σε διαφορετικά καράβια και δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, απέδειξαν πως και οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν… θαύματα και να θυμίσουν σε 12 ορφανά παιδιά, αλλά και σε όλους εμάς, ότι η αλληλεγγύη είναι η ύψιστη πράξη αγάπης προς τον συνάνθρωπο.
Ο ένας ναυτικός, ο κ. Αλέξανδρος που δεν θέλησε να δώσει περισσότερα προσωπικά στοιχεία, ένα μεσημέρι επικοινώνησε με το Ορφανοτροφείο Βόλου ζητώντας να στείλει ένα πλήρες γεύμα για τα παιδιά που φιλοξενούνται σε αυτό.
«Τηλεφώνησε στο ορφανοτροφείο, είπε ότι λέγεται Αλέξανδρος κι ότι δεν θέλει να δώσει άλλα στοιχεία. Είπε ότι είναι ναυτικός, ότι βρίσκεται μέσα στο καράβι αρκετά χιλιόμετρα μακριά κι ότι θέλει να πληρώσει το μεσημεριανό γεύμα των παιδιών. Η ώρα ήταν 12 το μεσημέρι και είχε ήδη κάνει το μεσημεριανό η μαγείρισσα και του είπα αν θέλει να το κανονίσουμε για το επόμενο μεσημέρι. Μου απάντησε θετικά και έτσι την επόμενη το μεσημέρι ήρθε το γεύμα για τα 12 παιδιά που φιλοξενούνται στο ορφανοτροφείο μας» είπε στο thestival.gr η γραμματέας του Ορφανοτροφείου Βόλου, κ. Ελένη Τασιά.
Ο ναυτικός παράγγειλε και πλήρωσε ηλεκτρονικά σε εστιατόριο του Βόλου το μεσημεριανό τους γεύμα, το οποίο παραδόθηκε ζεστό μαζί με σαλάτες και αναψυκτικά.
Η χαρά των παιδιών που είδαν το κερασμένο γεύμα από τον ναυτικό κ. Αλέξανδρο ήταν μεγάλη όπως περιέγραψε η κ. Τασιά που ανάρτησε την ευγενική προσφορά του στη σελίδα του Facebook που διατηρεί το Ορφανοτροφείο.
Η δωρεά 12 ζευγαριών παπουτσιών
Η δημοσίευση της πράξης αγάπης του κ. Αλέξανδρου που μεσοπέλαγα σκέφτηκε να στείλει ένα πλήρες γεύμα για τα 12 παιδιά του ορφανοτροφείου συνεπήρε έναν ακόμη ναυτικό, τον 29χρονο Αναστάσιο που επίσης βρίσκεται εν πλω, επικοινώνησε με το ορφανοτροφείο ζητώντας από τα παιδιά να παραγγείλουν όποιο ζευγάρι παπούτσια επιθυμεί το καθένα προκειμένου να τους τα στείλει.
«Έκανε παραγγελία τα παπούτσια που επέλεξαν τα παιδιά μας και τα περιμένουμε από μέρα σε μέρα» είπε η κ. Τασιά.
Το thestival.gr επικοινώνησε με τον κ. Αναστάσιο, ο οποίος όπως μας είπε βρισκόταν εν πλω με φορτηγό πλοίο που μεταφέρει αδρανή υλικά στο νησί της Μήλου.
Με καταγωγή από ένα χωριό της νότιας Εύβοιας, ο κ. Αναστάσιος δεν ξεχνά ποτέ την αγάπη που έλαβε από τους γονείς και τα αδέρφια του αλλά και τις δυσκολίες που πέρασαν όλοι μαζί, όταν κάποια στιγμή δυσκολεύτηκε η οικογένεια σε οικονομικά θέματα.
«Είμαι από ένα χωριό στη Νότια Εύβοια, όπου πήγα και δημοτικό σχολείο. Έχω δύο εξαιρετικούς γονείς και αδέρφια απλά κάποια στιγμή είχαν προκύψει διάφορα οικονομικά προβλήματα και σαν παιδί δεν είχα τα ρούχα, τα παπούτσια που θα ήθελα. Δεν παραπονιόμουν ποτέ, δεν γκρίνιαζα, απλά έβαλα έναν στόχο -με τη βοήθεια του Θεού- να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα. Όταν τελείωσα το σχολείο έβγαλα ένα ναυτικό φυλλάδιο και είπα ότι θα το κυνηγήσω (σ.σ. τον στόχο του) όσο μπορώ γιατί στη στεριά δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι. Έτσι μπήκα στο καράβι, γνώρισα δυο εκπληκτικούς ανθρώπους, τον καπετάνιο και τον χειριστή που μου έμαθαν τη δουλειά. Είμαι πολύ καλά επαγγελματικά» περιέγραψε ο ναυτικός που μπάρκαρε για πρώτη φορά στα 21 του χρόνια.
Παρά την επαγγελματική του αποκατάσταση ο κ. Αναστάσιος δεν ξέχασε ποτέ τις δυσκολίες που πέρασε ο ίδιος και η οικογένεια του και όταν είδε ότι ένας συνάδελφος του ναυτικός έστειλε ένα γεύμα στα παιδιά του ορφανοτροφείου Βόλου δεν δίστασε δευτερόλεπτο και επικοινώνησε με την κ. Τασιά λέγοντας της ότι θέλει να προσφέρει στα παιδιά όποιο ζευγάρι παπούτσια επιλέξει το καθένα.
Πράγματι τα παιδιά διάλεξαν τα παπούτσια που επιθυμούσαν και ο κ. Αναστάσιος με τη βοήθεια της αδερφής του όπως είπε τα παράγγειλε και «τώρα περιμένω να παραδοθούν στα παιδιά του ορφανοτροφείου».
«Είδα την κίνηση του συναδέλφου ναυτικού και μου ήρθε η εικόνα όταν ήμουν εγώ μικρός που ήθελα κάτι όπως το ντύσιμο και δεν το είχα. Και σκέφτηκα να παραγγείλω παπούτσια στα παιδιά. Μάλιστα είχα μια συζήτηση και της έλεγα ότι κάποτε είχα ένα ζευγάρι παπούτσια, τα έτριβα τα ξαναέτριβα αλλά δεν καθάριζαν γιατί ήταν παλαιά. Τώρα έχω ότι θέλω, και σκέφτηκα να τους πάρω τα παπούτσια που κάποτε εγώ δεν είχα» ανέφερε ο κ. Αναστάσιος που σκέφτεται τα χαμόγελα των 12 παιδιών και την χαρά τους όταν θα παραλάβουν τα παπούτσια.
Δώδεκα παιδιά ηλικίας 5 ως 16 ετών
Το Ορφανοτροφείου Βόλου λειτουργεί εδώ και 120 χρόνια και σήμερα όπως είπε η κ. Τασιά είναι ΝΠΙΔ καταφέρνοντας να λειτουργεί παρά τα πολλά προβλήματα μέσα από κληροδοτήματα, τα οποία όμως δεν μπορούν να καλύψουν όλα τα έξοδα και τις ανάγκες.
Σήμερα στο Ορφανοτροφείο Βόλου φιλοξενούνται 12 παιδιά, δύο αγόρια και δέκα κορίτσια, ηλικίας από πέντε έως 16 ετών. Το διοικητικό συμβούλιο και οι έντεκα υπάλληλοι του κάνουν το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά αυτά που εγκαταλείφθηκαν από τις οικογένειες τους.
Στο πλευρό της διοίκησης του ιδρύματος και των εργαζόμενων στέκονται και πολλοί ιδιώτες που προσπαθούν να προσφέρουν αγαθά για να καλύψουν τις ανάγκες του ορφανοτροφείου.
«Τα έσοδα από τα κληροδοτήματα δεν είναι αρκετά και δυστυχώς δεν μπορούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες και όπως καταλαβαίνετε απόλυτη προτεραιότητα έχουν οι ανάγκες των παιδιών» είπε χαρακτηριστικά η κ. Τασιά προσθέτοντας ότι προσπαθούν να βρουν τρόπο για το βάψιμο του χώρου και την αντικατάσταση των εσωτερικών πορτών που έχουν χαλάσει.
Πηγή: https://www.thestival.gr/
