Με τον τίτλο “Στον δικό μας Λάμπρο” οι εκπαιδευτικοί του 7ου Γυμνασίου Βόλου αποχαιρετούν, με αφορμή τη συμπλήρωση 40 ημερών από τον θάνατό του, τον εκπαιδευτικό Λάμπρο Κατσαρό. Η “ψυχή του σχολείου” “έφυγε” από τη ζωή όμως οι συνάδελφοί του δεν τον έχουν ξεχάσει. Στην επιστολή που συνέταξαν μιλούν για τον αγαπημένο τους συνάδελφο και όλα όσα προσέφερε στο σχολείο και σημειώνουν πως συνεχίζουν να έχουν την χαρά να βλέπουν από κοντά τα πέντε παιδιά του εκλιπόντος, που μεγαλώνουν σύμφωνα με τις αρχές και τις αξίες του πατέρα τους.
Ειδικότερα, οι εκπαιδευτικοί του 7ου Γυμνασίου Βόλου γράφουν “Πέρασαν κιόλας 40 ημέρες από το τραγικό άγγελμα της απώλειας του συναδέλφου και φίλου Λάμπρου Κατσαρού και όλοι εμείς στο 7ο Γυμνάσιο Βόλου αδυνατούμε να συνειδητοποιήσουμε και να αποδεχτούμε αυτή τη «φυγή». Το γεγονός από μόνο του έχει για όλους, τους συναδέλφους του, τους φίλους του, αλλά και για τους μαθητές μας την αυταπόδεικτη σημασία του, αυτή της φυσικής έλλειψης από τον χώρο μας ενός ανθρώπου στον οποίο πολλές φορές είχαμε αποδώσει τον τίτλο της «ψυχής του Σχολείου μας».
Και δεν του αποδίδαμε αυτόν τον τίτλο μόνο γιατί ήταν ακούραστος και δραστήριος σε ό, τι έκανε, αλλά γιατί ήταν και ιδιαίτερα αγαπητός από όλους, απορροφώντας με τη θετική του ενέργεια όλα τα αρνητικά που μπορεί να υπήρχαν στην ατμόσφαιρα, εξυπηρετώντας τους πάντες που τον είχαν ανάγκη, δείχνοντας συμπαράσταση σε όποιον την χρειαζόταν και λύνοντας προβλήματα κάθε είδους, καθώς εκτελώντας καθήκοντα γραμματέα επί σειρά ετών στο συγκεκριμένο σχολείο ήξερε και την παραμικρή λεπτομέρεια που αφορούσε την καθημερινή του λειτουργία. Έτσι, σε καθημερινή βάση βοηθούσε συναδέλφους και μαθητές και όλοι όσοι μπορούσαμε να δούμε λίγο καθαρότερα με τα μάτια της ψυχής μας τον βλέπαμε σαν αυτό που πραγματικά ήταν, δηλαδή σαν έναν «άγγελο χωρίς φτερά», να φροντίζει για όλους μας χωρίς να ζητά ανταλλάγματα και επαίνους. Και όλοι μας έχουμε πια την εντύπωση ότι η πρόωρη φυγή του έγινε γι’ αυτό ακριβώς, για να παραλάβει δηλαδή τα φτερά που δικαιούταν, γινόμενος πραγματικός άγγελος στους ουρανούς που τόσο πίστευε και βλέποντάς μας από ψηλά θα μας χαιρετά, θα μας προστατεύει και θα μας λέει να είμαστε αγαπημένοι και ήρεμοι και να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι σε ό, τι κάνουμε.
Έχουμε όμως και τη χαρά να βλέπουμε από κοντά τα 5 λατρεμένα του παιδιά να μεγαλώνουν όμορφα με αρχές και αξίες που δικαιώνουν την αφοσίωση και την αγάπη με την οποία τα περιέβαλλε κάθε στιγμή της ζωής του.
Καλό Παράδεισο, φίλε, συνάδελφε, δάσκαλε. Θα σε θυμόμαστε με τον νου και την καρδιά !
