Η εφημερίδα «Πανθεσσαλική» το 1909, στο φύλλο της 10ης Φεβρουαρίου γράφει για το πρώτο καρναβάλι που διοργάνωσαν στην πόλη διάφοροι φορείς στον Βόλο. Εξήντα δύο άρματα πα- ρέλασαν στην οδό Δημητριάδος. Μπροστά πήγαιναν είκοσι ιππείς μεταμφιεσμένοι ωραία κρατώντας σάλπιγγες.
Ακολουθούσαν ο θαυμάσιος ποδηλάτης Πασχαλίδης με στολισμένο το ποδήλατό του σε χρώματα λευκό και ροζ. Ο γάμος των αθιγγάνων. Γαμπρός με προίκα. Λιμενικά έργα. Γαμ- προί εξ Αιγύπτου. Η γυναίκα «αναγκαίον κακόν». Οι τρεις «ειλικρινείς» φίλοι: Ελλάς, Τουρκία, Βουλγαρία κ.ά. «Κάτωθεν της οικίας Σκενδεράνη (Δημητριάδος με Τοπάλη), είχε στηθεί ενστολισμένη διά μυρσινών, εξέδρα επί της οποίας ίστατο η ελανόδικος επιτροπή,
αποτελούμενη από τους δήμαρχο Κ. Γκλαβάνη, Δ. Βότση, Δ. Κοσμαδόπουλο, Ν. Ζαρλή, Ι. Αργύρη, Ι. Βοϊβόντα, Δ. Κούρτσοβικ, Μ. Ζουρή, Χ. Αποστολίδου, Γ. Μούσιου οι οποίοι έδω-
σαν και τα βραβεία.
Τι ήταν το βραβείο; Ένα αρνίον και επτά φιάλαι ζύθου, εν ζεύγος υποδημάτων, ένας πίλος σικ και πεντακόσια σιγαρέττα «Καρακίτη». Ούτω έληξαν αι λαμπραί εορταί των Απόκρεω αίτινες θα μείνωσι αλησμόνηται εις τα χρονικά των εορτών του Βόλου».
Το καρναβάλι του 1961
Και έμειναν αλησμόνητες μέχρι το 1961, που μέχρι σήμερα διοργανώθηκε το καλύτερο και επιτυχέστερο καρναβάλι στο πέρασμα των χρόνων. Πλήθος συμπολιτών
αλλά και εκδρομέων από άλλα μέρη της χώρας κατέκλυσαν τους δρόμους Δημητριάδος και Ιάσονος, την παραλία και το πάρκο, όλοι με διάθεση για γλέντι και ξε-
φάντωμα.
Όλοι ανυπομονούσαν να δουν σε πρώτη δημόσια εμφάνιση τον θρυλικό «Μουντζούρη», με αλλαγμένη προσωπικότητα, ίδιον μασκαρά! Ένα πελώριο, πολύχρωμο θηρίο(!), 60 μέτρα μήκος, που δίκαια θα φούσκωνε και θα ξεφούσκωνε στο πέρασμά του, μια και τα καρναβάλια θα κρέμονταν σαν τσαμπιά σταφυλιού μέσα κι έξω από αυτό, κρεμασμένα στα σκαλιά και στη σκεπή του, παντού! Η ιδέα και οργάνωση μασκαρέματος του τραίνου του Πηλίου, ανήκει στους τότε τοπικούς εφόρους το προσκοπισμού και του οδηγισμού Δημ. Γαντζό και Νίκη Σαμαρά και ήταν επανδρωμένο με επιτυχημένους μασκαράδες των προσκόπων και των οδη-
γών.
Από στόμα σε στόμα και με νοήματα, για ότι συνέβαινε, μεταδιδόταν κάθε λεπτομέρεια μέχρι που δόθηκε το σύνθημα και η μεγάλη παρέλαση άρχισε.
Στο Δημοτικό Θέατρο, όλη η πομπή ενώθηκε με το… «θηρίο»! Μπροστά αυτό και πίσω τα υπόλοιπα προχωρούσαν ανάμεσα στον κόσμο και από ψηλά έμοιαζαν με θάλασσα κυματιστή. Όμως το «θηρίο» δεν μπορούσε να προχωρήσει πιο πέρα από εκεί που τέλειωναν οι γραμμές του. Εντυπωσιακός και συμβολικός ο ρόλος του, αλλά πιο πέρα δεν θα μπορούσε να στρίψει. Ο πηλιορείτης που το είχε δεμένο και το τραβούσε με την τριχιά, βόλεψε τον τρουβά του στον ώμο του και βολεύτηκε μέσα στο πλήθος των μαρκαράδων.
Έτσι πια, το καρναβάλι κατευθυνόμενο στην παραλία, επέτρεψε στο πλήθος να χαρεί την πομπή με τα άρματα, τους ομίλους και τους μασκαράδες με περισσότερη άνεση. Μπροστά πήγαιναν μεταμφιεσμένοι ποδηλάτες πρόσκοποι, ενώ η Φιλαρμονική με την μπάντα της έδινε κέφι και το σωστό τόνο. Ακολουθούσε καμαρωτός ο καρνάβαλος πάνω σ’ ένα τεράστιο πύραυλο πλαισιωμένος από Αρειανούς. Από κοντά το πρώτο άρμα. «Καπνοβιομηχανία Ματσάγγου». Το άρμα παρουσίαζε πέντε γιγαντιαία τσιγάρα σε σχήμα βεντάλιας. Χιουμοριστικά κε- φάλια ξεπρόβαλαν στην κορυφή της. Στα πλάγια κάθετα από τις τέσσερις γωνίες του άρματος, ξεπρόβαλαν τέσσερα μεγάλα κουτιά τσιγάρων, καθένα με τη μάρκα του. Μασκαράδες ακορντεονίστες συμπλήρωναν την εικόνα αλλά σκόρπιζαν και ένα χαρούμενο τόνο με τη μουσική τους.
Καρναβάλι με 20.000 επισκέπτες στον Βόλο
Όπως θυμίζει ο πρώην δήμαρχος Βόλου, Πάνος Σκοτινιώτης, με ανάρτησή του “Ο Βόλος και το Πήλιο αποτελούσαν πάντοτε «μαγνήτη» για ευχάριστες αποδράσεις ‒ δεν περίμεναν, προφανώς, την προπαγανδιστική τσιχλόφουσκα της τελευταίας δεκαετίας. Τώρα λοιπόν που τελειώνει κι αυτό το τριήμερο (ελπίζω να περάσατε όμορφα), ας γυρίσουμε τον χρόνο πολλές δεκαετίες πίσω ‒ ενδεικτικά, στο τριήμερο της Αποκριάς και της Καθαράς Δευτέρας του 1966. Στον Βόλο και το Πήλιο είχε γίνει τότε ένας «χαμός» από επισκέπτες, χωρίς μάλιστα να υπάρχουν κάποιες εκδηλώσεις ‒ το Βολιώτικο Καρναβάλι, το οποίο είχε πραγματοποιηθεί με μεγάλη επιτυχία το 1960 και το 1961, από το 1962 δεν είχε επαναληφθεί ελλείψει χρημάτων. Με τόσο κόσμο που ήρθε, Φλεβάρη μήνα μάλιστα, πού να χωρέσουν τα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια (τα … airbnb της εποχής)! «Κατεκλύσθησαν» λοιπόν και «αι αίθουσαι ευαγών ιδρυμάτων και τα διαθέσιμα δωμάτια των κλινικών! Αλλά δεν επήρκεσαν. Έτσι πολλοί από τους αφιχθέντας εκδρομείς υπεχρεώθησαν να διανυκτερεύσουν εις τα αυτοκίνητά των, άλλοι εις διαδρόμους ξενοδοχείων, ενώ σημαντικός αριθμός αυτών μετέβη εις Λάρισαν προς εξασφάλισιν στέγης» (εφ. Ταχυδρόμος, 23.2.1966). Και να σκεφτείτε ότι αυτός ο «πανικός» γινόταν κάθε φορά σε γιορτές και αργίες.
Και του χρόνου να είμαστε καλά. Καλή Σαρακοστή!”.
