Για ένα συγκεκριμένο τουριστικό προϊόν κάνει λόγο η πρόεδρος του τουριστικού τμήματος του Επιμελητηρίου Μαγνησίας, Θέκλα Καμμένου, όσον αφορά την περιοχή, βλέποντας όμως μεγάλη πτώση της επισκεψιμότητας συγκρίνοντας τη φετινή θερινή τουριστική περίοδο με την περσινή, ενώ επιμένει ότι θα πρέπει να δοθεί βάση στο αεροδρόμιο και στην προσέλκυση αεροπορικών εταιρειών για αύξηση των γραμμών αλλά και στις υποδομές των περιοχών, δίνοντας έμφαση στην εξυπηρέτηση των επισκεπτών.
Συνέντευξη: Χρυσόστομος Τρίμμης
«Είμαστε 30-40% κάτω σε σχέση με πέρυσι και ακόμη περισσότερο σε σχέση με το 2019» αναφέρει η κα Καμμένου, επισημαίνοντας την πολυπλοκότητα του τουριστικού προϊόντος της περιοχής.
-Τι έπαιξε ρόλο όμως γι’ αυτήν τη μείωση;
Σίγουρα η φήμη που απέκτησε η περιοχή από τις πλημμύρες. Από εκεί και πέρα η οικονομική κρίση σε όλη την Ευρώπη έχει παίξει τον ρόλο της και τελευταία το θέμα με τη θάλασσα αν είναι καθαρή ή όχι και με όλα αυτά που αναφέρθηκαν στον Τύπο και στα social media. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν και ο παρατεταμένος καύσωνας που δεν βοηθάει στο να γίνονται κρατήσεις της τελευταίας στιγμής.
-Πόσο εξαρτάται η τοπική οικονομία από τον Τουρισμό;
Θεωρώ ότι εξαρτάται σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, στο 60% και αυτό πιστεύω ότι θα φανεί φέτος τον χειμώνα πάρα πολύ έντονα, με αρνητικές συνέπειες. Για την Ελλάδα η Θεσσαλία είναι το 1%. Για τη Μαγνησία ο Τουρισμός είναι τουλάχιστον 60%, μην έχοντας τόσο μεγάλο πρωτογενή τομέα ή βιομηχανία που να συντηρούν ολόκληρη την οικονομία. Αυτό θα το καταλάβει η Μαγνησία και ειδικά η πόλη του Βόλου τον χειμώνα, όταν όσοι δραστηριοποιούνται με τον Τουρισμό δεν θα έχουν χρήματα.
-Θεωρείτε ότι το τουριστικό προϊόν της Μαγνησίας είναι αυτό που πρέπει για να προσελκύσει περισσότερους επισκέπτες;
Πάντα υπάρχει το καλύτερο σε όλα. Σίγουρα το ότι δεν έχουμε πτήσεις στο αεροδρόμιο είναι ένα μειονέκτημα. Το τουριστικό προϊόν της Μαγνησίας έχει μία πολυπλοκότητα και μία μοναδικότητα. Μιλάμε για έναν τόπο με παραθαλάσσιο και ορεινό κομμάτι. Έχει πολλές μορφές που μπορούν να συνδυαστούν αλλά και να λειτουργήσουν αυτόματα. Μπορεί να λειτουργήσει γι’ αυτόν που θέλει ήλιο και θάλασσα ή και γι’ αυτόν που θέλει και κάποιες δραστηριότητες, ή και για όσους θέλουν κάποιες εναλλακτικές διακοπές. Έτσι, δεν έχει καταφέρει κάποιος να το αποδώσει 100% κι εκεί χάνει η περιοχή. Υπάρχει ένα τουριστικό προϊόν αλλά το ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να υπάρξουν για να προχωρήσουμε επιτέλους και να φτάσουμε ή και να ξεπεράσουμε το σημείο που είχαμε φτάσει το 2019 σίγουρα είναι:
- Το αεροδρόμιο. Αυτήν τη στιγμή είναι αυτό που μας τραβάει πίσω. Mετά τον covid φύγανε αρκετές εταιρείες και δεν έγιναν οι σωστές κινήσεις για να μπορέσουμε να γυρίσουμε κάποιες ή να φέρουμε καινούργιες.
- Το λιμάνι. Μετά τον Daniel έπαθε τεράστια ζημιά. Έχουν μειωθεί τα βάθη και έχουμε χάσει 26 κρουαζιερόπλοια φέτος. Είναι η φήμη που έχει δημιουργηθεί γύρω από το λιμάνι αυτήν τη στιγμή και η ερώτηση που μας κάνουν είναι αν του χρόνου θα είμαστε έτοιμοι για να μπορέσουν να κάνουν προγραμματισμό.
Επίσης, σε κάποια χωριά όλα αυτά τα χρόνια δεν έχουν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για χώρους στάθμευσης. Επίσης να ξαναπούμε ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για το πώς θα διαχειριστούμε τα απορρίμματα. Αυτά είναι βασικά θέματα που θα έπρεπε να έχουμε λύσει. Δεν είναι όμως βέβαια μόνο η περιοχή μας έτσι, αλλά σχεδόν όλη η Ελλάδα.
-Οπότε, τι πρέπει ν’ ακολουθήσει;
Εμείς πρέπει να κοιτάζουμε δύο πράγματα, τα οποία κανένας μέχρι σήμερα από αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να προβάλλουν τον τόπο δεν τα κοιτάζουν. Όλοι θεωρούν ότι όλα είναι επικοινωνία και ότι αν βγάλουμε μία διαφημιστική καμπάνια κάναμε τη δουλειά μας και τι καταπληκτικοί που είμαστε. Δεν είναι έτσι… Πρέπει να έχεις προϋποθέσεις και υποδομές πριν, για να μπορέσει ο επισκέπτης να έρθει, να μην ταλαιπωρηθεί και να περάσει όμορφα και ξεκούραστα. Ο επισκέπτης φεύγει από ένα στρεσογόνο περιβάλλον και δεν θέλει να έχει στρες και στις διακοπές του. Η επιτυχία του προορισμού είναι στον πελάτη που κάνει κλασικές διακοπές, αυτές που όλοι ξέρουμε και θέλουμε. Τουριστικό προϊόν υπάρχει και είναι πολύ ενδιαφέρον και μπορεί ν’ αναπτυχθεί ποικιλοτρόπως.
-Δηλαδή;
Πρέπει να έχουμε τις σωστές υπηρεσίες στους πελάτες μας, γιατί είμαστε ένας προορισμός με μικρά ξενοδοχεία και μικρά οικογενειακά καταλύματα και δεν μπορούν ν’ ανταγωνιστούν οικονομικά τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες σε άλλες περιοχές. Αυτές έχουν άλλες οικονομίες κλίμακος ουσιαστικά μπορούν και δίνουν καλύτερες τιμές για τον πελάτη. Δεν συγκρίνουμε το προϊόν. Άλλη δουλειά θα κάνει το οικογενειακό κατάλυμα με την πολύ προσωπική επαφή του ιδιοκτήτη με τον πελάτη και την ανταλλαγή της κουλτούρας και άλλη θα κάνει το πεντάστερο που θα δώσει υπηρεσίες σύμφωνα με τα λεφτά που δίνει και αυτό είναι.
-Οικονομικά, μιλάμε για έναν συμφέροντα προορισμό;
Υπάρχουν πελάτες για όλα. Υπάρχουν καταλύματα των 50 ευρώ και των 350 ευρώ. H αναζήτηση δίνει αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα είναι θέμα μπάτζετ του καθενός. Πια υπάρχουν τιμές για όλα τα βαλάντια. Το Πήλιο έχει πάρα πολύ καλές τιμές και δεν ανεβαίνουν τον Αύγουστο. Κατεβαίνουν τους υπόλοιπους μήνες για να προσελκύσουν τον κόσμο.
-Δηλαδή το πρώτο πράγμα που θα κάνατε για να βελτιωθεί η όλη κατάσταση τι θα ήταν;
Θα κοιτούσα το αεροδρόμιο και τις πτήσεις.
-Τον χειμώνα, το τουριστικό προϊόν της Μαγνησίας είναι θελκτικό για επισκέπτες;
Για τα χωριά που είναι γνωστά στους Έλληνες, μιλώντας τον χειμώνα μόνο για την εγχώρια αγορά, είναι και είναι και πανέμορφα. Βέβαια, δεν μπορεί ν’ ανταγωνιστεί την Αράχωβα σε επίπεδο χιονοδρομικού, αλλά και ο Βόλος ως πόλη-βάση για διήμερα και τριήμερα είναι στους πέντε κορυφαίους προορισμούς της Ελλάδας. Τώρα, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να αυξηθεί η επισκεψιμότητα έχει να κάνει με τις υποδομές. Το Πήλιο είναι ψηλά στους χειμερινούς προορισμούς, αλλά όχι ως σύνολο.
-Όταν αναφέρεστε σε υποδομές, είναι μόνο οι ιδιωτικές ή και οι δημόσιες;
Οι ιδιώτες θα κάνουν τη δουλειά τους και θα επενδύσουν βλέποντας φως στο τούνελ. Αλλά πρέπει να υπάρχουν και οι δημόσιες υποδομές, κάτι που είδαμε και την περίοδο του Daniel. Ήταν μία περίοδος που δεν είχαμε νερό. Αναφερόμαστε στο οδικό δίκτυο του Πηλίου πολύ, αλλά θα πω ότι δεν είναι και το χειρότερο που υπάρχει, υπό φυσιολογικές συνθήκες. Φανταστείτε και τον δρόμο στη Σαντορίνη όταν μαζεύεται τόσος κόσμος στην Οία κάθε απόγευμα για το ηλιοβασίλεμα. Δεν αλλάζει αυτό και ξέρουν ότι αυτό θα συνεχίσει να γίνεται. Αλλά το ότι όμως θα πάει κάποιος σε ένα χωριό και δεν θα έχει χώρους στάθμευσης είναι ένα θέμα. Στην Άφησσο δεν έχει πάρκινγκ, στην Πορταριά δεν έχει για τον όγκο των επισκεπτών που συγκεντρώνει. Θα έπρεπε να υπάρχουν λύσεις και μπορούν να βρεθούν, πχ με κάποιες ενοικιάσεις συγκεκριμένων χώρων για τις περιόδους υψηλής επισκεψιμότητας, ή με μέσα που θα μεταφέρουν τον κόσμο που δεν διαμένει αλλά είναι περαστικοί. Μιλάμε ουσιαστικά για δύο μήνες. Υπάρχουν μέρη στο εξωτερικό που σου δίνουν περιφερειακά χώρο στάθμευσης και σε μεταφέρουν με μέσα στο κέντρο των προορισμών. Εκεί πάλι και τα καταλύματα έχουν προνοήσει και έχουν θέσεις στάθμευσης ή συμβάσεις με χώρους. Όλα έχουν να κάνουν με την παροχή της υπηρεσίας.
-Αυτό ακούγεται όμως, με βάση τη σημερινή εικόνα, σύνθετο και απαιτεί κάμποσες ενέργειες.
Δεν είναι δύσκολο… Στον Τουρισμό δεν σώζουμε ανθρώπους από τον.. θάνατο! Προσπαθούμε να τους κάνουμε τη ζωή τους πιο εύκολη, γιατί όλα είναι ψυχολογία. Όλα αυτά πρέπει να σχεδιαστούν από την αρχή. Άλλο παράδειγμα… Στον Βόλο το αρχαιολογικό μουσείο είναι εξαιρετικό για τα δεδομένα της περιοχής, αλλά δεν υπάρχει χώρος για πούλμαν για να αποβιβάζεται ο κόσμος. Αυτά δεν είναι εικόνες μίας πόλης που θέλει τον Τουρισμό.
Πηγή: Ειδική έκδοση του Ομίλου Καρεκλίδη “Restart στη Μαγνησία”
