Ποτέ ξανά τέτοια τραγωδία όπως το Ολοκαύτωμα, στην ιστορία της Παγκόσμιας ιστορίας έστειλαν οι μαθητές του 2ου Πρότυπου Γενικού Λυκείου Βόλου, από την επίσημη Εκδήλωση Μνήμης της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, σήμερα στο Δημοτικό Θέατρο Βόλου.
Η εκδήλωση είχε παιδαγωγικό χαρακτήρα και στόχος της είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες να κατανοήσουν τη σημασία της ιστορικής μνήμης και να ενισχύσουν τις αξίες του σεβασμού, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Την εκδήλωση παρακολούθησαν εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού, η πρώην υφυπουργός Παιδείας και βουλευτής της ΝΔ Ζέττα Μακρή, εκπρόσωπος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Βόλου, δύο αντιπρυτάνεις του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και η αντιδήμαρχος Πολιτισμού.

Ο Δημήτρης Σπανόπουλος, διευθυντής του σχολείου, τόνισε ότι το 2ο Πρότυπο Γενικό Λύκειο Βόλου ανέλαβε φέτος την επίσημη εκδήλωση της ΔΔΕ για το Ολοκαύτωμα, που στοίχισε τη ζωή σε 6,5 εκατομμύρια ανθρώπους.
Όπως είπε, τα παιδιά μας μέσα από την εκδήλωση, έκαναν ένα βιωματικό μάθημα ιστορίας, κατανόησαν έννοιες όπως ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και η καταπάτηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και είμαστε χαρούμενοι που μέσα από αυτό το ωραίο ταξίδι, όλους αυτούς τους μήνες της προετοιμασίας, οι μαθητές έγιναν καλύτεροι άνθρωποι.

Η Μαριάνθη Γάκη, Φιλόλογος του 2ου Προτύπου Λυκείου Βόλου και υπεύθυνη της εκδήλωσης ανέφερε ότι το μήνυμα είναι το ποτέ ξανά, να διασώσουμε το ήθος και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και να στείλουμε σαφές μήνυμα ότι καθημερινά πρέπει να αγωνιζόμαστε για τον άνθρωπο. Οι μαθητές κέρδισαν το πνεύμα της συνεργασίας, της πειθαρχίας και της προσφοράς στο σχολείο και την κοινωνία μέσα από αυτή τη πολύ σπουδαία ανθρωπιστική δράση, τόνισε.

Η Αναστασία Πετμεζά, μαθήτρια της Α’ Λυκείου, η οποία έπαιξε στην παράσταση την Άννα Φρανκ, τόνισε ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία έμαθε πράγματα για την ιστορία, για τον ρατσισμό και εξέφρασε την ελπίδα να μην επαναληφθεί ξανά κάτι τέτοιο.

Η Μαριλένα Αδαμάκη Μαθήτρια Β’ Λυκείου, που έπαιξε την Πετρολένα Βαν Νταμ, ένας ρόλος που ταίριαξε σε εκείνη από την πρώτη στιγμή, αυτή η παράσταση της έδωσε την ευκαιρία, εκτός του να συνεργαστούν με τους συμμαθητές τους για ένα αποτέλεσμα αρκετά δύσκολο, οι πρόβες γινόταν συνήθως σε ώρες μαθήματος, καθόταν όμως και μετά το πέρας του μαθημάτων, τους έδωσε όμως και την ιστορία να καταλάβουν τι γινόταν παλιά και να ελπίζουν να μην ξανά γίνει κάτι τέτοιο, μία τέτοια τραγική εμπειρία για κάποιους. Ήταν όμως και ένα έργο που τους έδεσε όλους μαζί και κέρδισαν πράγματα που δεν θα έπαιρναν μόνο από το σχολείο.

Ο Κωνσταντίνος Παπαγιάννης, μαθητής της Β’ Λυκείου, στο θεατρικό είχε τον ρόλο του πατέρα της Άννας Φρανκ, ανέφερε ότι συνδέθηκε με τους καθηγητές, τους μαθητές, έμαθε καλύτερα την ιστορία της Άννας Φρανκ, κάτι πολύ σημαντικό. Αυτά τα λάθη δεν πρέπει να ξανά συμβούν και πρέπει να μας ευαισθητοποιεί όλους, επισήμανε.
Ντ. Στ.
































