Σε κατάληψη βρίσκεται από σήμερα το Τμήμα Αρχιτεκτονικής του ΠΘ έως και την Τετάρτη 5 Μαρτίου με τους φοιτητές να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, να θέτουν ζητήματα που αφορούν στη δικαίωση των θυμάτων τους και ζητώντας παράλληλα δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση, επισημαίνοντας παράλληλα να προβλήματα που αντιμετωπίζει το Τμήμα τους.
Ο φοιτητικός σύλλογος της Αρχιτεκτονικής καλεί όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες του Τμήματος να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση αύριο, στις 11:00, στη Θόλο του κτηρίου Παπαστράτος, του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Το αγωνιστικό πλαίσιο της συντονιστικής επιτροπής κατάληψης
«Σε δύο μέρες κλείνουμε 2 χρόνια από το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη, μια κρατική δολοφονία που άφησε πίσω της 57 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. Το αστικό κράτος έσπευσε από την πρώτη κιόλας στιγμή να συγκαλύψει σωρεία στοιχείων, τακτική που ακολουθεί ανερυθρίαστα μέχρι και σήμερα. Διαπιστώνουμε για ακόμη μια φορά την νομιμοποίηση της κρατικής βίας και την υποκίνηση του παρακράτους, όπου με μαφιόζικες τακτικές σπεύδουν να εξαφανίσουν στοιχεία και μάρτυρες.
Οι κινητοποιήσεις καλέστηκαν με αφορμή νέα στοιχεία που έχουν έρθει στην επιφάνεια το τελευταίο διάστημα. 2 χρόνια σχεδόν μετά το έγκλημα στα Τέμπη, γίνεται ξεκάθαρη η προσπάθεια κράτους και κυβέρνησης για την συγκάλυψη του. 2 χρόνια μετά, βγαίνουν στην φόρα στοιχεία και έρευνες που αποδεικνύουν πως 27 άνθρωποι επέζησαν από την σύγκρουση των αμαξοστοιχιών, αλλά βρήκαν τραγικό θάνατο από την φωτιά που προκλήθηκε. Η ξεφτίλα και η κοροϊδία από πλευράς κράτους-κυβέρνησης έχει φτάσει πλέον στο ανυποχώρητο. Αποκλειστική ευθύνη για τον χαμό των 57 ανθρώπων, φέρουν τόσο η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ όσο και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ που ακολουθούν πιστά τις ίδιες αντιλαϊκές πολιτικές, πάντα με τις επιταγές της ΕΕ. Οι πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων είναι αυτές που ξεπούλησαν τον ΟΣΕ και οδήγησαν στα Τέμπη, είναι αυτές που ξεπουλάνε τον ΕΣΥ και το νερό και είναι αυτές που κατακερματίζουν την δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και διαλύουν την προοπτική μας. Είναι αυτές οι πολιτικές που βάζουν μπροστά τις δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα κατά παραγγελία του ΝΑΤΟ για να σφαγιάζονται οι λαοί αντί μέλημα της κυβέρνησης και του κράτους να είναι ασφαλείς σιδηρόδρομοι και συγκοινωνίες. Οι εργαζόμενοι μέσω συνεχόμενων κινητοποιήσεων και απεργιών, προσπαθούσαν να επισημάνουν την εξαθλίωση που επικρατούσε στο σιδηροδρομικό δίκτυο, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως ένα επικείμενο ατύχημα είναι θέμα χρόνου. Η κυβέρνηση της ΝΔ και ο τέως υπουργός μεταφορών, Κώστας Καραμανλής, μιλώντας περί σίγουρης ασφάλειας του σιδηροδρομικού δικτύου και αγνοώντας επιδεικτικά τις ανακοινώσεις των σωματείων, σώπασαν και αποποιήθηκαν κάθε ευθύνη όταν αργότερα δολοφονήθηκαν 57 ψυχές, με τον κρατικό μηχανισμό να μπαίνει αμέσως σε λειτουργία για την πλήρη συγκάλυψη του εγκλήματος. Βλέπουμε επομένως ότι η στόχευση του αστικού κράτους και του κεφαλαίου, είναι η ξεκάθαρα αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων.
Η εξουσία φανερώνει για ακόμη μια φορά το εγκληματικό και συγκαλυπτικό της πρόσωπο, από το μπάζωμα του τόπου του εγκλήματος, από την πρώτη κιόλας μέρα, την εξαφάνιση βαγονιών και παραποίηση οπτικοακουστικού υλικού, τους «τυχαίους θανάτους» δύο εμπλεκόμενων υπαλλήλων του ΟΣΕ και του γιού της εισαγγελέως (Βασίλη Καλογήρου), μέχρι τις απειλές στις οικογένειες των θυμάτων. Η συγκάλυψη της δολοφονίας είναι πιο εμπεριστατωμένη από ποτέ και δεν χωράει πλέον καμία αμφιβολία, ότι το κράτος προσπαθεί να προστατεύσει τους υπαίτιους, πουλώντας παραμύθια για υποτιθέμενες θεωρίες συνομωσίας για τα αίτια της έκρηξης μετά την σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών. Τα ΜΜΕ σε ρόλο διατυμπανιστή της κυβερνητικής προπαγάνδας, με στόχο να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να στρέψουν την προσοχή της σε ευαίσθητα ζητήματα την ώρα που έρχονται στην επιφάνεια στοιχεία καίριας σημασίας για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Σε αντίθεση με την βραδύτητα του κρατικού μηχανισμού στην υπόθεση των Τεμπών, αυτός με «άμεσα αντανακλαστικά» εφευρίσκει άυλα «στοιχεία» για την στοχοποίηση αγωνιστών (Νίκος Ρωμανός) εξαπολύοντας επίθεση σε όποιον στέκεται απέναντί του, εδραιώνοντας έτσι ένα πλασματικό αίσθημα ελέγχου στην κοινή γνώμη. Την ώρα που εξαφανίζονται βαγόνια, εμφανίζονται σακούλες. Η σύλληψη και η προφυλάκιση του αγωνιστή Νίκου Ρωμανού εξυπηρετεί την προπαγάνδα της αποτελεσματικότητας του κρατικού μηχανισμού. Την στιγμή που εδώ και δύο χρόνια η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση καταρρέει, το αφήγημα «ασφάλεια και τάξη» έρχεται να επαναφέρει την «αξιοπιστία», προβάλλοντας τα άμεσα αντανακλαστικά της, ακόμα και με λειψά στοιχεία.
Δεν επηρεαζόμαστε από την διαστρέβλωση της πολιτικής πραγματικότητας και τα αφηγήματα τους που αποσιωπούν τις μαζικές κινητοποιήσεις των καιρών, δεν τρομοκρατούμαστε από τις χυδαίες ανακοινώσεις των μπάτσων περί ενισχυμένης καταστολής. Δεν αφήνουμε την καταστολή να μας τρομάξει, ούτε σιωπούμε από τα αφηγήματα της κρατικής προπαγάνδας που υποβαθμίζουν τον αγώνα μας. Όταν λαός και νεολαία βγαίνει στο δρόμο μαχητικά και διεκδικεί συλλογικά, το κράτος εξαπολύει ολομέτωπη επίθεση με τη μορφή καταστολής στον δρόμο, μέσω συλλήψεων προσαγωγών και αμέριστης χρήσης βίας.
Η 28 Φλεβάρη να αποτελέσει την αρχή μιας πορείας νέων συνελεύσεων σε κάθε σχολή, οργανωμένων καταλήψεων και διαδηλώσεων. Στην κατεύθυνση του περσινού φοιτητικού κινήματος να ανοίξουμε μέτωπο ενάντια στις διαγραφές, οι οποίες αποτελούν κεντρικό χτύπημα στις σπουδές μας και τους όρους με τους οποίους υπάρχουμε στις σχολές. Οι διαγραφές είναι ένα μέτρο εντατικοποίησης και πειθάρχησης, αλλά κυρίαρχα θα χρησιμοποιηθούν για να διαμορφώσουν ένα πανεπιστήμιο για «λίγους και εκλεκτούς», όπου τα παιδιά των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων δεν θα έχουν θέση. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να αντιπαρατεθεί ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση συνολικότερα. Τόσα χρόνια οι φοιτητές βλέπουμε να περνάνε νόμους που υποβαθμίζουν τα πτυχία μας, πετάνε τον κόπο μας στα σκουπίδια και καταστρέφουν την εργασιακή μας προοπτική. Οι σπουδές μας εντατικοποιούνται όλο και περισσότερο, με τις συνθήκες διαβίωσης να δυσκολεύουν συνεχώς, ενώ ταυτόχρονα βλέπουμε κράτος και υπουργείο να προσπαθούν να φιμώσουν τις συλλογικές διεκδικήσεις των φοιτητών με πειθαρχικές διώξεις, καταστολή και συνεχής καταπάτηση του Ασύλου. Πέρυσι πέρασαν τον νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και φέτος θα επιχειρήσουν να μας διαγράψουν.
Τις συνέπειες των διαχρονικών πολιτικών του κράτους που εκφράζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση τις βιώνουμε καθημερινά στις σχολές μας, στα σχολεία μας, στους χώρους δουλειάς μας. Τις πιο σκληρές συνέπειες βέβαια τις είδαμε στα Τέμπη. Αυτή λοιπόν η πολιτική δε φέρνει μόνο φτώχεια, ανεργία, ιδιωτικοποιήσεις στα κοινωνικά αγαθά και κατακερματισμό της προοπτικής μας, αλλά μας δολοφονεί. Ο αγώνας μας για να υπάρξει δικαίωση για το έγκλημα στα Τέμπη και επιβολές των ευθυνών, συνδέεται με τον συλλογικό αγώνα μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους ενάντια σε αυτήν την πολιτική για μια καλύτερη καθημερινότητα και ένα μέλλον με αξιοπρέπεια. Δε θα συνηθίσουμε στην εξαθλίωση και στον θάνατο. Θα παλέψουμε μέχρι τέλους για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη.
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΧΟΛΗΣ
Βρισκόμαστε σε μια σχολή, όπου το πρόγραμμα σπουδών μας εντατικοποιείται όλο και περισσότερο, που σημαίνει ότι οι εργασίες μας γίνονται περισσότερες και απαιτητικότερες, με αποτέλεσμα να καταλήγουμε να δουλεύουμε όλη τη μέρα και τη νύχτα, γεγονός που είναι εξουθενωτικό. Σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζουμε τους κύκλους σπουδών και τις αλυσίδες που εμποδίζουν και δυσκολεύουν την αποφοίτηση μας, όπως για παράδειγμα τον κύκλο που σου λέει ότι αν δεν έχεις περάσει όλα τα μαθήματα του πρώτου και δεύτερου έτους δεν μπορείς να μπεις στο πέμπτο. Αυτά αποτελούν φίλτρα και κόφτες που επιβάλει το Υπουργείο και εφαρμόζουν πρυτάνεις και καθηγητές, αποσκοπώντας σε μια εντατικοποιημένη καθημερινότητα. Επιπλέον πάνω στον τεράστιο φόρτο εργασιών, έρχονται να προστεθούν και άλλες πτυχές εντατικοποίησης όπως τα όρια δήλωσης μαθημάτων όπου βάζουν τους φοιτητές σε έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα προλάβει να δηλώσει τα μαθήματα που θέλει μπαίνοντας αναγκαστικά σε μία λογική ανταγωνισμού και άγχους. Για ακόμα μια φορά φέτος η δήλωση μαθημάτων αποτέλεσε μεγάλο πρόβλημα με μαθήματα να λείπουν από την ηλεκτρονική γραμματεία και φοιτητές να μένουν εκτός μαθημάτων της επιλογής τους. Όλη αυτή η διαδικασία καταλήγει, να αποκλείονται φοιτητές και να κάνουν ότι μπορούν ώστε κάποιος καθηγητής να τους πάρει σε μάθημα του. Ταυτόχρονα, η σχολή μας έχει το μεγάλο πρόβλημα του κόστους των υλικών. Από την πρώτη στιγμή που αρχίζουμε τις σπουδές μας καλούμαστε να βάλουμε το χέρι βαθιά στην τσέπη για να προμηθευτούμε τα απαραίτητα υλικά που μας ζητούνται, με το Πανεπιστήμιο να μην παρέχει καμία οικονομική βοήθεια. Όλα αυτά τα κόστη θα αυξάνονται, καθώς χρειαζόμαστε παραπάνω υλικά για να βγάλουμε εις πέρας τις εξουθενωτικές εργασίες της σχολής. Όλα αυτά τα κόστη προστίθενται στο ήδη αυξημένο κόστος ζωής, τα υψηλά ενοίκια και την απουσία αξιοπρεπής φοιτητικής μέριμνας. Κόντρα σε αυτή τη μορφή του Πανεπιστημίου και την κατακερματισμένη εκπαίδευση, παλεύουμε για την κάλυψη των αναγκών μας, φοιτητική μέριμνα, δωρεάν, δημόσια και ενιαία εκπαίδευση χωρίς κόφτες, ασφαλή κτήρια και ανθρώπινους όρους σπουδών.
Στις 26 Γενάρη δόθηκε στους δρόμους ηχηρή απάντηση, με μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις εκατοντάδων χιλιάδων κόσμου σε κάθε γωνιά της χώρας. Οι κινητοποιήσεις στις 26 ήταν μόνο η αρχή και το έναυσμα για συνελεύσεις-καταλήψεις-συγκρούσεις-διαδηλώσεις. Η οργή να γίνει αγώνας. Πιάνοντας το νήμα των μαζικών διαδηλώσεων στην Σερβία μετά τα εγκληματικά γεγονότα στο Νόβι Σαντ, όπου οι φοιτητές με καταλήψεις, οι εργαζόμενοι και εργάτες με απεργίες βγήκαν στον δρόμο ,να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον, έτσι και εμείς με κυλιόμενες διαδικασίες και διαρκή αγώνα, θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους. Από την Ελλάδα μέχρι την Σερβία, οι δολοφόνοι έχουν όνομα, Κράτος και Κεφάλαιο. Το έγκλημα στα Τέμπη είναι ξεκάθαρο πλέον πως αποτελεί ένα κρατικό έγκλημα, όπως το ναυάγιο στην Πύλο, οι πυρκαγιές στο Μάτι, τα εργατικά ατυχήματα, τα δολοφονικά pushbacks στα σύνορα και οι θάνατοι στα «κολαστήρια» Αστυνομικά Τμήματα. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την εξαναγκαστική βιοπάλη στην καθημερινότητα και την πολιτική εκφοβισμού που προσπαθεί να σιωπήσει κάθε αντίσταση και αγώνα για αξιοπρέπεια. Το φοιτητικό κίνημα με το σύνθημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, πρέπει να βγει μπροστά και να δώσει έναν αγώνα μέχρι τέλους για ένα καλύτερο μέλλον και μια ζωή με αξιοπρέπεια. Οργανωνόμαστε στη βάση, τους Φοιτητικούς μας Συλλόγους, διεκδικούμε όλα όσα μας ανήκουν, κάνουμε το άσυλο κέντρο αγώνα και συγκρουόμαστε με την αστική πολιτική, αγωνιζόμενοι για την κοινωνική χειραφέτηση. Στεκόμαστε δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων που εδώ και δύο χρόνια παλεύουν για δικαίωση. Την δικαίωση που θα κερδίσουμε στου δρόμους.
ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ
ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΣΤΙΣ ΡΑΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ – ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
1. Δημόσιες, δωρεάν, ασφαλείς μεταφορές για όλο τον λαό.
2. Καμία ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών.
3. Καμία συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
4. Κάτω οι διαχρονικές αντιλαϊκές πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ.
5. Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν εκπαίδευση χωρίς φίλτρα και κόφτες – Να βγουν τώρα τα όρια δήλωσης μαθημάτων.
6. Πλήρης κάλυψη του κόστους σπουδών (δωρεάν υλικά, φοιτητική μέριμνα κλπ.)
7. Καμία διαγραφή φοιτητή – Ανατροπή του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοιδη.
8. Να αποδοθούν οι πολιτικές ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών. Δεν έχουμε αυταπάτες για την αστική δικαιοσύνη, η πραγματική δικαίωση θα έρθει από τον λαϊκό αγώνα μέχρι τέλους.
9. Καμία ποινική δίωξη και στοχοποίηση αγωνιστών – Άμεση απελευθέρωση του Νίκου Ρωμανού.
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
1. Κατάληψη της σχολής από Πέμπτη 27/2 έως και Τετάρτη 5/3 με στόχο την κλιμάκωση του αγώνα και ορισμός εκ νέου Γενικής Συνέλευσης την Τετάρτη 5/3 στις 16:30.
2. Συμμετοχή του Φ.Σ. στις απεργιακές συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις στις 28 Φλεβάρη για την συμπλήρωση 2 χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη 11:00 στον Θόλο.
3. Συντονισμός Φοιτητικών Συλλόγων σε ημερομηνία που θα οριστεί σε επικοινωνία με άλλους Φ.Σ. για την οργάνωση του αγώνα.
4. Συγκρότηση συντονιστικής επιτροπής κατάληψης για την υλοποίηση της απόφασης της Γ.Σ.
5. Οργάνωση για κινητοποίηση του Φ.Σ. στον πρόεδρο του τμήματος για μεταφορά της απόφασης και πίεση στην ικανοποίηση των αιτημάτων μας.
