Το ποίημα του Κυριάκου Κυτούδη στη μνήμη του Γιώργου Κακοδήμου

Χθες το απόγευμα συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο αντίο στον 47χρονο επιχειρηματία Γιώργο- Μάριο Κακοδήμο, που «έφυγε» από τη ζωή. Ο Κυριάκος Κυτούδης, ποιητής & συγγραφέας κλήθηκε να γράψει μερικούς στίχους για τον αγαπητό στην τοπική κοινωνία Γιώργο Κακοδήμο.

Η επιθυμία του πατέρα του Γιώργου, που εκφράστηκε την ώρα της κηδείας στον κ. Κυτούδη έγινε πραγματικότητα και ο ίδιος προχώρησε σε μία ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου μοιράστηκε τις δικές του σκέψεις για τον άγγελο επί της γης, όπως τον χαρακτήρισε, Γιώργο Κακοδήμο.

Η ανάρτηση του Κυριάκου Κυτούδη

 

Ο πατέρας, μου είπε την ώρα της κηδείας: «Γράψε κάτι για τον Γιώργο». Πόση δύναμη χρειάζεται Θε μου, πόσο κουράγιο, πόση ελπίδα και προσμονή, πόσα συναισθήματα σε λίγες λέξεις και πόσο θάρρος μπρος στον θάνατο! Σαν να ζητάς να σταματήσει ο χρόνος, και να τον κάνεις κέντημα με χιλιάδες γιασεμομύριστες κλωστές, παίρνοντας μονάχα απ’ τον ήλιο το στημόνι και τ’ αδράχτι γιατί απλά, είχε την ίδια την θωριά.

Πόση αντρειοσύνη άραγε χρειάζεται να περιγελάς τον Χάροντα και σαν να λες, γιε μου, και πάλι θα σου πω ένα τραγούδι, έτσι σαν νανούρισμα όπως κάποτε για το ταξίδι της ζωής, θυμάσαι; Έτσι και τώρα μ’ ένα άλλο νανούρισμα, πες το και μοιρολόι δεν πειράζει, για ένα άλλο όμως ταξίδι, πιο μεγάλο ετούτην την φορά να το ‘χεις συντροφιά, και ας το μοιράζεσαι μαζί με τον περάτη, και πάλι δεν πειράζει…

«Γράψε κάτι για τον Γιώργο». Λες και άνοιξαν τα διάσελα του ουρανού και κατέβηκαν άστρα, αγγέλοι και φεγγάρια σε μιαν απέραντη βούβαση. Ακόμα και η εκκλησιά με βουρκωμένα μάτια. Δακρύζαν τα καντήλια, δακρύζαν τα στασίδια, και οι άγιοι, λες και σε αχνοκεριά κρύβαν κι αυτοί το δάκρυ τους μην γίνει θόρυβος, μην και δεν ακουστεί εκείνο το θρόισμα της αντρειοσύνης, της αβερτοσύνης και το κρυφό νανούρισμα. «Γράψε κάτι για τον Γιώργο».

Και πώς να αρνηθεί κανείς; Το θεώρησα ηθική και ιερή εντολή, το θεώρησα αμέσως χρέος μου. Το ζήτησε, ένας πατέρας την ώρα της κηδείας…

Κι όμως υπάρχουν άγγελοι

———————————————-

Σωπάστε αγέρηδες και βρείτε ένα σταβέντο

σβήστε το φεγγάρι και πάρτε το απ’ τα μάτια μας

πονούν τα δάκρυα κι είναι γεμάτα φώσφορο,

πουλιά, αφήστε το κελάϊδισμα σ’ ένα πικρό μομέντο

το ξόδι είναι βαρύ και λιώνει τα κομμάτια μας

είναι η ώρα που οι αγγέλοι δίνουν πρόσφορο,

μεριάστε άστρα κι ουρανοί στην περασιά της μέρας

έφυγε ένας σύντροφος, ένας γιος κι ένας πατέρας.

Μεριάστε θάλασσες και σβήστε την αλμύρα

και φλοίσβο εσύ σταμάτα το μουρμούρισμα

τούτην την ώρα δεν τραγουδάμε τίποτα,

ροδογελάστρα πάλι και μοιάζει μας η μοίρα

μόνο τ’ ανείδωτα είναι που έχουνε το σούρισμα

κι είναι η βούβαση βαριά από τ’ ανείπωτα,

μεριάστε να περάσει αητός ανάμεσα απ’ τις πέτρες

με τα φτερά αγγέλων που έχει στις φαρέτρες.

Σβήστε επιτέλους τις φωνές απ’ τις καμπάνες

σβήστε της εκκλησιάς τα μάτια που κρυμμένα…

αβάσκαντος ο αετός σ’ αυτό το συναξάρι,

κοιτάξτε γύρω, στα μαύρα οι θωριές από τις μάνες

όλα τα χρώματα και μοιάζουν πεθαμένα,

μονάχα μια, φοράει λευκά κι ένα πυξάρι

κρατεί στα χέρια της γι’ αυτό το καλωσόρισμα,

και παραδείσου χρώματα να φτιάχνει του ένα στόρισμα.

Και μείνανε τα μάτια μας, πια να θωρούν ανάντα

να δουν τ’ αγγελικά φτερά κι ένα γλυκό υφάδι,

πολύς ο πόνος και βαρύς, όμως εμείς αγάντα

στο πελαγίσιο βήμα σου, έστω, κι ένα απολειφάδι,

κι ώσπου να έχουμε στα ονείρατα φανέρωμα

δεν θα πεθαίνουμε τις νύχτες, παρά κάθε ξημέρωμα…

Θεριά και λύκοι σταματήσαν να ουρλιάζουν στ’ αγιοτόπι

γιατί σήμερα, και πάλι ουρλιάζουν οι ανθρώποι…

——————————————————————————-

Με όλη μου την αγάπη

στην μνήμη ενός αγγέλου επί της γης που τον έλεγαν:

Γεώργιο Κακοδήμο.

Εγγραφείτε στην ομάδα Magnesianews στο Viber για να λαμβάνετε ενημερώσεις.
Ακολουθήστε τη ροή Magnesianews στο Google News και μείνετε σε επαφή με ότι συμβαίνει.