Σε δημόσια καταγγελία προβαίνει για ακόμη μία φορά ο Φιλοζωικός Σύλλογος Βόλου «Κόσμος και Φύσης» σχετικά με το σημεία επανένταξης των αδέσποτων στο Παλιούρι, τονίζοντας ότι θυμίζει περισσότερο τόπο εξόντωσης παρά ένα ασφαλές περιβάλλον για τα ζώα. Ο Σύλλογος στην ανάρτησή του καλεί τον Δήμο Βόλου να αναλάβει τις ευθύνες του στο θέμα της διαχείρισης των αδέσποτων, να ολοκληρώσει την επέκταση του κυνοκομείου και να αυξηθεί ο αριθμός των στειρώσεων.
Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται στη σχετική ανακοίνωση του Φιλοζωικού Συλλόγου Βόλου «Κόσμος και Φύση», «με πρόσφατη απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής, το Παλιούρι ένα σχεδόν εγκαταλελειμμένο χωριό μετά το Διμήνι ορίστηκε ως «σημείο επανένταξης» αδέσποτων σκύλων. Ωστόσο, όπως διαπίστωσαν μέλη του σωματείου μας κατά την επιτόπια επίσκεψή τους, το σημείο αυτό θυμίζει περισσότερο τόπο εξόντωσης παρά ασφαλές περιβάλλον για ζώα.
Η ανθρώπινη παρουσία στο Παλιούρι είναι σχεδόν ανύπαρκτη: μόλις δύο ή τρία σπίτια φαίνεται να κατοικούνται και αυτό χωρίς βεβαιότητα για μόνιμη διαμονή. Σε μια τόσο απομονωμένη και αφιλόξενη περιοχή, χωρίς φροντίδα, τροφή ή νερό, τα ζώα είναι καταδικασμένα να υποφέρουν και να πεθάνουν αβοήθητα. Είναι ξεκάθαρο πως η Υπηρεσία Αδέσποτων του Δήμου Βόλου επιλέγει όλο και πιο απομακρυσμένα και απρόσιτα σημεία όχι για την προστασία των ζώων, αλλά για να τα εξαφανίσει από το οπτικό πεδίο της κοινωνίας.
Αντί να εφαρμοστεί επιτέλους ένα σοβαρό και διαρκές πρόγραμμα στειρώσεων το οποίο τα προηγούμενα χρόνια εγκαταλείφθηκε η «λύση» που επιλέγεται σήμερα είναι η εγκατάλειψη των ζώων στην τύχη τους. Την ίδια στιγμή, η προέκταση του κυνοκομείου, έργο που σύμφωνα με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο έχει ήδη κοστίσει 340.000 ευρώ, παραμένει ημιτελές. Και αντί να ολοκληρωθεί και να αυξηθεί ο αριθμός των στειρώσεων, λαμβάνονται αποφάσεις που ισοδυναμούν με θανατικές καταδίκες για τα αδέσποτα.
Αυτό που απαιτείται άμεσα είναι:
Η ολοκλήρωση της προέκτασης του κυνοκομείου,
Η σημαντική αύξηση του αριθμού των στειρώσεων, ώστε να αντιμετωπιστεί η ρίζα του προβλήματος,
Η εφαρμογή ενός υπεύθυνου και διαφανούς προγράμματος διαχείρισης, με πραγματικές επανεντάξεις σε ασφαλή σημεία και όχι μεθοδευμένες εγκαταλείψεις σε ερημιές.
Κατά την επίσκεψή μας στο Παλιούρι, εντοπίσαμε μια θηλυκή σκυλίτσα, εμφανώς αστείρωτη, μαζί με το κουτάβι της και άλλα αρσενικά. Η Υπηρεσία Αδέσποτων δεν μπήκε καν στον κόπο να ελέγξει αν ήδη υπάρχουν αστείρωτα ζώα στο σημείο, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται ο κύκλος της ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής και της εγκατάλειψης.
Αναρωτιόμαστε:
Είναι αυτό «σημείο επανένταξης» ή μια απομονωμένη τοποθεσία όπου δεν φτάνει άνθρωπος, και όπου τα ζώα αργοπεθαίνουν από πείνα και δίψα, χωρίς κανέναν έλεγχο;
Η πρόσβαση στους χωματόδρομους σήμερα ήταν αδύνατη, επομένως δεν μπορέσαμε να διαπιστώσουμε αν έχουν ήδη εγκαταλειφθεί ζώα. Δεν υπήρχε καμία ένδειξη για την ύπαρξη ταϊστρών ή ποτίστρων (αν και, όπως συνηθίζεται, ίσως μετά από τη δημοσίευση αυτή εμφανιστούν σχετικές φωτογραφίες και ακολουθήσουν οι γνωστοί χαρακτηρισμοί προς εμάς).
Υπενθυμίζουμε ότι στον Μόζα, η δεξαμενή νερού τοποθετήθηκε οκτώ μήνες μετά τις πρώτες επανεντάξεις και οι ταΐστρες μόνο όταν ξεκίνησαν οι δημόσιες καταγγελίες. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει πως ουδέποτε υπήρξε ενδιαφέρον για το αν τα ζώα έχουν πρόσβαση σε βασικά μέσα επιβίωσης.
Ζητάμε άμεσα:
Από τα φιλοζωικά σωματεία που συμμετέχουν στην Πενταμελή Επιτροπή Διαχείρισης Αδέσποτων:
Φιλοζωική Ομάδα Βόλου
Συνυπάρχω – Φιλοζωικό Σωματείο Νέας Αγχιάλου Μαγνησίας
Να δημοσιοποιήσουν με ακρίβεια τα σημεία επανένταξης που εγκρίνουν, με απεικόνιση σε χάρτη,
Να παρίστανται στις επανεντάξεις, τη στιγμή που ο ανάδοχος αφήνει τα ζώα, και όχι απλώς να υπογράφουν χωρίς να γνωρίζουν πού καταλήγουν.
Από τον Δήμο Βόλου:
Να ενημερώσει επισήμως τους πολίτες για το πού οδηγούνται τα ζώα μετά τη στείρωση ή την περισυλλογή,
Να δημοσιοποιήσει τον πραγματικό αριθμό των στειρώσεων που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια,
Να εξηγήσει γιατί δεν ολοκληρώνεται η προέκταση του κυνοκομείου και ποια είναι η σημερινή του κατάσταση.
Οι πολίτες του Βόλου έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πού πηγαίνουν τα αδέσποτα ζώα της πόλης τους. Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πώς αξιοποιούνται τα χρήματα των φόρων τους — χρήματα που οφείλουν να διατίθενται για την προστασία και τη φροντίδα των ζώων, όχι για την εξόντωσή τους».
