Ο εθισμός στη βία είναι το χαρακτηριστικό στοιχείο της εποχής μας σύμφωνα με τον κ. Βασίλη Ντακούμη, Κοινωνιολόγο, και μάλιστα ο εθισμός που παρατηρείται στη νέα γενιά. Ο κ.Ντακούμης μιλώντας στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Γιώργο Καρεκλίδη υπογραμμίζει ότι τα νέα παιδιά βρίσκονται συνεχώς εκτεθειμένα στη βία από τα Μ.Μ.Ε. και ειδικότερα τις ταινίες και τα κινούμενα σχέδια. Μάλιστα, τονίζει ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα περιστατικά βίας που παρατηρούνται, ειδικά από ομάδες εφήβων και παιδιών, αν δεν αλλάξουν οι κοινωνικές δομές και το σύστημα γενικότερα.
Ο κ. Ντακούμης εξηγεί ότι όσο περνούν τα χρόνια το πρόβλημα της εμφάνισης φαινομένων βίας οξύνεται και παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις. Σημειώνει ότι η συγκεκριμένη παρατήρηση θα μπορούσε να γίνει από τον καθένα, λόγω των καθημερινών και συχνών περιστατικών βίας που παρακολουθούμε, αλλά ταυτόχρονα κάνει επίκληση και σε επιστημονικές μελέτες που έχουν γίνει σχετικά με το θέμα της βίας. Ο ίδιος εξηγεί ότι οι συγκεκριμένες μελέτες αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα της βίας στα σχολεία, αλλά και γενικότερα, διογκώνεται.
Ως κοινωνιολόγος αναφέρει ότι σημαντικό ρόλο παίζουν οι κοινωνικοί παράγοντες που οδηγούν στη βία. «Υπάρχει η βία που ΄΄διδάσκεται΄΄ μέσω των Μ.Μ.Ε., η βία που ΄΄διδάσκεται΄΄κανονικά από το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, είναι η βία που χρησιμοποιείται ως μέσο επίλυσης διαφορών μεταξύ των κρατών, είναι η βία ως μέσο επιβολής της δύναμης του ισχυρότερου απέναντι στον ασθενέστερο», αναφέρει καθημερινά παραδείγματα ο κ. Ντακούμης.
Ξεκαθαρίζει ότι η βία ως φαινόμενο δεν εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια, αλλά προϋπήρχε. Η διαφορά για τον ίδιο έγκειται στον εθισμό που παρατηρείται στην εποχή μας.«Η βία ως φαινόμενο, δεν εμφανίστηκε τώρα, ούτε χαρακτηρίζει μόνο την εποχή μας. Είναι φαινόμενο, όμως,που χαρακτηρίζει κυρίως την εποχή μας και η νέα γενιά τείνει να εθιστεί και να συνηθίσει στη χρήση βίας. Αυτό για εμένα είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα», υπογραμμίζει ο κοινωνιολόγος.
«Οι αντιθέσεις δεν πρέπει να μετατρέπονται στις διάφορες μορφές βίας»
Σχετικά με την νέα γενιά και τη βία, εφιστά την προσοχή στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και στα κινούμενα σχέδια, που αφορούν μέχρι και την βρεφική ηλικία των παιδιών. «Δεν υπάρχει κινούμενο σχέδιο που δεν περιέχει βία», σχολιάζει χαρακτηριστικά ο κ. Ντακούμης, για να συνεχίσει λέγοντας, ότι «τα παιδιά από τη φύση τους έχουν έντονη κινητικότητα και εκδηλώνουν την καθημερινότητά τους και τη ζωντάνια τους με το παιχνίδι. Αυτή η ζωντάνια μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε εκδήλωση βίας. Ειδικά όταν υπάρχει καθοδήγηση από τα Μ.Μ.Ε.», εξηγεί ο ίδιος.
Μεταξύ άλλων ο κ. Ντακούμης σχολιάζει και αναφέρεται και στη βία ως συνέπεια του σχεδόν δίχρονου εγκλεισμού των ανθρώπων στο σπίτι, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού. «Οι συνέπειες του εγκλεισμού δεν είναι άμεσες. Είναι συνέπειες που εκδηλώνονται και θα εκδηλωθούν στο μέλλον πολύ πιο έντονα. Ο μαζικός εκφοβισμός που υπάρχει σχετικά με την πανδημία είναι λογικό να προκαλεί τέτοιου είδους φαινόμενα βίας», εξηγεί, ενώ επισημαίνει μια ακόμα διάσταση του προβλήματος την οποία τοποθετεί στις αντιθέσεις που υπάρχουν μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών ομάδων, αναφερόμενος ακόμα και στις αντιθέσεις μεταξύ των μελών της ίδιας οικογένειας.
Σημειώνει ότι οι υπάρχουσες αντιθέσεις και διαφορές είναι απόλυτα φυσιολογικές στην κοινωνία των ανθρώπων, επισημαίνει όμως, ότι αυτές οι αντιθέσεις δεν πρέπει να μετατρέπονται στις διάφορες μορφές βίας, είτε λεκτική, είτε ψυχολογική, είτε σωματική.
«Τα προηγούμενα χρόνια κι εμείς ανήκαμε σε ομάδες και παίζαμε διάφορα παιχνίδια, όπως και σήμερα. Το ζήτημα είναι αν τα παιχνίδια αυτά ξεπερνούν τα όρια και φτάνουν σε επίπεδα βίας ή και κλοπής αντικειμένων», σχολιάζει για το φαινόμενο που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα, παιδιά να δημιουργούν συμμορίες και να προκαλούν περιστατικά βίας. Μάλιστα, τόνισε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το παιδί εθίζεται, αξιοποιώντας τη δύναμη που έχει η ομάδα προκείμενου να αποσπάσει οφέλη, ακόμα κι αν φτάσει στο σημείο να χρησιμοποιήσει βία.
«Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα περιστατικά βίας»
Ερωτώμενος ο κ. Ντακούμης σχετικά με τους τρόπους αντιμετώπισης των φαινομένων βίας, που προέρχονται ειδικά από ομάδες παιδιών και εφήβων, απαντά αφοπλιστικά ότι «δεν μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε, ειδικά όσο υπάρχουν τα συγκεκριμένα κοινωνικά ερεθίσματα». «Όταν όλα γύρω μας γίνονται στο βωμό του κέρδους, ακόμα και η παιδική ψυχή με την αθωότητά της θυσιάζεται. Για να αλλάξει κάτι πρέπει πρώτα να αλλάξουν οι δομές της κοινωνίας που γεννούν τα φαινόμενα της βίας. Πρέπει να αλλάξει το σύστημα», τονίζει ο κ. Ντακούμης.
Η οικογένεια και το σχολείο παίζουν σημαντικό ρόλο στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών και στα ερεθίσματα που δίνουν, τονίζει ο κ. Ντακούμης, και γι’ αυτό πρωτίστως πρέπει η οικογένεια να είναι ενημερωμένη, ώστε να μην είναι τελικά η οικογένεια το μέρος που αναπαράγεται η βία.
