Χιλιάδες οικογένειες στην Ελλάδα ζουν καθημερινά με το άγχος ότι μπορεί να χάσουν το σπίτι τους. Περίπου 2.5 εκατομμύρια δάνεια που πήραν με κόπο, πουλήθηκαν σε funds για ψίχουλα. Δάνεια των 100.000 ευρώ πουλήθηκαν για 15.000 ή 20.000 ευρώ. Και τώρα τα ίδια αυτά fund απαιτούν το 100%, με τόκους, προσαυξήσεις, εξώδικα και απειλές. Κάθε μέρα, τα τηλέφωνα χτυπούν ασταμάτητα. Έρχονται εξώδικα. Διαταγές πληρωμής. Πλειστηριασμοί. Σπίτια που χτίστηκαν με κόπο δεκαετιών βγαίνουν στο σφυρί για χρέη που αγοράστηκαν κοψοχρονιά. Οι τράπεζες καθάρισαν τους ισολογισμούς τους, τα funds γεμίζουν τα ταμεία τους, και οι πολίτες μένουν με τον φόβο, την αγωνία και την αβεβαιότητα. Αυτή δεν είναι αγορά. Είναι ξεκάθαρη αλητεία.Και δεν μιλάμε για αριθμούς σε ισολογισμούς, μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, για σπίτια, για οικογένειες που βλέπουν τον κόπο μιας ζωής να κινδυνεύει.
Κανείς δεν λέει ότι τα δάνεια δεν πρέπει να πληρώνονται. Η οικονομία χρειάζεται κανόνες και σταθερότητα. Όμως άλλο πράγμα η ρύθμιση και η δίκαιη λύση, και άλλο η πλήρης παράδοση της περιουσίας των πολιτών σε επενδυτικά κεφάλαια που λειτουργούν αποκλειστικά με γνώμονα το κέρδος.
Η πολιτεία δεν μπορεί να κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα, λες και αυτό δεν την αφορά. Πρέπει να βάλει τέλος σε αυτήν την αδικία τώρα:
*Να προστατέψει πραγματικά την πρώτη κατοικία
*Να βάλει όρια και κανόνες στη δράση των funds
*Να σταματήσει τις πιέσεις, τα εξώδικα και τους πλειστηριασμούς που διαλύουν οικογένειες
Αρκετά! Η δικαιοσύνη και η προστασία των πολιτών δεν μπορούν να περιμένουν. Κάθε σπίτι που χάνεται, κάθε οικογένεια που καταρρέει, είναι μια ντροπή για όποιον κάθεται αδιάφορος. Η πολιτεία πρέπει να δράσει χθες, πριν χαθούν κι άλλες ζωές και σπίτια.
