Η επόμενη μέρα στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι απλώς διαφορετική είναι βαριά και άδικη για τους υπαξιωματικούς. Το νέο νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ, που ψηφίστηκε πρόσφατα, υπόσχεται εκσυγχρονισμό στη σταδιοδρομία, το μισθολόγιο και την ιεραρχία. Στην πράξη, όμως, η εφαρμογή του δημιουργεί αβεβαιότητα, ανασφάλεια και δυσαρέσκεια για αυτούς που στηρίζουν καθημερινά το στρατιωτικό οικοδόμημα.
Οι υπαξιωματικοί μίλησαν, και η φωνή τους αγνοήθηκε:
Όλες οι ομοσπονδίες, με την ΠΟΜΕΝΣ να πρωτοστατεί, ενώθηκαν σε μια ενιαία φωνή για την απόσυρση ή ουσιαστική αναθεώρηση του νομοσχεδίου. Υπήρξαν θεσμικές παρεμβάσεις, δημόσιες τοποθετήσεις, κοινοβουλευτικές συζητήσεις και πανελλαδικές κινητοποιήσεις. Κι όμως, παρά την τεκμηρίωση και την ένταση της φωνής τους, το κράτος προχώρησε σαν να μην ειπώθηκε τίποτα.
Τα αιτήματά μας είναι δίκαια. Το νομοσχέδιο δεν έπρεπε καν να κατατεθεί με αυτές τις διατάξεις, υπογράμμισαν οι εκπρόσωποι των υπαξιωματικών.
Η σιωπή των υπαξιωματικών δεν είναι επιλογή είναι θεσμική επιβολή. Δεν μπορούν να απεργήσουν, δεν μπορούν να αντιδράσουν ελεύθερα.
Τι προβλέπει το νομοσχέδιο:
Αλλαγές στη σταδιοδρομία και τα προγράμματα προαγωγήςνέοι βαθμοί, νέες δομές και δεμένη ιεραρχία σημαίνουν ότι οι προαγωγές δεν θα γίνονται πλέον αυτόματα με τον χρόνο υπηρεσίας. Ορισμένοι υπαξιωματικοί ενδέχεται να παραμείνουν στον ίδιο βαθμό για μεγάλο διάστημα αν δεν υπάρχουν οργανικές θέσεις.
Νέο μισθολόγιο:
Υπάρχουν αναδιαρθρώσεις και συνδέσεις μισθού με χρόνια υπηρεσίας και κατηγορία εισόδου, καθώς και βελτιώσεις σε επιδόματα. Ωστόσο, η εφαρμογή εξαρτάται από οργανικές θέσεις, δημιουργώντας ανισότητες στην πράξη.
ΕΜΘ και ΑΣΣΥ:
Οι πιο έμπειροι υπαξιωματικοί, που σηκώνουν καθημερινά το επιχειρησιακό βάρος των μονάδων, αντιμετωπίζουν μπλοκαρισμένη εξέλιξη, θεσμικό ταβάνι και στασιμότητα. Η εμπειρία τους δεν αναγνωρίζεται επαρκώς, και οι πραγματικές τους δεξιότητες υποτιμώνται από τη ρύθμιση.
ΕΜΘ και ΑΣΣΥ: Όταν ο Στρατός ξεχνά τους πιο έμπειρους ανθρώπους του:
Σε κάθε συζήτηση για τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, υπάρχει μια σιωπή που ενοχλεί. Είναι η σιωπή γύρω από τους υπαξιωματικούς προέλευσης ΕΜΘ και ΑΣΣΥ. Το νέο νομοσχέδιο έρχεται να «ρυθμίσει» το μέλλον τους. Στην πράξη, όμως, επιβεβαιώνει έναν παλιό και επικίνδυνο κανόνα: ότι η εμπειρία στον Ελληνικό Στρατό δεν ανταμείβεται, απλώς εξαντλείται.
Οι υπαξιωματικοί ΕΜΘ και ΑΣΣΥ δεν είναι προσωπικό χαμηλής ευθύνης. Είναι αυτοί που σηκώνουν το επιχειρησιακό βάρος των μονάδων. Αυτοί που εκπαιδεύουν, επιβλέπουν, διορθώνουν, συγκρατούν. Αυτοί που καλούνται να λειτουργούν ως διοικητές χωρίς βαθμό διοικητή και ως αξιωματικοί χωρίς τις αντίστοιχες προοπτικές και απολαβές.
Κι όμως, το νομοσχέδιο:
Δεν δίνει ξεκάθαρη και δίκαιη βαθμολογική εξέλιξη,
Δεν αναγνωρίζει ουσιαστικά τα χρόνια πραγματικής υπηρεσίας,
Δεν αποκαθιστά τις χρόνιες ανισότητες μεταξύ στελεχών που κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά.
Αντί για θεσμική αναβάθμιση, προσφέρει στασιμότητα. Αντί για κίνητρα παραμονής, δημιουργεί λόγους απογοήτευσης. Αντί να κρατήσει έμπειρο προσωπικό, σπρώχνει σιωπηλά προς την έξοδο.
Ιδιαίτερα για τους ΕΜΘ, το μήνυμα είναι σαφές: υπηρεσία χωρίς ορατό τέλος, χωρίς πραγματική προοπτική, χωρίς αναγνώριση ανάλογη της προσφοράς.
Για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ, το πρόβλημα είναι εξίσου σοβαρό:
Μπλοκαρισμένη εξέλιξη, θεσμικός ταβανισμός και διαρκής σύγκριση με κατηγορίες που ευνοούνται νομοθετικά.
Κανένας σύγχρονος Στρατός δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Η επιχειρησιακή ετοιμότητα δεν εξαρτάται μόνο από οπλικά συστήματα, αλλά από το ηθικό και τη δικαιοσύνη μέσα στις τάξεις του.
Η απάντηση της Πολιτείας:
Ο υπουργός κ. Νίκος Δένδιας υπερασπίστηκε το νομοσχέδιο, λέγοντας μεταξύ άλλων:
Μελετήσαμε την αντισυνταγματικότητα… εύχομαι καλή τύχη σε όποιον πάει στα δικαστήρια για την αντισυνταγματικότητα. Δεν μπορώ να πω τι θα κρίνει το δικαστήριο, αλλά καλή τύχη. Η απάντηση αυτή θεωρείται πολιτικά και νομικά προκλητική, καθώς παραπέμπει στο μέλλον και αφήνει αβέβαιο το δικαίωμα των υπαξιωματικών να διεκδικήσουν δικαιοσύνη.
Τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα είναι αμείλικτα:
Πέρα από τους τίτλους και τις εξαγγελίες, οι αριθμοί αποτυπώνουν την πραγματικότητα που βιώνουν τα στελέχη.
Οι αυξήσεις που παρουσιάστηκαν ως ανάσα για τους στρατιωτικούς, στην πράξη αποδείχθηκαν απογοητευτικές.
Τα 30 € μικτά της μισθολογικής προσαρμογής του Απριλίου κατέληξαν να είναι μόλις 17 € καθαρά.
Τα 100 € μικτά του επιδόματος επικινδυνότητας μεταφράστηκαν σε 53 € καθαρά.
Αυτά τα ποσά δεν αλλάζουν τη ζωή κανενός υπαξιωματικού. Δεν καλύπτουν ούτε τις αυξήσεις στο κόστος ζωής, ούτε αντανακλούν τον βαθμό ευθύνης, επικινδυνότητας και προσφοράς. Αντίθετα, ενισχύουν το αίσθημα ότι η Πολιτεία επικοινωνεί αριθμούς, αλλά οι στρατιωτικοί λαμβάνουν ψίχουλα.
Το ζήτημα του εφάπαξ και η πραγματική διάσταση:
Επιπλέον, ένα ζήτημα που προκαλεί έντονη ανησυχία είναι οι τροπολογίες που επηρεάζουν το εφάπαξ των στρατιωτικών.
Η πραγματικότητα είναι ότι οι συνάδελφοι που υπηρετούν χρόνια πλήρωσαν τις εισφορές τους κανονικά, όμως η νέα ρύθμιση παρακρατεί αναδρομικά τις εισφορές για τις αυξήσεις στον βασικό μισθό.
Αυτό σημαίνει ότι το εφάπαξ δεν μειώνεται σε σχέση με το προηγούμενο σύστημα, αλλά αυξάνεται μόνο ανταποδοτικά και με αναδρομική παρακράτηση, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα των ταμείων.
Η παραπλάνηση των συναδέλφων από κάποια δημοσιεύματα δημιούργησε σύγχυση, αλλά η ουσία είναι ότι η διάταξη κρίνεται θετική, διασφαλίζοντας και τα συμφέροντα όσων έχουν λιγότερα χρόνια υπηρεσίας.
Η κρίση της επόμενης μέρας:
Η πραγματική κρίση δεν θα γίνει στα έδρανα της Βουλής. Βρίσκεται στο ηθικό των μονάδων, στην εμπιστοσύνη των στελεχών προς την πολιτική ηγεσία και στην αξιοπρέπεια των υπαξιωματικών.
Αν το νομοσχέδιο δεν αλλάξει ουσιαστικά, θα καταγραφεί όχι ως μεταρρύθμιση, αλλά ως χαμένη ευκαιρία να ενισχυθεί ο κορμός του Στρατού.
Και χωρίς ισχυρό κορμό, κανένας Στρατός, όσο πειθαρχημένος κι αν είναι, δεν αντέχει στον χρόνο.
Όπως λένε οι ίδιοι
Ζητούμε ισονομία, αξιοπρέπεια και καθαρούς κανόνες εξέλιξης.
Να μην μας θυμάται η Πολιτεία μόνο όταν μας χρειάζεται.
