Η μεγάλη Νίκη Βόλου γίνεται σήμερα 102 χρόνων, αφού στις 19 Αυγούστου 1924 ιδρύθηκε με την ονομασία Προσφυγική.
Στις 29 Ιανουαρίου του 1924 με την υπ’ αριθμόν απόφαση 38, το Πρωτοδικείο Βόλου αναγνωρίζει το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο της Μαγνησίας! Ο σύλλογος, που καταχωρίζεται επτά μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 19 Αυγούστου 1924 στο βιβλίο Αναγνωρισμένων Σωματείων, είναι ο Γυμναστικός Σύλλογος Προσφύγων Βόλου, η γνωστή στη Μαγνησία «Προσφυγική».
Η απόφαση για τροποποίηση του ονόματος έχει καταχωριστεί στα βιβλία του Πρωτοδικείου στις 5 Οκτωβρίου του 1926. Η νέα επίσημη ονομασία της ομάδας ήταν «Γυμναστικός Σύλλογος Η Νίκη».
«Εμείς εδώ στη Νέα Ιωνία δύο πράγματα έχουμε να ‘σθανόμαστε περήφανοι. Τη Βαγγελίστρα μας και τη Νίκη»! Αυτή η φράση έχει μείνει ανέγγιχτη στο πέρασμα των χρόνων. Έτσι έλεγαν όλο καμάρι και περηφάνια οι πρόσφυγες της Νέας Ιωνίας, έτσι συνεχίζουν και λένε και οι γενιές που «κληρονόμησαν» τις ιδέες, τα ιδανικά και τα πιστεύω των προσφύγων.
Σε ό,τι αφορά την επιλογή του ονόματος πρέπει να σημειωθεί ότι οι Βολιώτες από την αρχή δεν έβλεπαν με καλό μάτι τους πρόσφυγες και την εγκατάστασή τους στην πόλη τους και ο όρος πρόσφυγας, δυστυχώς, όταν τον χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι, εμπεριείχε μια αδικαιολόγητη ταπείνωση και ρετσινιά. Οι πρόσφυγες ήθελαν η ομάδα τους να μην την «κουβαλάει» στο όνομά της λοιπόν και να αποκτήσει ένα νέο, που θα της δίνει όραμα και ελπίδα.
Έτσι, ξεκίνησαν οι πρώτες σκέψεις για τη μετονομασία της ομάδας το 1926, δύο χρόνια δηλαδή μετά την επίσημη αναγνώριση της Προσφυγικής ως πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο της Μαγνησίας.
Πανιώνιος και Απόλλων ήταν τα δύο ονόματα, που «έπεσαν στο τραπέζι» και συζητούνταν στο γραφείο του προέδρου, Μαυρίκιου Πανά, ο οποίος τελικά έδωσε τη λύση, καθώς βλέποντας στον τοίχο ένα αγαλματίδιο της Νίκης του Παιωνίου, πρότεινε το όνομα Νίκη Βόλου. Οι υπόλοιποι δέχτηκαν και έτσι … εγένετο η Νίκη.
Τα χρώματα που επιλέχτηκαν ήταν το κυανό και το λευκό. Ουσιαστικά υιοθετήθηκαν τα εθνικά χρώματα, προβάλλοντας συμβολικά την ελληνικότητα των προσφύγων που αμφισβητούσαν ή υποτιμούσαν έντονα οι ντόπιοι.
Το όνομα «Νίκη» μόνο τυχαίο δεν ήταν, γιατί πέρα από το αγαλματίδιο της Νίκης του Παιωνίου, που έπεσε στην αντίληψη του προέδρου, το όνομα αυτό συμβόλιζε πολλά και πάνω απ’ όλα τον πόθο για τη νίκη των προσφύγων, τη νίκη κατά των Τούρκων και την επιστροφή στις χαμένες πατρίδες, τη νίκη στη «μάχη» που έδιναν καθημερινά στη νέα πατρίδα.
