Ένα 19χρονο παιδί δολοφονήθηκε για θέματα που στη σκέψη των έλλογων ανθρώπων μοιάζουν ανύπαρκτα. Η οπαδική βία πάντα ήταν παρούσα και στην ελληνική πραγματικότητα, θρηνώντας νεκρούς εντός και εκτός γηπέδων, καταγράφοντας τραυματίες που απέκτησαν προβλήματα και αναπηρίες για όλη τη ζωή τους, και βλέποντας Θεσμούς και Αρχές να μην αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά το όλο φαινόμενο. Ένα φαινόμενο που οι ειδικοί βλέπουν να διογκώνεται…
Αυτό επισημαίνει στο «Magnesiasports» η διδάκτωρ Νομικής και Εγκληματολόγος Φωτεινή Ριζάβα, σχολιάζοντας τη δολοφονία του 19χρονου και επισημαίνοντας ότι μέσα σε 2-3 24ωρα είχαμε και άλλα περιστατικά. Επίθεση ομάδας ατόμων σε σύνδεσμο οπαδών άλλης ομάδας, επίθεση δύο κουκουλοφόρων σε βάρος ενός 41χρονου στη Χαλκίδα, με όλους τους εμπλεκόμενους να έχουν σχέση με το οπαδικό κίνημα και επίθεση, ενώ στη Θεσσαλονίκη, ένας 14χρονος δέχθηκε αναίτια επίθεση από ομάδα 10 νεαρών και μεταξύ άλλων υπέστη αιμάτωμα στο συκώτι.
Συνέντευξη: Χρυσόστομος Τρίμμης
Σύμφωνα με την ΕΛΑΣ μέσα στο 2021 καταγγέλθηκαν 118 περιστατικά σχετιζόμενα με οπαδική βία. Αυτά είναι όσα έχουν καταγραφεί, γιατί πολλά δεν γνωστοποιούνται στις Αρχές. Τα 72 περιστατικά είχαν σχέση με μεγάλο αθλητικό γεγονός, πχ πριν ή μετά από έναν αγώνα, αλλά 46 είχαν μεν οπαδικά κίνητρα αλλά χωρίς κάποιο άλλο υπόβαθρο. «Ο αριθμός αυτός είναι τεράστιος. 118 περιστατικά μεταφράζονται σε ένα ανά τρεις ημέρες κατά τη διάρκεια ενός έτους! Σε πολλά περιστατικά οι εμπλεκόμενοι είναι πολύ νεαρής ηλικίας και μάλιστα δεν έχουν σύνδεση με άλλα είδη παραβατικής δράσης» αναφέρει φανερά ανήσυχη η κα Ριζάβα, μελετώντας τα δεδομένα.
Συγχρόνως σημειώνει ότι ο δράστης της δολοφονίας του 19χρονου Άλκη στη Θεσσαλονίκη έχει παραβατικό παρελθόν με οπαδική βία, άρα από 18 ετών είναι μέσα σ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο. «Μιλάμε για έναν άνθρωπο- βάσει των όσων έχουν γίνει γνωστά- που φαίνεται ότι εξ αρχής κινήθηκε για να προκαλέσει σημαντικές σωματικές βλάβες. Ως κίνητρο φαντάζει το οπαδικό κομμάτι, αλλά είναι αυτό; Γιατί τόσο μεγάλη βία, και μάλιστα αναίτια;» αναρωτιέται η κα Ριζάβα για να συμπληρώσει ότι ο φερόμενος ως δράστης μαχαίρωνε, όχι μόνο για να σημαδέψει όπως συμβαίνει πολλές φορές σε τέτοιους είδους συμπλοκές. «Το θύμα είχε παράλληλα και πάρα πολύ σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις… Ακόμη και να συνδέεται η δολοφονία έμμεσα με κάποιο άλλο περιστατικό οπαδικής βίας, μιλάμε για τυφλά αντίποινα, απέναντι σε ένα παιδί που δεν είχε «φωτογραφηθεί» ως σκληροπυρηνικός οργανωμένος» μας αναφέρει.
Η αντιμετώπιση…
«Ένα κομμάτι είναι αυτό της καταστολής όσον αφορά την αντιμετώπιση, αλλά δεν μοιάζει αυτό να δίνει οριστικές λύσεις» καταλήγει η Φωτεινή Ριζάβα και επισημαίνει: «Θα πρέπει να γίνουν έρευνες για την αύξηση της βίας σε νεαρές ηλικίες, και να δίνονται διέξοδοι στα παιδιά αυτά, με προγράμματα και εκπαίδευση. Θα πρέπει να γίνει συντονισμένη έρευνα και να διατεθούν κονδύλια προς αυτές τις κατευθύνσεις».
Οι τρόποι βέβαια αντιμετώπισης του φαινομένου έχουν επισημανθεί εδώ και χρόνια. Ωστόσο δεν μοιάζουν να έχουν εφαρμοστεί, τουλάχιστον στο σύνολό τους, και τα αποτελέσματα είναι ορατά σε όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας, που συνεχίζει να προχωρά μέσα από την οικονομική κρίση αλλά και την πανδημία.
Από την άλλη: Είναι μόνο οπαδική βία; Ή μήπως συνδυασμός εγκληματικής δράσης, συμφερόντων, αποκτήνωσης της μάζας και συναισθηματική πανώλη, όπως αναφέρουν οι κοινωνιολόγοι;
Όταν η βία «νομιμοποιείται»
Η κα Ριζάβα τονίζει την ανάγκη να διερευνηθούν τα αίτια της έξαρσης των περιστατικών βίας, και να δούμε τη σχέση αυτών και με συμμορίες ανηλίκων και πολύ νεαρών ατόμων, πέρα από τα οπαδικά κίνητρα.
«Να σας θυμίσω ένα περιστατικό πριν ένα έτος στο Μετρό Αττικής, όταν δύο νεαρά άτομα ξυλοκόπησαν άγρια εργαζόμενο επειδή τους έκανε παρατήρηση για τη μη χρήση μάσκας. Έχουμε παράλληλα αύξηση της βίας και από τα μηνύματα που λαμβάνουν οι νέοι μέσω των μέσων ψυχαγωγίας, με προβολή σκηνών βίας και ανάλογα πρότυπα. Η βία είναι διάχυτη συνολικά στην κοινωνία και φαίνεται να «νομιμοποιείται» στο μυαλό των νέων και να τείνουν να υπερβαίνουν κάθε όριο χωρίς να υπάρχει κάποια πρόκληση» είναι μία επισήμανση που σίγουρα πρέπει να προβληματίσει τους αρμόδιους.
Το μεγάλο ερώτημα είναι το γιατί. «Θα πρέπει να δούμε το όλο θέμα υπό το πρίσμα της φτώχειας, της κοινωνικής περιθωριοποίησης των νέων, αλλά και με βάση το γεγονός ότι δεν υπάρχει σε πολλές περιπτώσεις θετικό όραμα και προσδοκίες από την πλευρά αυτών των παιδιών για το μέλλον τους! Από την άλλη δείχνει και τις τάσεις και διαθέσεις υπερίσχυσης σε βάρος άλλων, ακόμη και με επίδειξη «λαφύρων» από συμπλοκές, πλέον και μέσω των social media. Θέλουν να φανούν ισχυροί σε μία κοινωνία που ουσιαστικά νιώθουν ανίσχυροι και αποκλεισμένοι» είναι το σχετικό σχόλιο της ειδικής εγκληματολόγου, που δεν αποκλείει η άνοδος αυτή της βίας να συνδέεται με ακροδεξιές τάσεις, που δεν βρίσκουν οργανωμένη έκφραση στους θεσμούς μέσω της Χρυσής Αυγής, ενώ παρεισφρήσαν και στο κομμάτι των αντεμβολιαστών, με ανάλογο modus operandi.
