Βασικό στέλεχος της εθνικής Παίδων και της ομάδας Κ20 του Ατρομήτου, ο Αλέξανδρος Κατράνης από πολύ μικρός έδειξε το ταλέντο του κι αποτελεί μία από τις ελπίδες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο 17χρονος ποδοσφαιριστής ξεκίνησε από τη Σχολή της Αγίας Παρασκευής Βόλου και την τελευταία διετία βρίσκεται στα τμήματα υποδομής της ΠΑΕ του Περιστερίου. Αγωνίζεται σε μια θέση που η χώρα μας δεν είχε ούτε έχει τα τελευταία χρόνια πολλές επιλογές, αυτή του αριστερού μπακ και έχει εντυπωσιάσει στα πρώτα του βήματα. Ο Αλέξανδρος μίλησε στο magnesiasports για την πορεία του και την εθνική ομάδα.
Συνέντευξη στον Φώτη Γαλούση
-Από πού ξεκίνησες και πώς βρέθηκες στον Ατρόμητο;
-Ξεκίνησα να παίζω μπάλα από 4 χρονών στην ακαδημία της Αγίας Παρασκευής, με την οποία πρόλαβα να παίξω λίγα παιχνίδια στην Α’ ΕΠΣΘ προς το τέλος της σεζόν 2012-13. Στον Ατρόμητο βρέθηκα μεσώ κάποιον ανοιχτών δοκιμών που έκανε η ομάδα το καλοκαίρι του 2013. Εκεί με είδαν οι άνθρωποι της ακαδημίας, με αξιολόγησαν και έτσι, προχώρησε η μεταγραφή.
-Πόσο δύσκολο ήταν για έναν νεαρό παίκτη να αφήσει την οικογένειά του για να ενταχθεί στην ακαδημία μιας ΠΑΕ μακρυά από το σπίτι του;
-Το να αφήσεις σε μικρή ηλικία την οικογένειά σου για το ποδόσφαιρο είναι μεγάλη και σύνθετη απόφαση. Αλλά αν αγαπάς αυτό που κάνεις και έχεις βάλει πραγματικούς στόχους, τίποτα δεν μπαίνει εμπόδιο. Εγώ από την πρώτη στιγμή ήμουν προσηλωμένος στο στόχο μου και εργάζομαι σκληρά για να μπορέσω να πετύχω τις φιλοδοξίες μου.
-Θεωρείς ότι σύντομα θα μπορέσεις να κάνεις το άλμα για την επαγγελματική ομάδα του Ατρομήτου;
-Είναι ένας μεγάλος στόχος να γίνω επαγγελματίας και πόσο μάλλον σε μια τόσο μεγάλη ομάδα όπως είναι ο Ατρόμητος που πρωταγωνιστεί τα τελευταία χρόνια στο ελληνικό ποδόσφαιρο, έχοντας συμμετοχές σε τελικούς Κυπέλλου, στα πλέι οφ και ευρωπαϊκές παρουσίες.
-Ποιό είναι το όνειρό σου ως ποδοσφαιριστής;
-Σε πρώτη φάση να καταφέρω να αναδειχθώ και να καθιερωθώ στον Ατρόμητο. Όνειρό μου είναι να παίξω σε υψηλό επίπεδο, σε ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα του κόσμου.
-Έχεις κάποιον παίκτη ως πρότυπο, κάποια ομάδα που σ’ αρέσει περισσότερο να παρακολουθείς;
-Αγαπημένη μου ομάδα είναι η Μπαρτσελόνα και ο παίχτης που θα ήθελα να φτάσω το επίπεδό του είναι ο Μαρσέλο της Ρεάλ ο οποίος παίζει στην ίδια θέση με εμένα.
-Στην ομάδα Κ20 του Ατρομήτου, είσαι συμπαίκτης με άλλους δύο Βολιώτες. Πώς είναι η συνύπαρξή σας;
-Για τους δυο συμπαίκτες μου από τον Βόλο δεν μπορώ να πω παρά μόνο τα καλύτερα. Είναι εξαίρετα παιδιά και εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές. Κάνουμε παρέα εκτός αγωνιστικών χώρων. Είμαστε και οι τρεις πολύ χαρούμενοι που η Μαγνησία έχει πολλούς ποδοσφαιριστές σε τμήματα μεγάλων ΠΑΕ και τους δίνεται η δυνατότητα να αναπτύξουν το ταλέντο τους.
-Πρόσφατα συμμετείχες με την εθνική Παίδων και η πρόκριση στα προημιτελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος χάθηκε στις καθυστερήσεις και σε τριπλή ισοβαθμία. Πώς νιώθεις που αγωνίζεσαι με το εθνόσημο;
-Το να είσαι στέλεχος στην εθνική ομάδα είναι κάτι ξεχωριστό. Είναι μοναδική εμπειρία να παίζεις για την χώρα σου, να φοράς το εθνόσημο και νιώθω πολύ χαρούμενος που ανήκω στην οικογένεια της εθνικής. Όσο για την πρόκριση που χάθηκε στο τελευταίο λεπτό, έχω να πω ένα μεγάλο μπράβο στους συμπαίκτες μου για την υπερπροσπάθειά τους. Υπήρξε μεγάλη απογοήτευση γιατί βρεθήκαμε πολύ κοντά στο να περάσουμε από τη φάση. Αλλά τι να κάνουμε, αυτά έχει το ποδόσφαιρο.
-Ποιά ήταν η κορυφαία σου στιγμή μέχρι στιγμής και ποια θα ήθελες να είναι στο μέλλον;
-Δύο μέχρι σήμερα έχω για κορυφαίες μου στιγμές. Η πρώτη ήταν πέρυσι όταν και ήρθε η παρθενική κλήση από την εθνική, ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Και η δεύτερη ήταν το μοναδικό φετινό γκολ μου απέναντι στον Ολυμπιακό που δυστυχώς δεν στάθηκε αρκετό για να χαρίσει στην ομάδα μου τη νίκη. Δεν θέλω κάτι συγκεκριμένο ως την επόμενη κορυφαία μου στιγμή, θα έρθει μόνο του, με σκληρή δουλειά, υπομονή κι επιμονή.
-Τέλος, ποια θεωρείς ότι είναι τα δυνατά του σημεία ως παίκτης και σε ποια θα ήθελες να δουλέψεις για να βελτιώσεις αδυναμίες;
-Πότε δεν πρέπει να πεις “εντάξει έπιασα ταβάνι”. Κάθε μέρα είναι μέρα δουλειάς και πάντα μα πάντα σε όλους τους τομείς υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Βρίσκομαι στο ξεκίνημα της πορείας μου ως ποδοσφαιριστής και κάθε ημέρα, προσπαθώ να αποκτάω εμπειρίες, να μαθαίνω από τους προπονητές και τους συμπαίκτες μου, να βελτιώνομαι στο παιχνίδι μου.
