Όντας μέλος της Επιτροπής Διαιτησίας της UEFA και πλέον αρχιδιαιτητής στη Ρουμανία, ο Κύρος Βασσάρας σχολίασε στην τηλεοπτική εκπομπή «Δίκη στο Open», όλα όσα αφορούν την διαιτησία και τους διαιτητές στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Μεταξύ άλλων ρωτήθηκε:
Γιατί να μην έρθει ο ίδιος στην Ελλάδα: «Αυτή ήταν η απορία τους στην UEFA. Μου το είπαν πολλές φορές άλλα προτιμώ να είναι εντάξει η οικογένεια μου και να έχει μια προστασία. Οι συνθήκες που υπάρχουν δεν είναι, για να σκεφτεί κάποιος να έρθει στη χώρα του. Θα πρέπει για να αναλάβεις κάτι να υπάρχουν οι συνθήκες και οι προτάσεις. Δεν υπάρχουν και τα δύο. Το έχω πει, όχι για οικονομικούς λόγους. Ένας πρόεδρος της ΚΕΔ κάνει τους ορισμούς. Μετά από τρεις ορισμούς θα υπάρχει αμφισβήτηση κι εγώ θα πρέπει να έχω ένα περιπολικό για κάθε μέλος της οικογένειάς μου. Αυτό εγώ δεν το θέλω. Με τα στατιστικά που έχουμε με τις επιθέσεις, τις συνεχόμενες εμπρηστικές δηλώσεις, την ατιμωρησία. Αυτές είναι συνθήκες και ένας ξένος που έρχεται αρχίζει και τις μαθαίνει σύντομα.
Ποιος ξένος ή Έλληνας έκατσε πάνω από δύο χρόνια; Πρέπει να γίνουν άλλα πράγματα και νομίζω ότι έχουμε όλοι τη δυνατότητα να γνωρίζουμε αν θέλουμε να αλλάξουμε. Ερωτηθήκαμε αν θέλουμε να αλλάξουμε; Παράγοντες, διοικήσεις, λίγκες, διαιτητές, ποδοσφαιριστές, πολιτεία. Πότε θα το συζητήσουμε όλοι μαζί. Δεν είναι θέμα να έρθει ξένος ή να έρθει ο Βασσάρας. Πώς να ορίσεις καλύτερα διαιτητές; Έχεις; Παράγεις; Έχουμε και το VAR. Αν δεν το είχαμε θα ήταν ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα για την αξιοπιστία του ποδοσφαίρου. Οι ομάδες προχωράνε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η Εθνική πάει καλά με νέα παιδιά και έχει στόχους και ακόμα στο πρωτάθλημα μιλάμε για διαιτησία και δεν θα βρούμε τους επόμενους διεθνείς διαιτητές.
Εύχομαι να τους βρούμε και κάνω τα πάντα για να μπορέσουν να προχωρήσουν οι Έλληνες διαιτητές. Δεν έχω πει κακιά κουβέντα όσο ήμουν διαιτητής για κανέναν. Μπορεί να έχω πικρίες, οτιδήποτε, αλλά πάνω από όλα είμαι Έλληνας και οι Έλληνες πρέπει να υποστηρίζουν ο ένας τον άλλο, αλλιώς όλοι μας αντιμετωπίζουν διαφορετικά. Γιατί αν κατηγορούμε συνέχεια τον γείτονα μας, ένας από το εξωτερικό θα πει δεν έχουν διάθεση να αλλάξουν. Δεν νομίζω ότι είμαστε υποανάπτυκτοι, είμαστε πάρα πολύ καλά μορφωμένοι, έχουμε ανθρώπους. Αλλά πρέπει να υπάρχει θέληση, θεσμοί και όρεξη».
Γιατί οι επιθέσεις στους διαιτητές παραμένουν είτε ανεξιχνίαστες είτε ατιμώρητες: «Πάντα υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό πάνω σε αυτά. Πρέπει να γίνουν πολλά πράγματα. Στο βιβλίο (σ.σ. κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του με τον τίτλο «MY WAY») αναφέρω πολλά θέματα για ό,τι είχε να κάνει με τη δράση μου ως διαιτητής με τα εμπόδια που αντιμετώπισα, που ήταν πολλά και μεγάλα. Από ό,τι φαίνεται, δυστυχώς τα πράγματα συνεχίζονται. Είναι καταδικαστέες όλες αυτές οι επιθέσεις άλλα με τα ευχολόγια δεν γίνεται τίποτα».
Για τις 38 επιθέσεις σε Έλληνες διαιτητές: «Είναι πολύ λυπηρό. Δεν βλέπω να έχουμε κάνει κάτι. Θεωρώ ότι όλοι πρέπει να σκύψουν το κεφάλι και να μιλήσουν για το ποια είναι αυτά τα πράγματα που οπλίζουν χέρια και επηρεάζουν ανθρώπους παραβατικούς. Είναι πολύ μεγάλη ιστορία το τι πρέπει να κάνουμε.
Ακόμη βλέπω ανακοινώσεις ομάδων, εμπρηστικές δηλώσεις, τοξικότητα, οι διαιτητές δεν είναι προστατευμένοι. Δεν φταίει μόνο η αστυνομία, φταίμε κι εμείς τι έχουμε κάνει. Πώς έχουμε διδάξει τα παιδιά μας, τι γίνεται στα παιδικά πρωταθλήματα, πώς αντιμετωπίζουν οι γονείς του διαιτητές. Είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο».
