Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Χρήστος Δαχτυλίδης, ο οποίος είχε διαγράψει μακρά πορεία στον χώρο της υποκριτικής, με συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή η κόρη του, Λίλιαν, ενώ σχετική ανάρτηση έκανε και ο Σπύρος Μπιμπίλας.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Χρήστος Δαχτυλίδης είχε συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, τη Φίνος Φιλμ και την ΕΡΤ, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στον καλλιτεχνικό χώρο. Παράλληλα με την υποκριτική, είχε ασχοληθεί και με τη συγγραφή, εκδίδοντας το 2011 το μυθιστόρημα «Γλυκιά – ξινή ζωή, αβάστακτη».
Μόλις γνωστοποιήθηκε η δυσάρεστη είδηση, ο Σπύρος Μπιμπίλας αποχαιρέτησε δημόσια τον ηθοποιό, εκφράζοντας τη θλίψη του για την απώλειά του. Στην ανάρτησή του έγραψε μεταξύ άλλων: «Με πολλή θλίψη είδαμε προ ολίγου ανάρτηση της φίλης μας συναδέλφου, ηθοποιού ότι έφυγε από την ζωή ο πατέρας της αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Δαχτυλίδης που έχει αφήσει εποχή με τις εμφανίσεις του στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση».
Δείτε την ανάρτησή του
Η διαδρομή του Χρήστου Δαχτυλίδη στο θέατρο
Ο Χρήστος Δαχτυλίδης αποφοίτησε το 1959 από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν», όπου ξεκίνησε και την επαγγελματική του σταδιοδρομία, συμμετέχοντας για αρκετά χρόνια στις παραστάσεις του.
Ακολούθησαν συνεργασίες με θιάσους του Ελεύθερου Θεάτρου και συμμετοχές σε έργα του ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου. Μεταξύ αυτών ήταν ο «Ένας Μήνας στην Εξοχή» του Ιβάν Τουργκένιεφ, με τον θίασο Αλεξανδράκη – Γεωργούλη, το «Αρμένικο Φεγγάρι» του Νίκου Φώσκολου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ποταμίτη, και η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.
Από το 1982 μέχρι το 1993 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, λαμβάνοντας μέρος σε 15 παραγωγές. Στο διάστημα αυτό εμφανίστηκε σε παραστάσεις όπως ο «Οθέλλος» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ο «Βασιλικός» του Αντώνη Ματέση, το «Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα» του Τζόζεφ Κέσερλινγκ και ο «Φον Δημητράκης» του Δημήτρη Ψαθά.
Οι συνεργασίες με τη Φίνος Φιλμ και η τηλεοπτική παρουσία
Η πορεία του στον κινηματογράφο άρχισε το 1960 με την ταινία «2.000 Ναύτες και ένα Κορίτσι», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Την ίδια περίοδο συμμετείχε και στη «Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Το 1966 έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ, στην ταινία «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» του Ντίνου Δημόπουλου. Η συνεργασία του με την εταιρεία συνεχίστηκε μέχρι το 1973, με συνολικά έντεκα ταινίες, ανάμεσά τους οι «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω», «Εν Ονόματι του Νόμου» και «Εσχάτη Προδοσία». Τελευταία του δουλειά με τη Φίνος Φιλμ ήταν το «Θέμα Συνειδήσεως» του Πέτρου Λύκα.
Η τελευταία του κινηματογραφική συμμετοχή ήταν το 1985, στο «Θερμοκήπιο». Στη μικρή οθόνη εμφανίστηκε σε σειρές όπως «Ο Άγνωστος Πόλεμος», «Εν Τούτω Νίκα», «Ρόκκος Χοϊδάς» και «Το Μινόρε της Αυγής». Παράλληλα, συμμετείχε σε περισσότερες από δέκα παραγωγές τηλεοπτικού θεάτρου της ΕΡΤ, ερμηνεύοντας έργα Ελλήνων και ξένων συγγραφέων.
Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία
Το καλλιτεχνικό του έργο δεν περιορίστηκε στην υποκριτική. Το 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγκυρα το μυθιστόρημά του «Γλυκιά – ξινή ζωή, αβάστακτη», με το οποίο δραστηριοποιήθηκε και στον χώρο της λογοτεχνίας.
