«Οι διθυραμβικοί πανηγυρισμοί του Πρωθυπουργού στην κυριακάτικη ανάρτησή του για την μείωση της ανεργίας μαρτυρούν, ότι έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα», αναφέρει σε ανάρτησή του ο Τομέας Εργασίας της ΕΛΑΣ, με αφορμή τα όσα ανέφερε χθες στην εβδομαδιαία ανάρτησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
«Πράγματι, η ανεργία μειώθηκε τον Αύγουστο του 2026 στο 7,4% αλλά τα επιμέρους στοιχεία δείχνουν, ότι η μείωση αυτή δεν αποτυπώνει την πραγματική εικόνα στην αγορά εργασίας.
Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις τη έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής για το δεύτερο τρίμηνο του έτους 2026, που δόθηκε προχθές στην δημοσιότητα:1.Η συμμετοχή στην αγορά εργασίας το δεύτερο τρίμηνο του 2026 ανήλθε σε 61,6%, ποσοστό ελαφρώς αυξημένο σε σχέση με το ίδιο τρίμηνο το 2025 (61,3%) (για την ΕΕ όμως, τα αντίστοιχα μεγέθη είναι 66,1% και 65,9% το δεύτερο τρίμηνο του 2026 και του 2025, αντίστοιχα). Πολλοί μακροχρόνια άνεργοι στην Ελλάδα έχουν απογοητευτεί και δεν αναζητούν πλέον εργασία, με αποτέλεσμα να μην προσμετρώνται στα επίσημα στατιστικά της ΕΛΣΤΑΤ.
2.Παρά τη μικρή υποχώρηση, η ανεργία στις ηλικίες 15-29 ετών παραμένει εξαιρετικά υψηλή στο 15,4%
3.Η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας συνεχίζει να υστερεί σημαντικά από αυτήν των ανδρών (54,8% και 68,6% το β’ τρίμηνο του 2026, αντίστοιχα).Οι γυναίκες συνεχίζουν να παρουσιάζουν σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας από τους άνδρες (11,2% και 5,9% αντίστοιχα), με την απόκλιση αυτή να μεγαλώνει τον τελευταίο χρόνο (από 3,6 ποσοστιαίες μονάδες το δεύτερο τρίμηνο του 2025 σε 5,3 στο ίδιο τρίμηνο του 2026). Πιο συγκεκριμένα, το τελευταίο χρόνο, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε για τους άντρες αλλά αυξήθηκε ελαφρώς για τις γυναίκες: η μεταβολή ήταν -1,5 ποσοστιαία μονάδα για τους άνδρες και +0,2 για τις γυναίκες.
4.Ο αριθμός των κενών θέσεων εργασίας στο σύνολο της οικονομίας κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους ανήλθε στις 44.732 θέσεις εργασίας, αυξημένος κατά 26,8% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025. Οι περισσότερες κενές θέσεις συναντώνται στα «Καταλύματα και Εστίαση» (26,2%), στη «Δημόσια Διοίκηση,΄Αμυνα και Υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση» (11,8%), στην «Εκπαίδευση» (10,1%) και στις «Δραστηριότητες Ανθρώπινης Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας» (8,4%).
Είναι γνωστό ότι ένα σημαντικό μέρος της μείωσης των ανέργων δεν οφείλεται στη δημιουργία νέων θέσεων, αλλά στη συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού λόγω γήρανσης του πληθυσμού και της φυγής των νέων στο εξωτερικό που συνεχίζεται και στις μέρες μας.
Ένα μεγάλο μέρος των νέων θέσεων εργασίας που δημιουργούνται δεν αφορά πλήρη απασχόληση. Όταν ένας άνεργος πιάνει δουλειά για λίγες ώρες την εβδομάδα ή για λίγους μήνες (π.χ. εποχική εργασία στον τουρισμό), στατιστικά παύει να καταγράφεται ως άνεργος. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η υποαπασχόληση αυτή δεν του εξασφαλίζει οικονομική σταθερότητα ή έναν αξιοπρεπή μισθό.
Τέλος, εντύπωση προκαλεί η μεγάλη απόκλιση («ψαλίδα») στα στοιχεία της ανεργίας μεταξύ της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ). Για παράδειγμα, τα πρόσφατα στοιχεία (Αύγουστος 2026) δείχνουν ότι η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε 350.800 ανέργους (ποσοστό 7,4%), ενώ τα μητρώα της ΔΥΠΑ εμφάνιζαν 717.926 εγγεγραμμένους ανέργους, δηλαδή μια διαφορά άνω των 367.000 ατόμων. Και μπορεί το φαινόμενο αυτό να είναι πάγιο, αποδεικνύεται όμως ότι η εικόνα που παρουσιάζεται είναι πλασματική.
Αν σ’ όλα τα παραπάνω προσθέσει κανείς την «Βουλγαροποιήση» των μισθών, την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων, την εντατικοποίηση του χρόνου εργασίας και την περιστολή των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων κατανοεί, ότι συμπληρώνεται ένα αντεργατικό «παζλ» που απέχει πολύ από τις «συγκλονιστικές στιγμές ευημερίας» που διαπιστώνουν οι υπουργοί του κ. Μητσοτάκη.
Η συζήτηση για την ανεργία δεν προσφέρεται για κυριακάτικα επικοινωνιακά παιχνίδια στα social media του Πρωθυπουργού», συνεχίζει ο Τομέας Εργασίας της ΕΛΑΣ και προσθέτει:
«Μια άλλη πολιτική για την εργασία είναι εφικτή με ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους, αξιοπρεπείς μισθούς, συλλογικές συμβάσεις και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Η ΕΛΑΣ έχει το σχέδιο. Ζητάμε την στήριξη της κοινωνίας για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι επιτέλους μια ζωή με αξιοπρέπεια».
