Η απόφαση της Βάσως και του Στέφανου να αφήσουν τη Φουρνά και να μετακομίσουν με τα έξι τους παιδιά στη Νάξο δημιούργησε εύλογα ερωτήματα γύρω από το τι πραγματικά συνέβη και πώς ένα εγχείρημα που ξεκίνησε με ενθουσιασμό οδηγήθηκε τελικά σε διαφορετική κατεύθυνση.
Η εικόνα που προκύπτει απ’ όσα συλλέξαμε δεν δείχνει μία συγκεκριμένη αιτία, αλλά μια σειρά επιλογών, οικονομικών πιέσεων και αποφάσεων που φαίνεται ότι επηρέασαν καθοριστικά την εξέλιξη της ζωής τους στο χωριό.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς στο διαδίκτυο υπάρχουν τουλάχιστον 80 βίντεο από την περίοδο της παραμονής τους στη Φουρνά, στα οποία η Βάσω και ο Στέφανος εμφανίζονται ενθουσιασμένοι με τη νέα τους καθημερινότητα, μιλούν θετικά για το χωριό και δίνουν την εικόνα ότι είχαν καταφέρει να κάνουν πραγματικότητα τον στόχο που είχαν θέσει, να αφήσουν πίσω την προηγούμενη ζωή τους και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα διαφορετικό περιβάλλον.
Η απόφαση για την αλλαγή σπιτιού
Η πρώτη τους κατοικία στη Φουρνά ήταν ένα σπίτι με τρία δωμάτια, σαλόνι-κουζίνα και δύο μπάνια, με ενοίκιο 220 ευρώ τον μήνα, το οποίο καλυπτόταν από το πρόγραμμα «Νέα ζωή στο χωριό» για τον πρώτο χρόνο.
Η οικογένεια έζησε εκεί περίπου επτά μήνες. Στη συνέχεια, όμως, αποφάσισε να το εγκαταλείψει και να αναζητήσει μεγαλύτερο σπίτι, θεωρώντας ότι θα ανταποκρινόταν καλύτερα στις ανάγκες της. Το πρώτο σπίτι δεν έμεινε κενό. Μετά την αποχώρησή τους εγκαταστάθηκε εκεί άλλη πολύτεκνη οικογένεια με τέσσερα παιδιά. Η Βάσω και ο Στέφανος επέλεξαν μια διπλοκατοικία περίπου 100 μέτρα από την πλατεία, με τέσσερα δωμάτια, τζάκι και εξωτερική σκάλα.
Στα χαρτιά έμοιαζε ιδανική. Υπήρχε όμως μια σημαντική παράμετρος. Το ακίνητο παρέμενε κλειστό επί περίπου 25 χρόνια και χρειαζόταν αρκετές παρεμβάσεις για να γίνει πλήρως κατοικήσιμο. Με τον ιδιοκτήτη υπέγραψαν συμβόλαιο εννέα ετών, χωρίς ενοίκιο, με τη συμφωνία να προχωρούν σταδιακά στις αναγκαίες επισκευές. Ένα από τα βασικότερα προβλήματα ήταν η στέγη, καθώς το σπίτι έμπαζε κρύο. Η πρώτη μεγάλη παρέμβαση, ωστόσο, δεν έγινε εκεί.
Επιλέχθηκε να προηγηθεί η εσωτερική ένωση των δύο επιπέδων με ξύλινη σκάλα, εργασία που κόστισε περίπου 7.000 ευρώ. Ο τεχνίτης, σύμφωνα με πληροφορίες, έδειξε διάθεση να τους διευκολύνει στις πληρωμές, όπως και αρκετοί άνθρωποι που συμμετείχαν εθελοντικά στην προσπάθεια του προγράμματος.
Παρ’ όλα αυτά, η οικογένεια βρέθηκε σταδιακά αντιμέτωπη με μεγαλύτερη οικονομική πίεση, ενώ παρέμενε ανοιχτό και το βασικό ζήτημα της στέγης. Παράλληλα υπήρχε το ζήτημα της εργασίας.
Η Βάσω, κομμώτρια και τεχνίτρια νυχιών, είχε αρχικά εκδηλώσει την επιθυμία να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά πάνω στο αντικείμενό της, κάτι που τελικά δεν προχώρησε. Ο Στέφανος εργάστηκε κατά τον δεύτερο χρόνο της παραμονής τους στον δασικό συνεταιρισμό ξυλείας, ενώ στη συνέχεια τους προτάθηκαν θέσεις σε ξενώνα, σε τοπική ταβέρνα και στον φούρνο που επρόκειτο να ανοίξει.
Η αλήθεια για την πολύτεκνη οικογένεια στη Φουρνά: Οι επιλογές που οδήγησαν τη Βάσω και τον Στέφανο στη Νάξο
Το ζευγάρι προτίμησε να ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο. Να ανοίξει δικό του κατάστημα εστίασης, χωρίς προηγούμενη εμπειρία στον συγκεκριμένο χώρο. Για την επιχείρηση αξιοποιήθηκε κρατική επιδότηση ύψους 17.000 ευρώ, ενώ και εκεί υπήρξε σημαντική τοπική βοήθεια. Κάτοικος συνέβαλε οικονομικά σε ηλεκτρολογικές εργασίες, στη σόμπα και στις καρέκλες, ενώ υπήρξε υποστήριξη και στις επαφές με προμηθευτές. Το εγχείρημα, ωστόσο, δεν εξελίχθηκε όπως φαίνεται ότι περίμεναν.
Το κατάστημα πάντως δεν κλείνει, καθώς θα συνεχίσει να λειτουργεί από τη μητέρα της Βάσως και την αδελφή της. Ακόμη και τότε, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, υπήρξαν νέες επαγγελματικές προτάσεις. Στη Βάσω προτάθηκε εργασία στον φούρνο που επρόκειτο να ανοίξει, ενώ για τον Στέφανο υπήρχε δυνατότητα απασχόλησης στο εργοστάσιο νερού, το οποίο ετοιμαζόταν να περάσει σε μαζική παραγωγή και αναζητούσε προσωπικό.
Οι επιλογές αυτές τελικά δεν έγιναν αποδεκτές. Η οικογένεια πήρε την απόφαση να φύγει και να εγκατασταθεί στη Νάξο, ιδιαίτερη πατρίδα του Στέφανου. Εκεί, σύμφωνα με πληροφορίες, ο ίδιος εργάζεται πλέον ως οδηγός σε κάβα και η Βάσω ως ταμίας σε σούπερ μάρκετ. Υπάρχουν δηλαδή δύο μισθοί, ενώ φαίνεται ότι έχει εξασφαλιστεί και η στέγη της οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι το όνειρο της Φουρνάς ήταν ψεύτικο ούτε ότι ο ενθουσιασμός των πρώτων μηνών δεν ήταν πραγματικός. Τα δεκάδες βίντεο που άφησαν πίσω τους δείχνουν το αντίθετο. Δείχνει όμως ότι ορισμένες επιλογές ενδέχεται να αύξησαν το οικονομικό και πρακτικό βάρος της νέας ζωής. Και τελικά, η Νάξος φαίνεται ότι πρόσφερε αυτό που στην παρούσα φάση είχε περισσότερο ανάγκη η οικογένεια, μεγαλύτερη ασφάλεια, δύο σταθερούς μισθούς και ένα πιο προβλέψιμο πλαίσιο για την επόμενη ημέρα.
Και αν κάτι αποδεικνύει αυτή η διαδρομή, είναι ότι το στοίχημα για μια νέα ζωή στο χωριό δεν χάθηκε. Αντίθετα, φαίνεται πως μόλις αρχίζει. Η δασκάλα Παναγιώτα Διαμαντή αποκάλυψε πρόσφατα ότι ήδη 11 οικογένειες έχουν μετοικήσει σε χωριά της χώρας μέσω της «Νέας Ζωής στο Χωριό», ενώ η 12η βρίσκεται σε διαδικασία μετακόμισης.
Η προσπάθεια έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια της Φουρνάς, με τη Ζίτσα Ιωαννίνων και το Κόκκινο Βοιωτίας να αποτελούν τους επόμενους σταθμούς, όπου σχεδιάζεται να εγκατασταθούν και νέες οικογένειες. Γιατί τελικά, εκεί όπου ένα σπίτι ξανανοίγει και μια παιδική φωνή ακούγεται στην πλατεία, ένα χωριό αποκτά ξανά λόγο να ελπίζει.
Πηγή: Φρίξος Δρακοντίδης, protothema.gr
