Τις θέσεις του σχετικά με τη νέα Υπουργική Απόφαση για την αυτοκατανάλωση, το net billing και τους μεμονωμένους σταθμούς αποθήκευσης ανέλυσε ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ, η Ένωση Παραγωγών Αποθήκευσης και Φωτοβολταϊκών Ηλεκτροσταθμών, με επιστολή του προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, την οποία κατέθεσε στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης. Ο Σύλλογος χαιρετίζει τη θέσπιση, για πρώτη φορά, της μεμονωμένης μπαταρίας που φορτίζει από το δίκτυο χωρίς έγχυση, επισημαίνει όμως έξι σημεία που κρίνουν αν η ρύθμιση θα λειτουργήσει στην πράξη ή θα μείνει στα χαρτιά, με πρώτο και σημαντικότερο τον τρόπο που χρεώνεται η μεσημεριανή φόρτιση.
Κάθε μεσημέρι στη χώρα συμβαίνει το ίδιο πράγμα, και έχει γίνει πια κανόνας. Ο ήλιος δίνει περισσότερο ρεύμα απ’ όσο αντέχει εκείνη την ώρα να πάρει το σύστημα, η τιμή στη χονδρεμπορική πέφτει κάτω από το μηδέν, και καθαρή ενέργεια περικόπτεται επειδή απλώς δεν έχουμε πού να τη βάλουμε. Λίγες ώρες αργότερα, μόλις δύσει ο ήλιος, ανάβουν οι ακριβές μονάδες του φυσικού αερίου και πληρώνουμε ξανά, ακριβά, αυτό που το πρωί το πετάξαμε. Το πρόβλημα, με απλά λόγια, δεν είναι ότι της λείπει παραγωγή. Είναι ότι της λείπει ο τρόπος να κρατήσει τη μεσημεριανή ενέργεια για το βράδυ.
Ακριβώς εδώ η νέα Υπουργική Απόφαση κάνει κάτι σωστό, και ο Σύλλογος το αναγνωρίζει ανοιχτά. Με το άρθρο 8Α επιτρέπεται πλέον η μεμονωμένη μπαταρία που φορτίζει από το δίκτυο και δεν επιστρέφει ενέργεια, χωρίς να χρειάζεται υποχρεωτικά φωτοβολταϊκό. Είναι κάτι που ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ ζητούσε καιρό, γιατί μια τέτοια μπαταρία δεν προσθέτει ούτε ένα βατ στο μεσημεριανό πρόβλημα, το μαζεύει. Παίρνει τη φθηνή ενέργεια της υπερπροσφοράς και τη δίνει πίσω στη βραδινή αιχμή. Είναι, δηλαδή, το εργαλείο που αποσυμφορεί το δίκτυο.
Το πρόβλημα είναι ότι η ίδια απόφαση, λίγες γραμμές πιο κάτω, χρεώνει αυτή τη μπαταρία τη λάθος ώρα. Η ενέργεια που τραβάει το μεσημέρι για να φορτίσει επιβαρύνεται με πλήρη τέλη δικτύου, ακριβώς τη στιγμή που το δίκτυο έχει περίσσευμα και θα έπρεπε να καλωσορίζει αυτή την απορρόφηση. Ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ δεν ζητά να μην πληρώνει τίποτα η μπαταρία, αφού χρησιμοποιεί το δίκτυο για να φορτίσει. Ζητά να μην πληρώνει το ίδιο ακριβό τέλος με μια κανονική βραδινή κατανάλωση, όταν φορτίζει το μεσημέρι που το ρεύμα περισσεύει. Και δεν το στηρίζει μόνο στη λογική. Το ζητά η ίδια η ευρωπαϊκή νομοθεσία, που απαγορεύει ρητά τα μη κοστοστρεφή τέλη στους ενεργούς καταναλωτές με αποθήκευση, αλλά και το ίδιο το ελληνικό δίκαιο, που έχει ήδη δεχτεί ότι ένας σταθμός αποθήκευσης δεν είναι τελικός καταναλωτής.
Στην ίδια λογική του σωστού χρονικού σήματος, ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ ζητά η ενέργεια που τυχόν εγχέεται στο δίκτυο να αποτιμάται στην ωριαία τιμή της αγοράς τη στιγμή της έγχυσης, και όχι σε μια οριζόντια μέση τιμή που εξισώνει το μεσημέρι με το βράδυ. Υπάρχουν όμως και τα πρακτικά, που κρίνουν αν όλα αυτά θα μείνουν στα χαρτιά. Η μπαταρία μηδενικής έγχυσης δεν ρίχνει ρεύμα στο δίκτυο, άρα δεν υπάρχει τεχνικός λόγος να μπλοκάρεται η σύνδεσή της σε κορεσμένες περιοχές. Η ειδική ψηφιακή πύλη από την οποία θα περνούν όλες οι αιτήσεις δεν έχει, όπως είναι γραμμένη, καμία προθεσμία να λειτουργήσει, και ξέρουμε πού καταλήγουν αυτά, αφού η αυτοκατανάλωση έμεινε παγωμένη πάνω από δύο χρόνια περιμένοντας ρυθμίσεις. Και όλη η διαδικασία κινδυνεύει να μείνει όμηρος σε μια υπογραφή προμηθευτή που κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να βάλει μέσα σε συγκεκριμένο χρόνο.
Αναλυτικά, ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ καταθέτει έξι αιτήματα.
Πρώτον, χρονικά διαφοροποιημένες χρεώσεις στη φόρτιση. Οι ρυθμιζόμενες χρεώσεις για την ενέργεια που φορτίζει ο μεμονωμένος σταθμός αποθήκευσης να διαφοροποιούνται ανάλογα με την ώρα, με μείωση τουλάχιστον 70% στις μεσημβρινές ώρες χαμηλού φορτίου και πλήρη απαλλαγή στις ώρες μηδενικών ή αρνητικών τιμών της αγοράς, εκεί που η απορρόφηση ωφελεί το σύστημα.
Δεύτερον, ωριαία αποτίμηση της πλεονάζουσας ενέργειας. Η ενέργεια που τυχόν εγχέεται στο δίκτυο να αποτιμάται στην ωριαία τιμή της αγοράς επόμενης ημέρας κατά τη στιγμή της έγχυσης, και όχι σε μέση ετήσια ή οριζόντια τιμή που εξισώνει το μεσημέρι με το βράδυ.
Τρίτον, διευκόλυνση σύνδεσης σε κορεσμένα δίκτυα. Επειδή η μπαταρία μηδενικής έγχυσης δεν ρίχνει ενέργεια στο δίκτυο, η σύνδεσή της, εντός της συμφωνημένης ισχύος της παροχής, να μην υπόκειται στους περιορισμούς κορεσμού, με ρητή πρόβλεψη προτεραιότητας για τους επιχειρηματικούς σταθμούς έως 200 kW.
Τέταρτον, προθεσμία για την ψηφιακή πύλη. Να τεθεί σαφής προθεσμία θέσης σε λειτουργία της Ειδικής Ψηφιακής Πύλης, το αργότερο εντός τριών μηνών από τη δημοσίευση της απόφασης, με σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των φορέων.
Πέμπτον, υποχρέωση και κύρωση για τον προμηθευτή. Ο προμηθευτής να υποχρεούται να συνάπτει τη σχετική σύμβαση εντός δεκαπέντε ημερών, με κύρωση σε περίπτωση υπέρβασης, και σε άπρακτη παρέλευση η σύνδεση να προχωρά και η σύμβαση να τακτοποιείται εκ των υστέρων.
Έκτον, χρηματοδοτική στήριξη με υπάρχοντες πόρους. Τα 126,74 εκατομμύρια ευρώ που αφαιρέθηκαν από το πρόγραμμα αποθήκευσης των επιχειρήσεων να επιστρέψουν και να χρηματοδοτήσουν με 40% τη νέα κατηγορία του άρθρου 8Α, ενώ τα αδιάθετα των Φωτοβολταϊκών στη Στέγη, με συμπλήρωση ώστε να φτάσουν τα 100 εκατομμύρια, να διατεθούν σε νοικοκυριά και αγροτικές μονάδες με επιδότηση από 30% έως 70% ανάλογα με το εισόδημα.
Στο τέλος το ερώτημα, όπως το θέτει ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ, είναι πολύ απλό. Θα συνεχίσει το κράτος να πληρώνει για να περικόπτει καθαρό ρεύμα και να ανέχεται αρνητικές τιμές, ή θα σταματήσει να χρεώνει σαν βάρος τη μπαταρία που το ανακουφίζει; Η νέα απόφαση έβαλε τη σωστή βάση. Μένει μόνο να μην τιμωρεί αυτόν που θα την κάνει να δουλέψει.
Γιατί η ΕΠΑΦΗ δεν ιδρύθηκε για να καταγγέλλει τα προβλήματα.
Ιδρύθηκε για να τα λύνει. Η εγγραφή στο Σύλλογο για ιδιοκτήτες Φωτοβολταϊκών Σταθμών είναι εντελώς δωρεάν.
