Μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση για τον θείο του, Νίκο Ντερτιλή, εκ των πραξικοπηματιών που πρωτοστάτησαν στην κατάλυση της δημοκρατίας το 1967, έκανε στο Facebook ο ανιψιός του, Ανδρέας Σουβαλιώτης, που ζει στο Τορόντο του Καναδά, με αφορμή τη σημερινή επέτειο για τη συμπλήρωση 53 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Περιγράφοντας τις παιδικές του αναμνήσεις από τον άνθρωπο που γνώρισε ως έναν στοργικό και αγαπημένο θείο, αλλά και τη στιγμή που μεγαλώνοντας συνειδητοποίησε τον ρόλο του στη δικτατορία, αποτυπώνει τη βαθιά προσωπική σύγκρουση ανάμεσα στην οικογενειακή αγάπη και την ιστορική αλήθεια.
«Ήταν ο θείος μου. Με αγαπούσε πραγματικά. Και ήταν δολοφόνος», γράφει χαρακτηριστικά.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Αυτή τη νύχτα, πριν από 53 χρόνια, ο θείος μου πυροβολούσε και σκότωνε φοιτητές.
Ήταν ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές της διαβόητης χούντας στην Ελλάδα και ήταν υπεύθυνος για την καταστολή της φοιτητικής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, τον Νοέμβριο του 1973.
Οδήγησε ένα τάγμα αρμάτων μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου, έσπασε τις πύλες του Πανεπιστημίου περνώντας κατευθείαν μέσα από αυτές και άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως εναντίον των διαδηλωτών φοιτητών. Κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια της «μάχης», γύρισε μάλιστα προς τον οδηγό του και καυχήθηκε για την τέλεια σκοπευτική του ικανότητα.
Αυτός ήταν ο θείος μου. Ήταν ένας βάναυσος δικτάτορας και δολοφόνος.
Αλλά για μένα, ως μικρό παιδί, ήταν απλώς ο στοργικός θείος μου. Με αγαπούσε πραγματικά. Και αυτό ήταν το μόνο που ήξερα, το μόνο που καταλάβαινα γι’ αυτόν.
Όταν μπήκε στη φυλακή, ήμουν ακόμη μικρό παιδί και εκείνος εξακολουθούσε να είναι ο μεγαλόσωμος, επιβλητικός, σεβαστός, σοφός και στοργικός θείος μου. Δεν καταλάβαινα πραγματικά γιατί τον είχαν πάρει μακριά. Μου έλειπε και μου άρεσε να τον επισκέπτομαι όσο πιο συχνά μπορούσε να με πηγαίνει η θεία μου. Κι εκείνος συνέχιζε να μου γράφει — ατελείωτα γράμματα γεμάτα ζεστά λόγια, φροντίδα και ενθάρρυνση.
Και μετά μεγάλωσα και κατάλαβα πολύ περισσότερα γι’ αυτόν.
Πέθανε στη φυλακή πριν από περίπου δώδεκα χρόνια.
Κάθε φορά που βρίσκομαι στην Αθήνα, εξακολουθώ να πηγαίνω να βλέπω εκείνη τη συνθλιμμένη πύλη του Πολυτεχνείου, που έχει γίνει μνημείο προς τιμήν όλων εκείνων των φοιτητών που πέθαναν εκείνη τη νύχτα.
Κοιτάζω επίμονα εκείνο το σκουριασμένο, μπερδεμένο μέταλλο και προσπαθώ να ξεμπερδέψω την πιο παράλογη, την πιο εξωπραγματική σύγκρουση μέσα στην καρδιά και το μυαλό μου.
Ήταν ο θείος μου. Με αγαπούσε πραγματικά. Και ήταν δολοφόνος».
Αμετανόητος ως το τέλος
Ο Νικόλαος Ντερτιλής ήταν αξιωματικός του στρατού ξηράς και ένας από τους πραξικοπηματίες που πρωτοστάτησαν στην κατάλυση της δημοκρατίας το 1967 και την επιβολή στρατιωτικής δικτατορίας την επόμενη επταετία. Μετά την Μεταπολίτευση ο Ντερτιλής καταδικάστηκε σε εικοσαετή κάθειρξη για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και σε ισόβια κάθειρξη ως ένοχος ανθρωποκτονίας από πρόθεση του διερχόμενου Μιχάλη Μυρογιάννη κατά την καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
Παρέμεινε κρατούμενος επί 38 χρόνια στην 6η πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, αρνούμενος να υπογράψει αίτημα αποφυλακίσεως καθώς δεν αναγνώριζε τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων της 3ης Ελληνικής Δημοκρατίας. Στις 6 Δεκεμβρίου 2012 υπέστη οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, εξαιτίας, σύμφωνα με δήλωση των οικείων του, της ψυχολογικής πίεσης που του επέφερε ο θάνατος του γιου του, Βασίλη, που πέθανε τον Νοέμβριο από εγκεφαλικό ανεύρυσμα, σε ηλικία 63 ετών και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός, όπου και πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2013, σε ηλικία 92 ετών. Μέχρι τον θάνατό του νοσηλευόταν υπό φρούρηση, στο δωμάτιο 502 του νοσοκομείου, όπως προβλέπεται για τους κρατούμενους. Η κηδεία του έγινε την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου, στον ναό των Αγίων Θεοδώρων στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών όπου και τάφηκε.
Πυροβολισμούς από νοσταλγούς της Χούντας στην κηδεία του
Παρουσία αρκετών βουλευτών της Χρυσής Αυγής, πραγματοποιήθηκε η κηδεία του τελευταίου κρατούμενου πραξικοπηματία της δικτατορίας, Νικόλαου Ντερτιλή. Στην κηδεία στο Α’ Νεκροταφείο βρέθηκαν, επίσης, ο Κώστας Πλεύρης, ο εκδότης της εφημερίδας «Ελεύθερη Ώρα» Γρηγόρης Μιχαλόπουλος, αλλά και ο ναύαρχος εν αποστρατεία Αντώνης Ναξάκης.
Τη νεκρώσιμη ακολουθία τέλεσε ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιος, ο οποίος αφού τόνισε ότι «ο Ντερτιλής ήταν ήρωας σαν τον Κολοκοτρώνη» έκανε αναφορά στη σύγχρονη Ελλάδα, λέγοντας πως «το πρόβλημα, που αντιμετωπίζει, είναι ότι έχει μια παραποιημένη δημοκρατία». Ο ίδιος «επιτέθηκε» στον Τύπο, υποστηρίζοντας: «Τα ΜΜΕ θα με κατασπαράξουν και θα πουν ότι δεν επιτρέπεται να μιλώ».
Αμέσως μετά την τελετή και έξω από την εκκλησία, νοσταλγοί της Επταετίας φώναξαν τα συνθήματα «Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών», «Δόξα και τιμή στον Νίκο Ντερτιλή» και «Αλήτες, προδότες, πολιτικοί».
Την ώρα του ενταφιασμού ακούστηκαν πυροβολισμοί, οι οποίοι προήλθαν από αδιευκρίνιστο σημείο.
Πηγή: dnews.gr































