Για τη θέση που εξέφρασε σχετικά με το επίδομα ανεργίας κλήθηκε να απαντήσει ο Παύλος Μαρινάκης, στο πλαίσιο της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επανέλαβε ότι εξέφρασε μία προσωπική άποψη, ότι κάτι τέτοιο δεν βρίσκεται στον κυβερνητικό σχεδιασμό και πως ο ίδιος αναφέρθηκε στην επιδότηση της εργασίας, κάτι το οποίο αποκρύφθηκε. «Πάντοτε ως προσωπική θέση, ξεκαθαρίζω ξανά, μετά από ένα διάστημα, να συζητήσουμε το ποιο, το επίδομα ανεργίας να μετατρέπεται σε επιδότηση εργασίας», είπε.
«Δεν υπάρχει μαγαζί, επιχείρηση, εστιατόριο, φούρνος, ζαχαροπλαστείο και μεγάλη επιχείρηση που να μην διαμαρτύρεται ότι δυσκολεύεται να βρει εργαζόμενους», δήλωσε και κλείνοντας την τοποθέτησή του ζήτησε «χώρο» να μπορούν οι πολιτικοί – κυρίως οι νέοι – να μπορούν να μιλάνε. «Πρέπει να μπορούμε να μιλάμε σε αυτή τη χώρα, να μπορούμε να κάνουμε διάλογο. Και θέλουμε νομίζω πολιτικούς που όταν ξεκαθαρίζουν ότι μιλάνε εκπροσωπώντας τον εαυτό τους, να μπορούνε να ανοίγουν μια συζήτηση», είπε χαρακτηριστικά.
Αναλυτικά η τοποθέτησή του:
«Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε, αν και τις προσωπικές θέσεις ούτε τις αναπτύσσω, ούτε τις εκφράζω από το βήμα του εκπροσώπου.
Πρώτο, επαναλαμβάνω ακόμη μία φορά, όπως έκανα και σε συνέντευξη γιατί ξέρω ότι ζούμε στη χώρα όπου η κοπτοραπτική παίζει τα ρέστα της, εξέφρασα μια καθαρά προσωπική θέση που δεν είναι κυβερνητική θέση, ούτε βρίσκεται στον κυβερνητικό σχεδιασμό. Άρα όλα τα κόμματα που ρωτάνε αν υπάρχει κάτι τέτοιο στην ατζέντα, ο ίδιος έδωσα αυτή την απάντηση όταν εξέφραζα τη θέση αυτή. Η απάντηση είναι όχι.
Δεύτερο, η θέση αυτή όπως συνήθως – έχουμε μάθει το έργο τόσα χρόνια – προβλήθηκε μισή. Και μάλιστα το δεύτερο μισό, το οποίο δεν προβλήθηκε ούτε στους τίτλους, ούτε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, έχει μεγάλη αξία. Τι είπα; Πάντοτε ως προσωπική θέση, ξεκαθαρίζω ξανά, μετά από ένα διάστημα, να συζητήσουμε το ποιο, το επίδομα ανεργίας να μετατρέπεται σε επιδότηση εργασίας. Λέω να πληρώνουμε τις ασφαλιστικές εισφορές οι επιχειρήσεις και να επιδοτείται η εργασία. Και η τελευταία φράση – σκοπίμως από την αντιπολίτευση και κάποια Μέσα Ενημέρωσης που παίζουν αυτόν τον ρόλο της αντιπολίτευσης – έχει αποσιωπηθεί.
Και γιατί το είπα αυτό; Γιατί ζούμε σε έναν κόσμο – δεν ξέρω σε τι κόσμο ζούνε κάποιοι άλλοι από το πολιτικό σύστημα – όπου δεν υπάρχει μαγαζί, επιχείρηση, εστιατόριο, φούρνος, ζαχαροπλαστείο και μεγάλη επιχείρηση που να μην διαμαρτύρεται ότι δυσκολεύεται να βρει εργαζόμενους. Είναι η άλλη όψη της επιτυχίας της πολιτικής μας. Πριν από 10 χρόνια δεν έβρισκε ο κόσμος δουλειά και τώρα δεν βρίσκουν εργαζόμενους οι επιχειρήσεις. Άρα εδώ είναι η διαστρέβλωση. Εγώ μίλησα για επιδότηση εργασίας, ποτέ δεν είπα μετά απ’ αυτό το χρονικό διάστημα να πετάμε κάποιον στον Καιάδα.
Τρίτο, τη θέση αυτή την έχω εκφράσει ξανά στο παρελθόν, πάντα ως προσωπική θέση. Την ανάγκη δηλαδή να ανοίξει κάποια στιγμή αυτή η συζήτηση. Και τις προηγούμενες φορές, συγκεκριμένα στον κ. Προβατά, σε vidcast πριν από περίπου έναν χρόνο, είχε αναφερθεί και στις ειδικές κατηγορίες, όπως είναι μια άνεργη μητέρα ή ένας άνεργος μεγαλύτερης ηλικίας που πρέπει να έχουμε ειδική μέριμνα προστασίας. Προφανώς τίποτα απ’ όλα αυτά δεν παίζει πουθενά.
Τέταρτο και τελευταίο, το πιο θλιβερό αυτών των δύο ημερών είναι η στάση κάποιων κομμάτων – κι αν από τον ΣΥΡΙΖΑ το περιμέναμε – ένα κόμμα που έχει δείξει, κι αναφέρομαι στην ΕΛΑΣ, που έχει δείξει δείγματα γραφής από τη σχέση με τον Μαδούρο και το πώς αντιλαμβάνεται τον δημοκρατικό διάλογο, από το ΠΑΣΟΚ δεν περίμενα ν’ ακούσω, με τις όποιες διαφορές έχουμε, ότι δεν επιτρέπεται σε έναν πολιτικό και ειδικά σε έναν νέο πολιτικό να εκφράζει τις προσωπικές του απόψεις. Πρέπει να μπορούμε να μιλάμε σε αυτή τη χώρα, να μπορούμε να κάνουμε διάλογο. Και θέλουμε νομίζω πολιτικούς που όταν ξεκαθαρίζουν ότι μιλάνε εκπροσωπώντας τον εαυτό τους, να μπορούνε να ανοίγουν μια συζήτηση.
Το κλείνω ξανά. Δεν υπάρχει καμία τέτοια πρόθεση στον σχεδιασμό της πολιτικής. Από εκεί και πέρα, θα συνεχίσω και θα συνεχίσουμε να εκφράζουμε τις θέσεις μας, να εκφράζουμε τις απόψεις μας, να συμμετέχουμε στον διάλογο χωρίς να φοβόμαστε αυτούς που πετάνε λάσπη».
