Αβάσταχτος είναι ο πόνος για τις οικογένειες των θυμάτων που χάθηκαν στη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών που αναζητούν απεγνωσμένα μία απάντηση στο «γιατί».
Καθημερινά βλέπουν το φως σπαρακτικές μαρτυρίες ανθρώπων που έχασαν τους δικούς τους, αλλά και αυτών που επέζησαν από τη φονική σύγκρουση και μέχρι σήμερα, 13 μέρες μετά, ψάχνουν μία απάντηση για το τι έφταιξε και από τη μια στιγμή στην άλλη χάθηκαν ζωές και διαλύθηκαν οικογένειες.
Η Ευδοκία Τσαγκλή, συγκλονίζει περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές που έζησε, πιστεύοντας πως σώθηκε από θαύμα. Περιγράφει πώς από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκε στο μαύρο κενό, χτυπημένη.
Καθόταν στο τρίτο βαγόνι που εκτροχιάστηκε στη θέση 104…
Συγκλονιστικός και ο πατέρας του Κύπριου φοιτητή, πατήρ Χριστόδουλος με το μεγαλείο της ψυχής του να αποτυπώνεται στη φράση «αν δεν μπορεί να συγχωρέσει ένας άνθρωπος, δεν μπορεί να ονομάζεται άνθρωπος».
«Ίσως είναι μια ευεργεσία, να μη βιώσει αυτά που βιώνει ένας άνθρωπος που φεύγει σιγα σιγά», είπε ο πατέρας Χριστόδουλος για τον τραγικό θάνατο του Κυπριανού, προσθέτοντας πως «μπορεί να ήταν έτοιμος να φύγει στον ουρανό».
