Η συζήτηση για την επόμενη ημέρα του ελληνικού πρωτογενούς τομέα επανέρχεται στο προσκήνιο, αυτή τη φορά με αιχμές για τις κυβερνητικές επιλογές, τη λειτουργία των γεωτεχνικών υπηρεσιών και τον τρόπο αντιμετώπισης κρίσιμων ζητημάτων, όπως οι ζωονόσοι και η εφαρμογή της νέας ΚΑΠ.
Με αφορμή τις πρόσφατες τοποθετήσεις του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, αλλά και τις δηλώσεις του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης για την αγροτική πολιτική και την εμπλοκή στρατιωτικών κτηνιάτρων, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ) επανέρχεται με ιδιαίτερα σκληρή ανακοίνωση.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής της βρίσκεται η παραδοχή ότι ο πρωτογενής τομέας «έχει μείνει πίσω», με την Ομοσπονδία να μετατρέπει τη διαπίστωση σε πολιτικό ερώτημα: ποιοι είχαν την ευθύνη για τις καθυστερήσεις και τις αστοχίες των προηγούμενων ετών και, κυρίως, ποιος θα σχεδιάσει και θα υλοποιήσει το παραγωγικό μοντέλο της χώρας έως το 2034;
Η ΠΟΓΕΔΥ ασκεί παράλληλα έντονη κριτική στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι γεωτεχνικές υπηρεσίες, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για «γεωργία της γνώσης» χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των επιστημόνων που καλούνται να σχεδιάσουν, να εφαρμόσουν και να ελέγξουν την αγροτική πολιτική.
Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η αναφορά της στην αντιμετώπιση της κρίσης από τον αφθώδη πυρετό και στην αξιοποίηση στρατιωτικών κτηνιάτρων, ενώ η Ομοσπονδία ζητά δημόσια επιστημονική τεκμηρίωση των επιλογών που έχουν γίνει και των εναλλακτικών που εξετάστηκαν.
Η ανακοίνωση, που ακολουθεί, ανεβάζει σημαντικά τον τόνο της αντιπαράθεσης, θέτοντας ευθέως ζήτημα πολιτικής ευθύνης και καλώντας τον Πρωθυπουργό να επανεξετάσει επιλογές και πρόσωπα στον σχεδιασμό της αγροτικής πολιτικής.
Αναλυτικά η ανακοίνωση
Τελικά η σημαντικότερη δήλωση για τον πρωτογενή τομέα στη φετινή ΔΕΘ δεν έγινε στην εκδήλωση για τη νέα ΚΑΠ. Έγινε μία ημέρα αργότερα από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό: «έχουμε μείνει πίσω». Παράλληλα χαρακτήρισε την ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα «προσωπικό στοίχημα» και δήλωσε ότι η Κυβέρνηση «θα κριθεί το 2030».
Η ΠΟΓΕΔΥ συμφωνεί στο πρώτο. Πράγματι έχουμε μείνει πίσω. Το ερώτημα όμως που πλέον πρέπει να απαντηθεί είναι πολύ απλό: Ποιοι μας πήγαν πίσω;
Ποιοι είχαν την πολιτική ευθύνη όταν δεν προχώρησε, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ούτε καν η αναμόρφωση του Κανονισμού του ΕΛΓΑ; Ποιοι άφησαν τις γεωτεχνικές υπηρεσίες υποστελεχωμένες; Ποιοι επέτρεψαν να εξελιχθεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ σε πρόβλημα τέτοιας έκτασης ώστε σήμερα ο Πρωθυπουργός να δηλώνει ότι «τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει» πριν λυθεί;
Και κυρίως: αν πράγματι η ανασυγκρότηση αποτελεί πλέον προσωπικό στοίχημα του Πρωθυπουργού, τότε πρέπει να προστατευθεί από επιλογές προσώπων και πολιτικών που αποδεδειγμένα δεν αποδίδουν.
Διότι μία ημέρα πριν, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης μίλησε για επενδύσεις, νερό, νέους αγρότες, τεχνολογία και πόρους δισεκατομμυρίων, χωρίς να απαντήσει στο βασικό ερώτημα: Τι γεωργία θέλει η χώρα το 2034;
Ποιο είναι το παραγωγικό μοντέλο; Ποιοι κλάδοι θα στηριχθούν; Πώς θα αυξηθεί το αγροτικό εισόδημα; Πώς θα αντιμετωπιστούν η λειψυδρία, το κόστος παραγωγής και η κλιματική πίεση; Και κυρίως: ποιος θα σχεδιάσει, θα εφαρμόσει και θα ελέγξει αυτή την πολιτική;
Δεν μπορεί να εξαγγέλλεται «γεωργία της γνώσης» ερήμην των γεωτεχνικών που διαθέτουν αυτή τη γνώση.
Και ενώ αυτά παρέμειναν αναπάντητα, ο Αντιπρόεδρος αφού παραδέχτηκε τις «νηπιακές ασθένειες» του myAgro, επέλεξε να συγχαρεί την πολιτική ηγεσία για την εμπλοκή στρατιωτικών κτηνιάτρων και να μιλήσει για «φτηνό συνδικαλισμό».
Ρωτάμε λοιπόν ευθέως:
Είναι «φτηνός συνδικαλισμός» να ζητούν οι κτηνίατροι στελέχωση, βιοασφάλεια και επιστημονικά τεκμηριωμένο επιχειρησιακό σχέδιο;
Είναι «φτηνός συνδικαλισμός» να επισημαίνουμε ότι το ενωσιακό θεσμικό πλαίσιο προβλέπει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, και εργαλεία επείγοντος εμβολιασμού και να ζητάμε να γνωρίζουμε ποια επιστημονική εισήγηση οδήγησε στις ελληνικές επιλογές;
Είναι «φτηνός συνδικαλισμός» να προειδοποιούμε εγκαίρως για διοικητικές αστοχίες, όταν η ίδια η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ απέδειξε πόσο ακριβά πληρώνει η χώρα τις «αστοχίες» που κανείς δεν θέλει να ακούσει;
Είναι «φτηνός συνδικαλισμός» να επισημαίνουμε ότι η ενωσιακή νομοθεσία προβλέπει τον επείγοντα εμβολιασμό και ότι στην Κύπρο εφαρμόστηκε με ευρωπαϊκή επιστημονική καθοδήγηση;
Ή μήπως «φτηνός συνδικαλισμός» είναι απλώς κάθε επιστημονική φωνή που ενοχλεί όταν αποκαλύπτει τις αδυναμίες του πολιτικού σχεδιασμού του Αντιπροέδρου;
Συμμερίζεται ο κ. Πρωθυπουργός τον ανωτέρω «φθηνό συνδικαλισμό» του Αντιπροέδρου του; Διότι εάν τον συμμερίζεται τον πληροφορούμε ότι τον ΕΞΑΠΑΤΗΣΕ!!!
Διότι όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δηλώνει για τον αφθώδη πυρετό ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση», η ΠΟΓΕΔΥ ζητά κάτι απολύτως αυτονόητο: δημόσια και πλήρη επιστημονική τεκμηρίωση της στρατηγικής που επιλέχθηκε και των εναλλακτικών που αξιολογήθηκαν. Η συγκεκριμένη δήλωση πρέπει να διαβαστεί προσεκτικά, διότι έγινε με αναφορά στη θανάτωση μολυσμένων κοπαδιών και δεν πρέπει να συγχέεται με το ευρύτερο ερώτημα για τα συμπληρωματικά εργαλεία ελέγχου μιας επιζωοτίας.
Η «αποφασιστικότητα» δεν υποκαθιστά την επιστημονική επάρκεια ούτε ο στρατός μπορεί να γίνεται λύση για κάθε αποτυχία της πολιτικής διοίκησης. Η χώρα έχει γνωρίσει στο παρελθόν πού οδηγεί αυτή η σύγχυση ρόλων· και κανείς δεν θέλει να πιστέψει ότι σήμερα κάποιοι στην Αντιπροεδρία θεωρούν τέτοιες επιλογές θεσμικά φυσιολογικές.
Ο Πρωθυπουργός είπε επίσης κάτι με το οποίο συμφωνούμε απόλυτα: «Δεν αρκεί να είμαστε μόνο ένα κράτος και υπουργείο επιδοτήσεων και αποζημιώσεων. Χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω». Η ΠΟΓΕΔΥ το ζητά εδώ και χρόνια.
Αφού λοιπόν η ανασυγκρότηση αποτελεί, κατά δήλωση του Πρωθυπουργού, προσωπικό του στοίχημα, τότε αποκτά και προσωπική πολιτική υποχρέωση: να βάλει τέλος στις αποτυχημένες επιλογές, να ακούσει τους επιστήμονες και να προστατεύσει τον πρωτογενή τομέα από όσους τον αντιμετωπίζουν ως πεδίο πολιτικών πειραματισμών.
Και επειδή τελευταία για κάθε πρόβλημα της αγροτικής πολιτικής η λύση φαίνεται να αναζητείται παντού εκτός από τις αρμόδιες γεωτεχνικές υπηρεσίες, ας το πούμε απλά:
Αν οι γεωτεχνικοί είναι «φτηνοί συνδικαλιστές» και περισσεύουν από τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της αγροτικής πολιτικής, τότε ας αναθέσουν και τη νέα ΚΑΠ στο ΓΕΕΘΑ.
Μόνο που τότε δεν θα μιλάμε πλέον για ανασυγκρότηση της ελληνικής γεωργίας. Θα μιλάμε για την οριστική παραδοχή της αποτυχίας εκείνων που είχαν την ευθύνη να τη διοικήσουν.
