Ο Πολιτιστικός & Εξωραϊστικός Σύλλογος Κερασιωτών Πηλίου διοργανώνει την αναβίωση της κατασκευής του παραδοσιακού φούρνου (φουρναριού), ενός βασικού λαϊκού στοιχείου του νοικοκυριού σε όλα τα σπίτια των χωριών. Κοινωνοί της δράσης αυτής θα είναι φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, των οποίων επικεφαλής θα είναι η Επίκουρη Καθηγήτρια Ασπασία Κουζούπη.
Η πρώτη ιδέα για την οργάνωση και την παρουσίαση της όλης δράσης προέκυψε μετά από συνάντηση και συζήτηση που είχαν μέλη του συλλόγου με την Καθηγήτρια, τις φοιτήτριες και τους φοιτητές του Τμήματος το 2025, πάνω στις παραδόσεις της Κερασιάς και της Άνω Κερασιάς. Ακολούθησε η πρόταση από πλευράς του Συλλόγου για την επίδειξη της διαδικασίας κατασκευής ενός παραδοσιακού φούρνου στην Κερασιά, ενώπιον των φοιτητών και φοιτητριών προκειμένου έτσι να γνωρίσουν τις λεπτομέρειες της κατασκευής ενός οικιακού στοιχείου, που τα παλαιά χρόνια αποτελούσε την εστία όλου του νοικοκυριού του σπιτιού. Η πρόταση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό, καθώς η επιθυμία που εξέφρασαν οι φοιτήτριες και φοιτητές είναι εκτός από το να παρακολουθήσουν από κοντά τη διαδικασία, επιπλέον να την καταγράψουν λεπτομερώς με σχέδια, μετρήσεις, συζήτηση και βίντεο.
Για τον σύγχρονο κόσμο ο παραδοσιακός φούρνος δεν είναι μόνο ένα στοιχείο μαγειρικής υποδομής που έρχεται από το παρελθόν, αλλά και ένα ζωντανό μνημείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ένα τεκμήριο της λαϊκής μας αρχιτεκτονικής, που οπωσδήποτε φανερώνει και την ευφυΐα και την εφευρετικότητα του ανθρώπου της ελληνικής υπαίθρου. Για τον παλαιό άνθρωπο της υπαίθρου τα κύρια υλικά κατασκευής ήταν αυτά του περίγυρου του, του φυσικού του περιβάλλοντος. Στον σημερινό κόσμο είθισται να τα καλούμε οικολογικά υλικά, στον τότε κόσμο ήταν τα μόνα και ελάχιστα μέσα, με τα οποία ο άνθρωπος έβρισκε λύση και διέξοδο στην καθημερινότητα του.
Η πολύ ενδιαφέρουσα επίδειξη της κατασκευής του παραδοσιακού φούρνου έχει οριστεί να πραγματοποιηθεί στην Κερασιά την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου και ώρα 11:00 πμ. Με την παρούσα επίδειξη ο Σύλλογος φιλοδοξεί να επισημάνει με έμφαση προς τους μελλοντικούς επιστήμονες την πρακτική σοφία και δεξιότητα του παλαιού ανθρώπου, αλλά και να ασκηθεί – με την υλική της εφαρμογή- μια γνώση που σε διαφορετική περίπτωση θα κινδύνευε να χαθεί στη λήθη. Η εν λόγω εκδήλωση είναι μοναδικό παράδειγμα διασύνδεσης Πανεπιστημίου και κοινωνίας, ένα παράδειγμα ώσμωσης ενός μεγάλου οργανισμού, όπως είναι το Πανεπιστήμιο και ενός μικρού φορέα, που όπως δείχνει μπορεί και έχει και τη δύναμη και την ικανότητα να λειτουργεί και να δρα πέρα από στεγανά και όρια.
