Σήμα κινδύνου εκπέμπει ο κλάδος της μέσης αλιείας που προσπαθεί να επιβιώσει εν μέσω παρατεταμένης ακρίβειας, καθώς το ψάρι, ως σήμα κατατεθέν της μεσογειακής διατροφής, για τα περισσότερα νοικοκυριά αποτελεί πλέον πολυτέλεια. Το… κερασάκι στην τούρτα αποτέλεσαν οι καταστροφές από τις κακοκαιρίες Daniel και Elias, καθώς ο Παγασητικός κόλπος κρίθηκε ακατάλληλος για αλιεία, ενώ φερτά υλικά, ακόμη και νεκρά ζώα, ταξίδεψαν μέχρι και τον Θερμαϊκό κόλπο.
Με την αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη της αλιευτικής περιόδου στην 1η Μαρτίου να έχει ξεκινήσει, και τις εκτιμήσεις για την πορεία της να είναι… δυσοίωνες, εκπρόσωποι των αλιέων απευθύνουν έκκληση στα αρμόδια υπουργεία να εισακούσουν τα αιτήματά τους και να στηρίξουν τον αναντικατάστατο για τη χώρα, κλάδο της αλιείας.
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιοκτητών Μέσης Αλιείας Γιάννης Μπουντούκος, δηλώνει στο Thesstoday.gr πως “εχουμε καταθέσει εγγράφως εδώ και μήνες τα προβλήματα μας στο ΥΠΑΑΤ και στο Υπουργείο Εργασίας και λύσεις δεν βλέπουμε. Το 2022 η Ευρωπαϊκη Ένωση προέβη σε οικονομικη ενίσχυση καθως μετα τον πόλεμο στην Ουκρανία αυξήθηκαν όλα. Φέτος, η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια και χειρότερη, καθως η ακρίβεια πλέον ειναι παρατεταμένη και οι συνέπειες βαρύτερες και έχουμε ζητήσει να αποζημιωθούμε για το 2023 με την ίδια οικονομική ενίσχυση”. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ΠΕΠΜΑ σχεδιάζει να οργανώσει τηλεδιάσκεψη με εκπροσώπους των λιμανιών της χώρας ώστε να συζητηθούν εκτενώς τα προβλήματά τους.
Ο πρόεδρος της ΠΕΠΜΑ αναφέρει πως από τέσσερις μήνες η Ένωση απευθύνθηκε στους αρμόδιους, χωρίς όμως να πάρει απάντηση. “Τον Οκτώβρη καταθέσαμε την πρώτη μας λίστα για οικονομική στήριξη, μετά από λίγες μέρες τη δεύτερη, αλλά… φωνή βωόντος εν τη ερήμω. Θα θέλαμε να έχουμε σύντομα δεσμεύσεις ή αρνήσεις, ώστε να μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες”. Σύμφωνα με τον ίδιο, “οι αλιείς ζητούν μέτρα που θα οδηγήσουν σε μείωση λειτουργικών εξόδων αναίμακτα και όχι με άμεση χρηματοδότηση από ελληνικούς πόρους”.
“Πνιγήκαμε και ακόμη δεν πήραμε αποζημίωση”
Ανεπανόρθωτη ζημιά δέχτηκαν οι αλιείς των πληγεισών από τις καταστροφές περιοχών σε Θεσσαλία και Βόλο, καθώς νεκρά ζώα και φέρτα υλικά κατέληξαν μέσα στη θάλασσα, ενώ απαγορεύτηκε η αλιεία στον Παγασητικό. “Μπήκαμε σε αναστολή λειτουργίας για δύο μήνες, η αγορά νέκρωσε. Πνιγήκαμε και ακόμη δεν έχει μπει οικονομική ενίσχυση για τους αλιείς”, σημειώνει ο κ. Μπουντούκος. Από την πλευρά του ο καπετάνιος, ιδιοκτήτης μηχανότρατας και μέλος του Συλλόγου Αλιέων Μηχανιώνας «Η Αγία Παρασκευή», Αποστόλης Καρελάς, τονίζει στο Τhesstoday.gr πως μετά τις καταστροφές μειώθηκε η πελατεία, καθώς ο φόβος του κόσμου για την ποιότητα των ψαριών, έφτασε μέχρι τη Βόρεια Ελλάδα, κάτι στο οποίο συνέβαλε και η νεκρή αγελάδα που είχε εμφανιστεί στον Θερμαϊκό με τους ειδικούς να εκτιμάνε ότι προήλθε από τη Θεσσαλία. “Ο κόσμος για καιρό φοβόταν να αγοράσει ψάρια, αλλά απορροφήσαμε τη διαφορά της οικονομικής ζημιάς που πάθαμε ώστε να μη φτάσει στον καταναλωτή”, υπογραμμίζει.
“Στόχος μας να μη χαθεί ο κλάδος”
Τελευταία, υπάρχουν αρκετοί νέοι που θέλουν να ακολουθήσουν τη δουλειά των αλιέων, ωστόσο η έλλειψη ενίσχυσης αποτελεί ισχυρό αποτρεπτικό, περιγράφει ο κ. Καρελάς. “Έχουμε μορφωμένους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με το επάγγελμα, πρέπει όμως να έχουν κίνητρα για να μη χαθεί ο κλάδος. Μέσα στο Αιγαίο μέχρι τις Σποράδες, με θλίψη βλέπουμε τα τουρκικά αλιευτικά να είναι περισσότερα από τα δικά μας, ως αποτέλεσμα τα εισαγόμενα να αποτελούν ανταγωνιστή. Βάζουμε το χέρι στη τσέπη για να στέλνουμε φρέσκα ψάρια και να είμαστε ανταγωνιστικοί και να φτάνει το ψάρι φρέσκο στο τραπέζι, όμως χρειαζόμαστε στήριξη για να τη μετατρέψουμε σε εργαλεία, καύσιμα, δίχτυα και σχοινιά. Θέλουμε τα πλοία μας να πλέουν στις θάλασσες κι όχι δεμένα στα λιμάνια”, εξηγεί.
Σε διπλάσια τιμή τα ψάρια στο ράφι από ό,τι τον παραγωγό
Διαχρονικό αγκάθι που διογκώθηκε εν καιρώ ακρίβειας, αποτελεί η διαφορά τιμής ανάμεσα στο ψάρι από τον αλιέα και στο ψάρι από το ράφι, τονίζει ο κ. Καρελάς. “Έχουμε το ίδιο πρόβλημα με τους αγρότες, τους μελισσοκόμους και όλους τους εργάτες του πρωτογενή τομέα. Το προϊόν πωλείται φθηνά από τον παραγωγό και φτάνει στο ράφι σε διπλάσια τιμή. Ειδικά με την ακρίβεια να καταγράφει ανοδική πορεία, είναι μεγάλη ανάγκη για εμάς να κοντύνει αυτή η ψαλίδα καταναλωτή-παραγωγού”, σημειώνει.
Πηγή: https://thesstoday.gr/
