Με μία οργισμένη δήλωση, η 34χρονη Ιωάννα, θύμα της επίθεσης με βιτριόλι που συντάραξε το Πανελλήνιο τον περασμένο Μάιο, απαντά σε ισχυρισμούς από την πλευρά της κατηγορουμένης, δια μέσω του συνηγόρου της. Η 34χρονη ξεκαθαρίζει πως σκοπός της 35χρονης κατηγορούμενης ήταν να την σκοτώσει.
«Δεν είναι «Άρλεκιν»» αναφέρει χαρακτηριστικά η 34χρονη, προσθέτοντας «πρόκειται για την ζωή μου, που την κατέστρεψε και συνεχίζει να διαψεύδει τα στοιχεία που είναι συντριπτικά εις βάρος της. Σκοπός της ήταν να με σκοτώσει. Όταν δεν το κατάφερε, έψαχνε τρόπο να συνεχίσει το εγκληματικό σχέδιο της, ρωτώντας οικείο μου πρόσωπο πώς μπορεί να με επισκεφθεί στο νοσοκομείο».
Η 34χρονη Ιωάννα, εμφανώς ενοχλημένη, από τη στάση της 35χρονης κατηγορούμενης και της υπεράσπισης της η οποία μέχρι και σήμερα κρατά κλειστά τα χαρτιά της, χωρίς να έχει δώσει απολογία και να ζητήσει μία συγνώμη, επισημαίνει χαρακτηριστικά στη δήλωση της: «Όλοι μας περιμένουμε μία εξήγηση και μια συγνώμη, η οποία βέβαια πλέον και μετά την άριστη δουλειά της αστυνομίας που δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα, δεν θα έχει αξία για κανέναν.Ας σταματήσουν λοιπόν να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα ή τουλάχιστον ας το κάνουν με αξιοπρέπεια, την οποία προφανώς δεν έχουν».
Η 34χρονη Ιωάννα αναφέρει επίσης πως «έχει λόγο και θα τον χρησιμοποιήσει», λέγοντας πως «είναι από τα λίγα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που δεν μου στέρησε η κατηγορούμενη».Η δήλωση της έχει ως εξής:
«Δυστυχώς, καλούμαι να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, παρόλο που η ψυχολογική και ιατρική μου κατάσταση δεν το επιτρέπει. Λυπάμαι και ζητώ συγνώμη αν απογοητεύω αυτή τη στιγμή τους γιατρούς που με παρακολουθούν, καθώς μου επισημαίνουν πάντα πόσο σημαντικό είναι να μην επιβαρύνω με αρνητικά συναισθήματα την υγεία και τα τραύματά μου, με τα οποία καθημερινά παλεύω. Δέχομαι όμως συνεχώς μηνύματα του κόσμου που εξοργίζονται με δηλώσεις της κατηγορουμένης μέσω του συνηγόρου της, τις οποίες κατά συνέπεια αναγκάζομαι και εγώ να παρακολουθήσω.
Γιατί τελικά η υπόθεση αυτή ξεκινά φυσικά από εμένα, αλλά τελειώνει, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, στο κάθε σπίτι της κοινωνίας μας που υπάρχει μία νέα κοπέλα, μία κόρη, μία εγγονή, μία σύζυγος, μια φίλη, ένα θύμα επίθεσης που δεν νιώθει δικαίωση. Γιατί τελικά ζούμε σε μια χώρα αναπτυγμένη και πολιτισμένη που την διέπουν, εκτός από νόμοι δικαίου, νόμοι ηθικής και ανθρωπιάς. Γιατί στο σύνολό μας δεν είμαστε χώρα αμάθειας που χαρακτηρίζεται από δεισιδαιμονίες και αισχρές απάνθρωπες πράξεις. Αυτά γίνονται σε κοινωνίες που η ανθρώπινη ζωή απαξιώνεται, ευτελίζεται και δεν προστατεύεται.
