Ερώτηση προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με θέμα «Κύρωση Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης» κατέθεσαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ των οποίων η βουλευτής Μα-γνησίας Κατερίνα Παπανάτσιου.
Όπως αναφέρεται, «Στις 7 Απριλίου 2011, η Επιτροπή Υπουργών υιοθέτησε τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπο-λέμηση της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας, γνωστή και ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Η Σύμβαση είναι το πρώτο νομικά δεσμευτικό μέσο στην Ευρώπη, με στόχο τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου νομικού πλαισίου για την προστασία των γυναικών από πράξεις βίας, καθώς και για την πρόληψη, δίωξη και εξάλειψη όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών. Η Σύμβαση θεσπίζει, επίσης, ένα διεθνή μηχανισμό για την παρα-κολούθηση της εφαρμογής της σε εθνικό επίπεδο, κατά την πάγια τακτική των Συμβάσεων που συνάπτονται εντός του θεσμικού πλαισίου του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Η Σύμβαση επικεντρώνει σε τέσσερα βασικά θέματα: πρόληψη, προ-στασία, δίωξη και παρακολούθηση. Περιλαμβάνει προβλέψεις για την κατάρ-τιση των επαγγελματιών που βρίσκονται σε επαφή με τα θύματα, εκστρατείες ευαισθητοποίησης με την ανάπτυξη του σχετικού εκπαιδευτικού υλικού, δημι-ουργία προγραμμάτων θεραπείας για δράστες, παροχή υπηρεσιών στα θύμα-τα, συμπεριλαμβανομένων των καταφυγίων για κακοποιημένες γυναίκες, τη-λεφωνικών γραμμών εξυπηρέτησης και υπηρεσιών εξειδικευμένης ιατρικής, ψυχολογικής και νομικής υποστήριξης. Επιπλέον, η Σύμβαση ορίζει και ποινι-κοποιεί τις διάφορες μορφές βίας κατά των γυναικών -συμπεριλαμβανομένων των αναγκαστικών γάμων, του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, τη σωματική, ψυχολογική βία και σεξουαλική βία, ενώ ρυθμίζει θέ-ματα δικαιοδοσίας, επιμέλειας, αστικών ενδίκων βοηθημάτων και μέσων, κα-θώς και άλλων πτυχών της δικαστικής διαδικασίας. Προβλέπεται, επίσης, η ανάπτυξη ενός συστήματος παροχής ασύλου με βάση το φύλο, πάνω στη βάση του ότι η υποχρέωση προστασίας περιλαμβάνει το δικαίωμα διεθνούς προστασίας. Ειδικότερα, γυναίκες θύματα βίας μπορούν να αναζητήσουν προστασία σε άλλο κράτος, όταν το δικό τους αποτυγχάνει να προσφέρει ε-παρκή προστασία και αποτελεσματικά ένδικα μέσα.
Η Σύμβαση για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας άνοιξε για υπογραφή στις 11 Μαΐου 2011, με την ευκαιρία της 121ης Συνόδου της Επιτροπής Υπουργών στην Κωνσταντινούπολη. Την ίδια ημέρα, δεκατρείς χώρες – μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης υπέγραψαν τη νέα σύμβαση στην Κωνσταντινούπολη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Μετά την 10η επικύρωσή της από την Ανδόρα στις 22 Απριλίου 2014, η Σύμβαση τέθηκε σε ισχύ την 1η Αυγούστου 2014. Πλην όμως, η Ελληνική Δημοκρατία, παρά την άκρως συμβολική κίνηση της υπο-γραφής της Σύμβασης ήδη την πρώτη ημέρα που αυτή άνοιξε προς υπογρα-φή, δεν έχει ως τώρα προβεί στην κύρωσή της, ώστε να ενσωματωθούν οι προβλέψεις της στο εσωτερικό εθνικό μας δίκαιο. Σε μια εποχή όπου η σωμα-τική, σεξουαλική και ψυχολογική βία κατά των γυναικών και η καταπάτηση των δικαιωμάτων των γυναικών παραμένει εκτεταμένη σε όλα τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, η παράλειψη αυτή δίνει το λάθος μήνυμα όσον αφορά στην προθυμία της Ελλάδας να πρωτοστατήσει στη συνεχιζόμενη διε-θνή προσπάθεια για την προστασία και την εμπέδωση των δικαιωμάτων των γυναικών σε ισότιμη βάση.
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάται ο Κύριος Υπουργός:
– Είναι στον άμεσο προγραμματισμό του Υπουργείου η υποβολή της ως ανωτέρω Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης στη Βουλή των Ελλήνων προς κύρωση;
– Έχει ο Κύριος Υπουργός υπόψη του ένα ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα για την υποβολή της εν λόγω Συμβάσεως προς κύρωση;
